Kodeks postępowania karnego

Art.  500. Postępowanie nakazowe

• § 1. W sprawach, w których prowadzono dochodzenie, uznając na podstawie zebranego w postępowaniu przygotowawczym materiału, że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne, sąd może w wypadkach pozwalających na orzeczenie kary ograniczenia wolności lub grzywny wydać wyrok nakazowy.
• § 2. W postępowaniu nakazowym stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu zwyczajnym, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.
• § 3. Sąd może wydać wyrok nakazowy, jeżeli na podstawie zebranych dowodów okoliczności czynu i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości.
• § 4. Sąd wydaje wyrok nakazowy na posiedzeniu bez udziału stron.

Art.  501. Niedopuszczalność wydania wyroku nakazowego

• Wydanie wyroku nakazowego jest niedopuszczalne:
  • 1) (uchylony)
  • 2) w sprawie z oskarżenia prywatnego;
  • 3) jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 79  § 1.

Art.  502. Kary i środki karne orzekane wyrokiem nakazowym

• § 1. Wyrokiem nakazowym można orzec karę ograniczenia wolności lub grzywnę w wysokości do 200 stawek dziennych albo do 200 000 złotych.
• § 2. Obok kary określonej w § 1 można, w wypadkach przewidzianych w ustawie, orzec środek karny, przepadek lub środek kompensacyjny.
• § 3. Sąd może poprzestać na orzeczeniu środka karnego, przepadku lub środka kompensacyjnego, jeżeli zachodzą warunki orzeczenia tylko tego środka.

Art.  503. Uchylony

Art.  504. Elementy wyroku nakazowego

• § 1. Wyrok nakazowy powinien zawierać:
  • 1) oznaczenie sądu i sędziego, który go wydał;
  • 2) datę wydania wyroku;
  • 3) imię i nazwisko oraz inne dane określające tożsamość oskarżonego;
  • 4) dokładne określenie czynu przypisanego przez sąd oskarżonemu, ze wskazaniem zastosowanych przepisów ustawy karnej;
  • 5) wymiar kary i inne niezbędne rozstrzygnięcia.
• § 2. Wyrok nakazowy może nie zawierać uzasadnienia.

Art.  505. Doręczenie odpisu wyroku nakazowego

• § 1. Odpis wyroku nakazowego doręcza się oskarżycielowi i pokrzywdzonemu, a oskarżonemu i jego obrońcy – wraz z odpisem aktu oskarżenia. W każdym wypadku odpis tego wyroku doręcza się prokuratorowi.
• § 2. Wraz z odpisem wyroku należy doręczyć pouczenie przytaczające przepisy o prawie, terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu oraz skutkach jego niewniesienia. Pokrzywdzonego należy ponadto pouczyć, że warunkiem wniesienia sprzeciwu jest złożenie w terminie, o którym mowa w art. 506  § 1, nie później niż jednocześnie ze sprzeciwem oświadczenia, że będzie on działał w charakterze oskarżyciela posiłkowego.
• § 3. Przepisy art. 131  § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Art.  506. Sprzeciw od wyroku nakazowego

• § 1. Oskarżonemu i oskarżycielowi przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu do sądu, który wydał wyrok nakazowy, w terminie zawitym 7 dni od doręczenia tego wyroku.
• § 2. Prezes sądu odmawia przyjęcia sprzeciwu, jeżeli został wniesiony po terminie lub przez osobę nieuprawnioną.
• § 3. W razie wniesienia sprzeciwu wyrok nakazowy traci moc; sprawa podlega rozpoznaniu na zasadach ogólnych.
• § 4. (uchylony).
• § 5. Sprzeciw może być cofnięty do czasu rozpoczęcia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej.
• § 6. Sąd rozpoznający sprawę po wniesieniu sprzeciwu nie jest związany treścią wyroku nakazowego, który utracił moc.

Art.  507. Prawomocność wyroku nakazowego

• Wyrok nakazowy, od którego nie wniesiono sprzeciwu lub sprzeciw cofnięto, staje się prawomocny.