Sześć filarów legalności: Jak biznes „pożycza” dane osobowe zgodnie z prawem?
W świecie współczesnej gospodarki dane osobowe stały się walutą o wartości niemal równej kruszcom, jednak w przeciwieństwie do złota, ich posiadanie i obrót nimi są obwarowane surowymi regułami gry. Fundamentem tej gry jest art. 6 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (RODO), który stanowi swego rodzaju „konstytucję” dla każdego menedżera, przedsiębiorcy czy administratora systemów IT. Zrozumienie tego przepisu to nie tylko kwestia uniknięcia dotkliwych kar finansowych, ale przede wszystkim umiejętność budowania stabilnych i etycznych fundamentów pod nowoczesny biznes. Wiele osób błędnie zakłada, że jedynym kluczem do legalności jest zgoda klienta. Tymczasem art. 6 otwiera przed nami znacznie szerszy wachlarz możliwości, definiując sześć niezależnych od siebie dróg, którymi dane mogą płynąć przez firmowe serwery.
Mechanizm ten można porównać do systemu zezwoleń na budowę, bez posiadania jednej z sześciu konkretnych podstaw prawnych, każda operacja na danych, od ich zapisania w CRM po wysyłkę newslettera, staje się „samowolą”, która w demokratycznym społeczeństwie nie znajduje ochrony. Co istotne, te podstawy nie są zhierarchizowane; żadna nie jest ważniejsza od innej, ale każda ma swoje specyficzne „warunki brzegowe”, które decydują o tym, czy dany proces biznesowy utrzyma się na powierzchni w razie kontroli lub sporu z osobą, której dane dotyczą.
