Kodeks postępowania karnego

Art. 22.

Zawieszenie postępowania

• • § 1. Jeżeli zachodzi długotrwała przeszkoda uniemożliwiająca prowadzenie postępowania, a w szczególności jeżeli nie można ująć oskarżonego albo nie może on brać udziału w postępowaniu z powodu choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby, postępowanie zawiesza się na czas trwania przeszkody.
  • § 2. Na postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania przysługuje zażalenie.
  • § 3. W czasie zawieszenia postępowania należy jednak dokonać odpowiednich czynności w celu zabezpieczenia dowodów przed ich utratą lub zniekształceniem.
  • § 4. W razie istnienia podstaw określonych w art. 45a  § 2 Kodeksu karnego lub art. 43a  Kodeksu karnego skarbowego po uprawomocnieniu się postanowienia o zawieszeniu postępowania sąd orzeka w przedmiocie przepadku z urzędu, a w postępowaniu przygotowawczym – na wniosek prokuratora. Jeżeli oskarżony nie ma obrońcy, do udziału w postępowaniu dotyczącym przepadku wyznacza się obrońcę z urzędu.
  • § 5. Na postanowienie w przedmiocie przepadku przysługuje zażalenie.