Kodeks postępowania karnego

Art. 517d.

Wniosek policji o rozpoznanie sprawy

• • § 1. W razie istnienia podstaw do wystąpienia z wnioskiem o rozpoznanie sprawy, Policja sporządza taki wniosek i przekazuje go do sądu wraz ze zgromadzonym materiałem dowodowym, zawiadamiając o tym niezwłocznie prokuratora; wniosek ten zastępuje akt oskarżenia.
  • § 1a. W wypadku określonym w art. 517b  § 2a sporządza się odpisy wniosku o rozpoznanie sprawy dla sprawcy oraz dla jego obrońcy, jeżeli został ustanowiony, a także uwierzytelnione kopie wszystkich dokumentów materiału dowodowego przekazywanych do sądu i pozostawia w miejscu przebywania sprawcy. Po zakończeniu wszystkich czynności sądowych przeprowadzanych w trybie art. 517b  § 2a kopie te włącza się do akt sprawy.
  • § 2. Jeżeli zachodzą warunki do wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w art. 335  § 1 lub 2, lub gdy podejrzany złożył wniosek określony w art. 338a , Policja przedstawia wniosek o rozpoznanie sprawy prokuratorowi do zatwierdzenia. Prokurator może odmówić zatwierdzenia wniosku o rozpoznanie sprawy, podejmując decyzję co do dalszego toku sprawy; zatwierdzając wniosek o rozpoznanie sprawy, może też dołączyć do niego wniosek, o którym mowa w art. 335  § 2, albo wystąpić z wnioskiem, o którym mowa w art. 335  § 1.
  • § 3. Wniosek o rozpoznanie sprawy powinien zawierać dane, o których mowa w art. 332  § 1; przepisy art. 333  § 1–3 i art. 334  § 1 i 2 stosuje się odpowiednio. Policja doręcza pokrzywdzonemu pisemne pouczenie o uprawnieniach wynikających z art. 46  § 1 Kodeksu karnego, art. 343  § 2 i art. 387  § 2 oraz o treści art. 49a  i art. 338a , a także o prawie do złożenia oświadczenia o działaniu w charakterze oskarżyciela posiłkowego.
  • § 4. Każda osoba wezwana przez Policję w charakterze świadka, biegłego, tłumacza lub specjalisty jest obowiązana stawić się w sądzie lub w miejscu przebywania sprawcy we wskazanym terminie. Art. 177 § 1a stosuje się.