Kodeks karny wykonawczy
Stan prawny aktualny na dzień:
Dz.U.2025.0.911.t.j. - Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy
Zaloguj się, aby obserwować akt
Funkcja obserwowania aktów jest dostępna dla zalogowanych użytkowników.
Wersja obowiązująca
Część wojskowa
Rozdział XVI. Przepisy ogólne
Art. 224. Zakres stosowania przepisów kodeksu do żołnierzy i osób powołanych do pełnienia służby wojskowej
- Przepisy części ogólnej, szczególnej i końcowej stosuje się odpowiednio do żołnierzy, a w wypadkach wskazanych w ustawie - także do osób powołanych do pełnienia służby wojskowej, ze zmianami wynikającymi z przepisów niniejszej części.
Art. 224a. Wyłączenie stosowania przepisów części wojskowej ustawy
- Przepisów części wojskowej nie stosuje się do żołnierzy terytorialnej służby wojskowej pełnionej dyspozycyjnie.
Art. 225. Organy postępowania wykonawczego w sprawach orzeczeń sądów wojskowych
- § 1. W odniesieniu do orzeczeń sądów wojskowych prawa i obowiązki organów postępowania wykonawczego wymienionych w art. 2 , katalog organów, pkt 1-4 i 6 odpowiednio mają:
- 1) sąd wojskowy pierwszej instancji lub inny sąd równorzędny,
- 2) sąd wojskowy, o którym mowa w art. 3 , właściwość sądu, § 3,
- 3) prezes sądu wojskowego lub upoważniony sędzia wojskowy,
- 4) wojskowy sędzia penitencjarny,
- 5) wojskowy kurator społeczny.
- § 2. Organami postępowania wykonawczego są także:
- 1) dowódca jednostki wojskowej,
- 2) organ administracji wojskowej właściwy ze względu na kompetencje służbowe.
- § 3. Do decyzji organów wymienionych w § 1 pkt 3-5 oraz § 2 stosuje się odpowiednio art. 7 , prawo zaskarżania decyzji.
Art. 226. Nadzór penitencjarny nad wykonywaniem kary aresztu wojskowego
- § 1. Nadzór penitencjarny nad wykonywaniem kary aresztu wojskowego, tymczasowego aresztowania zastosowanego przez sąd wojskowy oraz zatrzymaniem sprawuje wojskowy sędzia penitencjarny.
- § 2. Nadzór określony w § 1 dotyczy również kary ograniczenia wolności wykonywanej w wydzielonej jednostce wojskowej.
Rozdział XVII. Kara ograniczenia wolności
Art. 227. Wykonywanie kary ograniczenia wolności wobec żołnierzy
- § 1. Karę ograniczenia wolności wobec osób wymienionych w art. 323 , ograniczenie wolności, § 3 Kodeksu karnego wykonuje dowódca jednostki wojskowej, w której skazany pełni służbę, lub inny właściwy dowódca.
- § 2. Karę ograniczenia wolności wobec osób wymienionych w art. 323 , ograniczenie wolności, § 4 Kodeksu karnego wykonuje dowódca wydzielonej jednostki wojskowej.
Art. 228. Upoważnienie do tworzenia i znoszenia jednostek wojskowych wydzielonych do wykonywania kary ograniczenia wolności
- § 1. Minister Obrony Narodowej, w drodze zarządzenia, tworzy i znosi jednostki wojskowe wydzielone do wykonywania kary określonej w art. 323 , ograniczenie wolności, § 4 Kodeksu karnego.
- § 2. Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, określi, w drodze rozporządzenia, regulamin organizacyjno-porządkowy wykonywania kary określonej w art. 323 , ograniczenie wolności, § 4 Kodeksu karnego, uwzględniając w szczególności zasady wykonywania tej kary wobec osób podlegających służbie wojskowej.
- § 3. Zawarte w regulaminie odstępstwa od ogólnie obowiązującego porządku wojskowego mają służyć wzmożeniu dyscypliny społecznej i wojskowej oraz utrwaleniu wiedzy wojskowej.
Art. 229. Potrącenia z wynagrodzenia żołnierza skazanego na karę ograniczenia wolności
- § 1. Jeżeli w wyroku orzeczono obowiązek określony w art. 323 , ograniczenie wolności, § 3 Kodeksu karnego, dokonywanie potrąceń następuje stosownie do wskazań sądu.
- § 2. Dowódca jednostki wojskowej zawiadamia sąd o potrąceniach dokonywanych z wynagrodzenia skazanego.
Rozdział XVIII. Kara pozbawienia wolności i kara aresztu wojskowego
Art. 231. Cel szkolenia skazanych na karę aresztu wojskowego
- Szkolenie wojskowe skazanych na karę aresztu wojskowego ma na celu utrwalenie nabytej wiedzy wojskowej, utrzymanie sprawności fizycznej i psychicznej, a także wzmożenie dyscypliny.
Art. 232. Kierowanie szkoleniem wojskowym w zakładzie karnym dla odbywających karę aresztu wojskowego
- § 1. Szkoleniem wojskowym w zakładzie karnym dla odbywających karę aresztu wojskowego kieruje oficer wyznaczony, na podstawie odrębnych przepisów, do wykonywania zadań poza wojskiem.
- § 2. Oficer kierujący szkoleniem wojskowym jest zastępcą dyrektora zakładu karnego, a także przełożonym żołnierzy zawodowych wyznaczonych do wykonywania zadań w tym zakresie.
- § 3. Dyrektor zakładu karnego, przed podjęciem decyzji związanych z wykonywaniem kary, zapoznaje się z opinią oficera kierującego szkoleniem wojskowym; oficer ten wchodzi w skład komisji penitencjarnej.
Art. 233. Rozmieszczenie skazanych żołnierzy
- Oddzielnie rozmieszcza się następujących skazanych:
- 1) oficerów;
- 2) podoficerów zawodowych, służby nadterminowej i okresowej;
- 3) pozostałych.
Art. 234. Nagrody dla skazanych odbywających karę aresztu wojskowego
- § 1. Skazany odbywający karę aresztu wojskowego może otrzymywać nagrody przewidziane w art. 138 , katalog nagród, § 1, z tym że czas widzenia określonego w art. 138 , katalog nagród, § 1 pkt 7 nie może przekroczyć 60 godzin.
- § 2. Skazany odbywający karę aresztu wojskowego otrzymuje w dniu Święta Wojska Polskiego od dyrektora zakładu karnego zezwolenie na widzenie poza obrębem zakładu, chyba że przemawia przeciwko temu brak postępów w szkoleniu wojskowym.
- § 3. Do zezwolenia określonego w § 2 stosuje się odpowiednio przepisy art. 139 , przesłanki przyznania nagrody, § 1, 2, 7 i 8 oraz art. 140 , zezwolenie na opuszczenie zakładu karnego a obowiązek zgłoszenia się do jednostki Policji,.
Art. 235. Zamiana kary aresztu wojskowego na ograniczenie wolności, obowiązki przy zastępczej karze pozbawienia wolności
- § 1. W stosunku do żołnierza sąd może zastosować odpowiednio art. 330 Kodeksu karnego, jeżeli wniosek złoży dowódca jednostki wojskowej.
- § 2. Na żołnierza odbywającego zasadniczą służbę wojskową, w stosunku do którego zarządzono wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności, bez względu na jej wymiar, sąd może nałożyć odpowiednie obowiązki lub środki, określone w art. 67 lub art. 72 Kodeksu karnego.
Art. 236. Współdziałanie dyrektora zakładu karnego z instytucjami wojskowymi i innymi podmiotami
- Dla realizacji celów kary dyrektor zakładu karnego współdziała z odpowiednimi instytucjami wojskowymi oraz podmiotami, o których mowa w art. 38 , współudział organizacji w wykonywaniu orzeczeń § 1.
Rozdział XIX. Środki karne
Art. 237. Wykonanie orzeczenia o wydaleniu z zawodowej służby wojskowej lub degradacji
- W razie orzeczenia wobec żołnierza wydalenia z zawodowej służby wojskowej lub degradacji sąd zarządza wykonanie orzeczonego środka przez właściwego dowódcę oraz zawiadamia o treści orzeczenia odpowiedni w sprawach kadrowych organ wojskowy.
Art. 238. Zawiadomienie dowódcy jednostki wojskowej o orzeczonych wobec żołnierza środkach karnych
- Jeżeli wobec żołnierza orzeczono środek karny inny niż przewidziany w art. 237 , sąd zawiadamia o orzeczeniu również dowódcę jednostki wojskowej, w której skazany pełnił ostatnio służbę, oraz właściwe w sprawach kadrowych organy wojskowe.
Art. 239. Dozór wobec osoby cywilnej skazanej przez sąd wojskowy oraz wobec żołnierza
- § 1. W razie oddania pod dozór przez sąd wojskowy skazanej osoby cywilnej, sąd ten zwraca się do właściwego sądu powszechnego o wyznaczenie kuratora sądowego.
- § 2. W razie zwolnienia z czynnej służby wojskowej żołnierza, którego sąd wojskowy oddał pod dozór po skazaniu, sąd ten zwraca się do właściwego sądu powszechnego o wyznaczenie kuratora sądowego.
- § 3. W razie oddania pod dozór przez sąd powszechny skazanego żołnierza odbywającego czynną służbę wojskową, przepis art. 334 , nakładanie na żołnierza obowiązków lub orzekanie wobec żołnierza dozoru,§ 2 Kodeksu karnego stosuje się odpowiednio.
- § 4. Dozór wobec żołnierza czynnej służby wojskowej wykonuje się w miejscu pełnienia służby.
Rozdział XX. Tymczasowe aresztowanie
Art. 240. Miejsce osadzenia tymczasowo aresztowanych żołnierzy służby czynnej
- Tymczasowo aresztowanych żołnierzy służby czynnej osadza się w areszcie śledczym w wydzielonych celach.
Art. 241. Uchylony
- uchylony.