Ustawa o publicznym transporcie zbiorowym

Art. 12.

Plan transportowy

• • 1. Plan transportowy określa w szczególności:
    • 1) sieć komunikacyjną, na której jest planowane wykonywanie przewozów o charakterze użyteczności publicznej;
    • 2) ocenę i prognozy potrzeb przewozowych;
    • 3) przewidywane finansowanie usług przewozowych;
    • 4) preferencje dotyczące wyboru rodzaju środków transportu;
    • 5) zasady organizacji rynku przewozów;
    • 6) pożądany standard usług przewozowych w przewozach o charakterze użyteczności publicznej;
    • 7) przewidywany sposób organizowania systemu informacji dla pasażera;
    • 8) linie komunikacyjne, na których przewidywane jest wykorzystanie pojazdów elektrycznych lub pojazdów napędzanych gazem ziemnym, oraz planowany termin rozpoczęcia ich użytkowania.
  • 1a. Jeżeli plan transportowy przewiduje wykorzystanie autobusów zeroemisyjnych lub autobusów napędzanych gazem ziemnym, określa także:
    • 1) geograficzne położenie stacji gazu ziemnego;
    • 2) geograficzne położenie infrastruktury ładowania drogowego transportu publicznego w rozumieniu art. 0_2 pkt 3 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych, zwanej dalej „infrastrukturą ładowania”;
    • 3) miejsce przyłączenia do:
      • a) sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej – planowanej infrastruktury ładowania lub
      • b) sieci dystrybucyjnej gazowej – planowanej stacji gazu ziemnego, lub
      • c) magazynu energii, o którym mowa w art. 3  pkt 10k ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2022 r. poz. 1385, z późn. zm.).
  • 2. Przy opracowywaniu planu transportowego należy uwzględnić w szczególności:
    • 1) stan zagospodarowania przestrzennego oraz ustalenia odpowiednio:
      • a) (uchylona)
      • b) planu zagospodarowania przestrzennego województwa,
      • c) planu ogólnego gminy,
      • d) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;
    • 2) sytuację społeczno-gospodarczą danego obszaru;
    • 3) wpływ transportu na środowisko;
    • 4) potrzeby zrównoważonego rozwoju publicznego transportu zbiorowego, w szczególności potrzeby osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej zdolności ruchowej, w zakresie usług przewozowych;
    • 5) potrzeby wynikające z kierunku polityki państwa, w zakresie linii komunikacyjnych w międzywojewódzkich i międzynarodowych przewozach pasażerskich, a także linii komunikacyjnych, o których mowa w art. 9  ust. 1a;
    • 6) rentowność linii komunikacyjnych;
    • 7) w zakresie transportu kolejowego - dane dotyczące przepustowości infrastruktury oraz standard jakości dostępu otrzymane od zarządcy infrastruktury kolejowej.
  • 2a. (uchylony)
  • 2b. Jeżeli plan transportowy przewiduje wykorzystanie autobusów zeroemisyjnych lub autobusów napędzanych gazem ziemnym, to podlega on konsultacjom odpowiednio z operatorem systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego oraz z operatorem systemu dystrybucyjnego gazowego, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, w zakresie wykorzystania autobusów zeroemisyjnych lub autobusów napędzanych gazem ziemnym przy wykonywaniu przewozów pasażerskich w transporcie drogowym w ramach komunikacji miejskiej.
  • 2c. W toku konsultacji, o których mowa w ust. 2b:
    • 1) operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego przedstawia ocenę technicznych i ekonomicznych warunków przyłączenia do sieci infrastruktury ładowania w miejscach wskazanych w projekcie planu transportowego jako jej lokalizacje oraz możliwości dostawy energii elektrycznej do sieci z magazynu energii stanowiącego część tej infrastruktury;
    • 2) operator systemu dystrybucyjnego gazowego przedstawia ocenę technicznych i ekonomicznych warunków przyłączenia do sieci stacji gazu ziemnego w miejscach wskazanych w projekcie planu transportowego jako lokalizacje instalacji służących do zaopatrywania pojazdów publicznego transportu zbiorowego.
  • 3. W przypadku opracowywania planu transportowego w zakresie transportu kolejowego organizator występuje do zarządcy infrastruktury kolejowej z wnioskiem o przedstawienie informacji niezbędnych do opracowania projektu planu transportowego.
  • 4. Do planu transportowego opracowywanego przez ministra właściwego do spraw transportu nie mają zastosowania przepisy ust. 1 pkt 4 oraz ust. 2 pkt 1 lit. b-d.
  • 5. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres planu transportowego z podziałem na część tekstową i graficzną, uwzględniając skalę opracowań kartograficznych, stosowane oznaczenia i nazewnictwo oraz rodzaj transportu, którym będzie wykonywany przewóz.