Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Art. 2.

Przeciwdziałanie narkomanii

• • 1. Przeciwdziałanie narkomanii realizuje się przez odpowiednie kształtowanie polityki społecznej, gospodarczej, oświatowo-wychowawczej i zdrowotnej, a w szczególności:
    • 1) działalność wychowawczą, edukacyjną, informacyjną i profilaktyczną;
    • 2) leczenie, rehabilitację i reintegrację osób uzależnionych;
    • 3) ograniczanie szkód zdrowotnych i społecznych;
    • 4) nadzór nad substancjami, których używanie może prowadzić do narkomanii;
    • 5) zwalczanie niedozwolonego obrotu, wytwarzania, przetwarzania, przerobu i posiadania substancji, których używanie może prowadzić do narkomanii;
    • 6) nadzór nad uprawami roślin zawierających substancje, których używanie może prowadzić do narkomanii.
  • 2. Zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3, są finansowane ze środków własnych podmiotów wykonujących zadania w zakresie przeciwdziałania narkomanii, środków przeznaczonych na realizację programów, o których mowa w art. 48  ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 581, 1240 i 1269), oraz środków Narodowego Funduszu Zdrowia innych niż przeznaczone na realizację programów zdrowotnych.
  • 3. Zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 4-6, są finansowane z budżetu państwa z części pozostających w dyspozycji właściwych ministrów.