Ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym

Art. 38a.

Kursy stanów nagłych

• • 1. Lekarze, o których mowa w art. 3  pkt 3 lit. c–f, są obowiązani do ukończenia kursu w zakresie postępowania z osobami w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego nie rzadziej niż raz na 48 miesięcy.
  • 2. Pielęgniarki, o których mowa w art. 3  pkt 6 lit. b–d, są obowiązane do ukończenia kursu w zakresie postępowania z osobami w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego nie rzadziej niż raz na 48 miesięcy.
  • 3. Kursy, o których mowa w ust. 1 i 2, zwane dalej kursami stanów nagłych prowadzą:
    • 1) uczelnie publiczne, które prowadzą kształcenie przygotowujące do wykonywania zawodu lekarza lub zawodu pielęgniarki,
    • 2) dysponenci jednostek systemu,
    • 3) Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, zwane dalej CMKP” – na podstawie programów kursów stanów nagłych.
  • 4. Programy kursów stanów nagłych obejmują:
    • 1) założenia organizacyjno-programowe określające rodzaj i cel kształcenia, czas jego trwania, sposób jego organizacji oraz sposób sprawdzania efektów uczenia;
    • 2) plan nauczania;
    • 3) efekty kształcenia;
    • 4) wskazówki metodyczne;
    • 5) standardy dotyczące kadry i bazy dydaktycznej;
    • 6) warunki ukończenia kursów stanów nagłych.
  • 5. Programy kursów stanów nagłych są opracowywane przez zespoły ekspertów na podstawie zakresu problematyki kursów stanów nagłych.
  • 6. Zespoły ekspertów powołuje dyrektor CMKP spośród osób legitymujących się doświadczeniem zawodowym i dorobkiem naukowym w dziedzinie właściwej dla programu kursu stanów nagłych.
  • 7. Programy kursów stanów nagłych opracowane przez zespoły ekspertów dyrektor CMKP redaguje i przedstawia do zatwierdzenia ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.
  • 8. Dyrektor CMKP podaje do publicznej wiadomości zatwierdzone programy kursów stanów nagłych przez ich publikację na stronie internetowej CMKP.
  • 9. Warunkiem ukończenia kursu stanów nagłych jest uczestnictwo w tym kursie i zdanie egzaminu obejmującego zagadnienia z programu tego kursu.
  • 10. Ukończenie kursu stanów nagłych jest potwierdzane przez podmiot prowadzący dany kurs zaświadczeniem.
  • 11. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 10, zawiera następujące dane:
    • 1) imię (imiona) i nazwisko uczestnika kursu stanów nagłych;
    • 2) numer PESEL uczestnika kursu stanów nagłych, a w przypadku jego braku – serię i numer paszportu albo innego dokumentu potwierdzającego tożsamość;
    • 3) numer zaświadczenia;
    • 4) zakres problematyki kursu stanów nagłych;
    • 5) nazwę i siedzibę podmiotu prowadzącego kurs stanów nagłych;
    • 6) termin realizacji kursu stanów nagłych;
    • 7) informację o zakończeniu kursu stanów nagłych egzaminem;
    • 8) podpis z podaniem imienia i nazwiska osoby reprezentującej podmiot prowadzący kurs stanów nagłych.
  • 12. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
    • 1) zakres problematyki kursów stanów nagłych, uwzględniając zakres wiedzy i umiejętności niezbędnych do wykonywania określonych świadczeń opieki zdrowotnej przez lekarza systemu lub pielęgniarkę systemu;
    • 2) wzór zaświadczenia potwierdzającego odbycie kursu stanów nagłych, mając na celu konieczność zachowania przejrzystości dokumentowania ukończenia kursu stanów nagłych oraz potrzebę ujednolicenia zasad weryfikacji wiedzy i umiejętności zdobytych podczas kursów stanów nagłych.
  • 13. Dysponent jednostki jest obowiązany do zweryfikowania na podstawie zaświadczenia o ukończeniu kursu stanów nagłych, czy obowiązek, o którym mowa w ust. 1 i 2, został zrealizowany.
  • 14. Koszty kursów stanów nagłych ponosi dysponent jednostki, u którego lekarz, o którym mowa w ust. 1, lub pielęgniarka, o której mowa w ust. 2, wykonuje zawód, lub podmiot prowadzący kurs. Koszty tych kursów mogą być również pokrywane w ramach dofinansowania pochodzącego ze środków europejskich w rozumieniu art. 2  pkt 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1530, 1572, 1717, 1756 i 1907 oraz z 2025 r. poz. 39).