Ustawa o obrocie instrumentami finansowymi

Art. 19.

Zasady obrotu papierami wartościowymi i instrumentami pochodnymi

• • 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:
    • 1) papiery wartościowe objęte zatwierdzonym prospektem mogą być przedmiotem obrotu na rynku regulowanym wyłącznie po ich dopuszczeniu do tego obrotu;
    • 2) dokonywanie oferty publicznej, subskrypcji lub sprzedaży na podstawie tej oferty wymaga, z zastrzeżeniem art. 33a  ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o obligacjach, pośrednictwa firmy inwestycyjnej lub banku państwowego prowadzącego działalność maklerską, z wyjątkiem:
      • a) oferty publicznej, o której mowa w art. 0_1 ust. 4 lit. a, b, e oraz h–j rozporządzenia 2017/1129,
      • aa) oferty publicznej papierów wartościowych, w wyniku której zakładane wpływy brutto emitenta lub oferującego na terytorium Unii Europejskiej, liczone według ich ceny emisyjnej lub ceny sprzedaży z dnia ich ustalenia, stanowią mniej niż 1 000 000 euro, i wraz z wpływami, które emitent lub oferujący zamierzał uzyskać z tytułu ofert publicznych takich papierów wartościowych, dokonanych w okresie poprzednich 12 miesięcy, będą mniejsze niż 1 000 000 euro,
      • b) oferty publicznej bankowych papierów wartościowych, o których mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe,
      • c) oferty publicznej dokonywanej za pośrednictwem dostawcy usług finansowania społecznościowego, o którym mowa w art. 0_2 ust. 1 lit. e rozporządzenia 2020/1503;
    • 2a) przyjmowanie zapisów na certyfikaty inwestycyjne funduszu portfelowego, o którym mowa w art. 179  ust. 1 ustawy o funduszach inwestycyjnych, wymaga pośrednictwa firmy inwestycyjnej lub banku państwowego prowadzącego działalność maklerską;
    • 3) proponowanie w dowolnej formie i w dowolny sposób nabycia instrumentów pochodnych inkorporujących uprawnienie do nabycia papierów wartościowych określonych w art. 3  pkt 1 lit. a, jeżeli propozycja jest skierowana co najmniej do 150 osób albo do nieoznaczonego adresata, może być dokonywane wyłącznie na rynku regulowanym, w ASO lub na OTF;
    • 4) instrumenty pochodne inkorporujące uprawnienie do nabycia papierów wartościowych określonych w art. 3  pkt 1 lit. a mogą być przedmiotem proponowania w dowolnej formie i w dowolny sposób, jeżeli propozycja jest skierowana co najmniej do 150 osób albo do nieoznaczonego adresata, wyłącznie w przypadku gdy te papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, w ASO lub na OTF;
    • 5) przedmiotem obrotu zorganizowanego nie mogą być papiery wartościowe emitowane przez instytucje wspólnego inwestowania typu otwartego, z uwzględnieniem rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 694/2014 z dnia 17 grudnia 2013 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych służących określeniu typów zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz. Urz. UE L 183 z 24.06.2014, str. 18), inne niż fundusze inwestycyjne zamknięte, fundusze wpisane do rejestru, o którym mowa w art. 263  ustawy o funduszach inwestycyjnych, unijne AFI, alternatywne fundusze inwestycyjne z siedzibą w państwach będących stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz alternatywne spółki inwestycyjne, o których mowa w ustawie o funduszach inwestycyjnych, wprowadzone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z przepisami tej ustawy;
    • 6) przedmiotem obrotu na rynku regulowanym lub w ASO mogą być papiery wartościowe emitowane przez fundusze wpisane do rejestru, o którym mowa w art. 263  ustawy o funduszach inwestycyjnych.
  • 1a. Wpływy, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. aa, obejmują wpływy, o których mowa w art. 37d ustawy o ofercie publicznej. Przepis art. 4a  ust. 4 ustawy o ofercie publicznej stosuje się odpowiednio.
  • 1b. Przez kwotę wyrażoną w euro, podaną w ust. 1 pkt 2 lit. aa, należy rozumieć również równowartość tej kwoty wyrażoną w walucie polskiej, ustaloną przy zastosowaniu średniego kursu euro, lub jej równowartość wyrażoną w innej walucie, ustaloną przy zastosowaniu średniego kursu euro oraz średniego kursu tej waluty, ogłoszonych przez Narodowy Bank Polski w dniu ustalenia ceny emisyjnej lub ceny sprzedaży papierów wartościowych.
  • 2. Transakcja, której przedmiotem jest nabycie lub zbycie instrumentów finansowych lub która prowadzi do powstania takich instrumentów, nie stanowi gry ani zakładu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, ani gry losowej lub zakładu wzajemnego w rozumieniu przepisów o grach hazardowych, nawet jeżeli według wyraźnej lub dorozumianej woli stron rzeczywiste spełnienie wzajemnych świadczeń jest wyłączone, a tylko jedna ze stron jest obowiązana zapłacić różnicę między umówioną ceną sprzedaży a ceną rynkową w czasie wykonania umowy.