Ordynacja podatkowa

Art. 72.

Nadpłata

• • § 1. Za nadpłatę uważa się kwotę:
    • 1) nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku;
    • 2) podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
    • 3) zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 30  § 4, określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
    • 4) zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej.
  • § 1a. Na równi z nadpłatą traktuje się kwotę stanowiącą różnicę określoną zgodnie z art. 27f  ust. 8–10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, wykazaną w zeznaniu, o którym mowa w art. 45  ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, lub wynikającą z decyzji.
  • § 1b. Na równi z nadpłatą traktuje się kwotę przysługującą podatnikowi na podstawie art. 26ea  ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz kwotę przysługującą podatnikowi na podstawie art. 18da  ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, wykazaną w zeznaniu lub wynikającą z decyzji.
  • § 2. Na równi z nadpłatą traktuje się:
    • 1) część wpłaty, która została zaliczona na poczet odsetek za zwłokę, jeżeli wpłata ta dotyczyła zaległości podatkowej;
    • 2) nienależnie zapłacone:
      • a) zaległości, o których mowa w art. 52  oraz art. 52a ,
      • b) odsetki za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek,
      • c) opłatę prolongacyjną.