Lista dokumentów

Umowa odnowienia długu - to umowa zawierana pomiędzy dotychczasowym wierzycielem i dłużnikiem, na mocy której dotychczasowy dłużnik zobowiązuje się spełnić na rzecz wierzyciela za jego zgodą inne świadczenie lub świadczenie dotychczasowe, ale oparte na innej podstawie prawnej w celu umorzenia dotychczasowego zobowiązania. Wówczas istniejące dotychczas zobowiązanie wygasa. Umowa odnowienia długu powinna wyraźnie określać przedmiot dotychczasowego zobowiązania oraz nowe zobowiązanie dłużnika.

Umowa o oddanie sporu pod rozstrzygnięcie sądu polubownego jest umową, którą zawierają strony w przypadku, gdyby zaistniał między nimi spór w związku z wykonaniem zawartej między nimi umowy. Umowa o oddanie sporu pod rozstrzygnięcie sądu polubownego wymaga formy pisemnej. Strony mogą w umowie określić liczbę sędziów sądu polubownego (arbitrów).

Przedwstępna umowa sprzedaży udziałów jest umową, to mowa, przez którą jedna ze stron lub obie strony zobowiązują się do zawarcia oznaczonej umowy (tzw. umowy przyrzeczonej). Przedwstępna umowa sprzedaży udziałów powinna zawierać istotne postanowienia umowy przyrzeczonej. Jeżeli w umowie przedwstępnej strony nie określiły terminu, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, umowa przyrzeczona powinna zostać zawarta w terminie wyznaczonym przez stronę uprawnioną do żądania jej zawarcia.

Umowa o mediację jest dokumentem, w którym sporne strony wyrażają zgodę na przeprowadzenie mediacji. Umowa o mediację sporządza się w formie pisemnej w co najmniej dwóch egzemplarzach dla każdej ze stron. W umowie o mediację wskazuje się mediatora, który ma przeprowadzić mediację między spornymi stronami.

Umowa spedycji - to umowa nazwana, uregulowana w przepisach kodeksu cywilnego, na mocy której jedna ze stron tj. spedytor zobowiązuje się do świadczenia na rzecz drugiej strony tj. dającego zlecenie usług polegających na wysyłaniu lub odbiorze przesyłki albo innych usług związanych z jej przewozem. Spedytor powinien wykonywać w/w czynności w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa.

Zasadniczo, pełnomocnictwo do sprzedaży nieruchomości powinno być udzielone na piśmie w formie aktu notarialnego, może zostać udzielone bezterminowo oraz może zostać odwołane w każdym czasie, a wygasa w przypadku śmierci mocodawcy lub pełnomocnika. Jeżeli pełnomocnictwo do sprzedaży nieruchomości sporządzono w języku obcym, to do czynności prawnych na terenie Polski, musi zostać przetłumaczone przez tłumacza przysięgłego.

Właściciel nieruchomości poprzez wypowiedzenie umowy z odbiorcą odpadów komunalnych wypowiada dotychczas obowiązującą umowę zawartą z firmą zajmującą się odbiorem odpadów. Składając wypowiedzenie umowy z odbiorcą odpadów komunalnych należy sprawdzić na jaki czas zawarto umowę oraz termin jej wypowiedzenia.

Umowa o podział majątku wspólnego - po ustanowieniu rozdzielności majątkowej w drodze umowy pomiędzy małżonkami bądź na mocy wyroku sądu (ustanie wspólności ustawowej) oraz po ustaniu małżeństwa w wyniku rozwodu każdemu z małżonków przysługuje udział w majątku wspólnym. W razie ustania wspólności ustawowej na skutek w/w zdarzeń, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. W sprawach nieunormowanych w kodeksie rodzinnym i opiekuńczym od chwili ustania wspólności ustawowej do majątku, który był nią objęty, jak również do podziału tego majątku, stosuje się odpowiednio przepisy o wspólności majątku spadkowego i o dziale spadku, te z kolei odsyłają do przepisów o zniesieniu współwłasności. maksymalna stawka taksy notarialnej za dokonanie tej czynności uzależniona jest od wartości majątku podlegającego podziałowi.

Umowa darowizny - cywilnoprawna umowa nazwana (art. 888 - art. 902 kodeksu cywilnego), w której darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione. Jednakże w niektórych przypadkach np. w przypadku darowizny nieruchomości - ze względu na przedmiot darowizny - formy aktu notarialnego wymagają oświadczenia obu stron. Darczyńca może włożyć na obdarowanego obowiązek oznaczonego działania lub zaniechania, nie czyniąc nikogo wierzycielem (polecenie). Obdarowany może odmówić wypełnienia polecenia, jeżeli jest to usprawiedliwione wskutek istotnej zmiany stosunków. Jeżeli po wykonaniu darowizny darczyńca popadnie w niedostatek, obdarowany ma obowiązek, w granicach istniejącego jeszcze wzbogacenia, dostarczać darczyńcy środków, których mu brak do utrzymania odpowiadającego jego usprawiedliwionym potrzebom albo do wypełnienia ciążących na nim ustawowych obowiązków alimentacyjnych. Obdarowany może jednak zwolnić się od tego obowiązku zwracając darczyńcy wartość wzbogacenia. Darczyńca może odwołać darowiznę jeszcze nie wykonaną, jeżeli po zawarciu umowy jego stan majątkowy uległ takiej zmianie, że wykonanie darowizny nie może nastąpić bez uszczerbku dla jego własnego utrzymania odpowiednio do jego usprawiedliwionych potrzeb albo bez uszczerbku dla ciążących na nim ustawowych obowiązków alimentacyjnych. Darczyńca może odwołać darowiznę nawet już wykonaną, jeżeli obdarowany dopuścił się względem niego rażącej niewdzięczności. Zwrot przedmiotu odwołanej darowizny powinien nastąpić stosownie do przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu. Od chwili zdarzenia uzasadniającego odwołanie obdarowany ponosi odpowiedzialność na równi z bezpodstawnie wzbogaconym, który powinien się liczyć z obowiązkiem zwrotu. Darowizna nie może być odwołana po upływie roku od dnia, w którym uprawniony do odwołania dowiedział się o niewdzięczności obdarowanego. Odwołanie darowizny następuje przez oświadczenie złożone obdarowanemu na piśmie.

Każdy, kto składając innej osobie oświadczenie woli, działał pod wpływem błędu lub groźby ma prawo do uchylenia się od jego skutków prawnych. Należy złożyć pisemne oświadczenie o uchyleniu się od skutków oświadczenia woli tej osobie. Oświadczenie o uchyleniu się od skutków oświadczenia woli powinno zawierać przesłanki do jego złożenia, czyli należy wymienić faktyczne okoliczności uzasadniające złożenie oświadczenia.

Umowa przedwstępna - to umowa, przez którą jedna ze stron lub obie strony zobowiązują się do zawarcia oznaczonej umowy (tzw. umowy przyrzeczonej). Umowa ta powinna zawierać istotne postanowienia umowy przyrzeczonej. Jeżeli w umowie przedwstępnej strony nie określiły terminu, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, umowa przyrzeczona powinna zostać zawarta w terminie wyznaczonym przez stronę uprawnioną do żądania jej zawarcia. Jeżeli obie strony są uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia. Jeżeli strona zobowiązana do zawarcia umowy przyrzeczonej uchyla się od jej zawarcia, druga strona może żądać naprawienia szkody, którą poniosła przez to, że liczyła na zawarcie umowy przyrzeczonej. Strony mogą w umowie przedwstępnej odmiennie określić zakres odszkodowania. Jednakże gdy umowa przedwstępna czyni zadość wymaganiom, od których zależy ważność umowy przyrzeczonej, w szczególności wymaganiom co do formy, strona uprawniona może dochodzić zawarcia umowy przyrzeczonej. Roszczenia z umowy przedwstępnej przedawniają się z upływem roku od dnia, w którym umowa przyrzeczona miała być zawarta.

Umowa dzierżawy - unormowana w kodeksie cywilnym (art. 693 – 709 k.c.) umowa, zgodnie z którą wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy określoną rzecz do używania oraz pobierania z niej pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, natomiast dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu określony w umowie czynsz. Umowa dzierżawy jest umową nazwaną, dwustronnie zobowiązującą, wzajemną, konsensualną i odpłatną. W zakresie nieuregulowanym do umowy dzierżawy mają zastosowanie odpowiednie przepisy dotyczące umowy najmu. Przedmiotem dzierżawy mogą być rzeczy lub prawa przynoszące pożytki. Uprawnienie do pobierania pożytków z rzeczy oddanej do używania to podstawowy element odróżniający umowę dzierżawy od umowy najmu.

Umowa dzierżawy - unormowana w kodeksie cywilnym (art. 693 – 709 k.c.) umowa, zgodnie z którą wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy określoną rzecz do używania oraz pobierania z niej pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, natomiast dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu określony w umowie czynsz. Umowa dzierżawy jest umową nazwaną, dwustronnie zobowiązującą, wzajemną, konsensualną i odpłatną. W zakresie nieuregulowanym do umowy dzierżawy mają zastosowanie odpowiednie przepisy dotyczące umowy najmu. Przedmiotem dzierżawy mogą być rzeczy lub prawa przynoszące pożytki. Uprawnienie do pobierania pożytków z rzeczy oddanej do używania to podstawowy element odróżniający umowę dzierżawy od umowy najmu.

Umowa podnajmu - umowa, w ramach której dotychczasowy najemca rzeczy oddaje ją w całości bądź w części osobie trzeciej w podnajem lub w bezpłatne używanie. Zgodnie z art. 668 kodeksu cywilnego najemca może rzecz najętą oddać w całości lub części osobie trzeciej do bezpłatnego używania albo w podnajem, jeżeli umowa mu tego nie zabrania. W razie oddania rzeczy osobie trzeciej zarówno najemca, jak i osoba trzecia są odpowiedzialni względem wynajmującego za to, że rzecz najęta będzie używana zgodnie z obowiązkami wynikającymi z umowy najmu. Stosunek wynikający z zawartej przez najemcę umowy o bezpłatne używanie lub podnajem rozwiązuje się najpóźniej z chwilą zakończenia stosunku najmu.

Umowa najmu to umowa, przez którą wynajmujący (osoba oddająca rzecz do najmu) zobowiązuje się oddać najemcy (osoba, która rzecz wynajmuje) rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Umowa najmu nieruchomości lub pomieszczenia na czas dłuższy niż rok powinna być zawarta na piśmie. W razie niezachowania tej formy poczytuje się umowę za zawartą na czas nie oznaczony. Najem zawarty na czas dłuższy niż lat dziesięć poczytuje się po upływie tego terminu za zawarty na czas nie oznaczony.