Lista dokumentów

Umowa najmu lokalu użytkowego to umowa, przez którą wynajmujący (osoba oddająca rzecz do najmu) zobowiązuje się oddać najemcy (osoba, która rzecz wynajmuje) lokal użytkowy do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Umowa najmu nieruchomości lub pomieszczenia na czas dłuższy niż rok powinna być zawarta na piśmie. W razie niezachowania tej formy poczytuje się umowę za zawartą na czas nie oznaczony. Umowa najmu lokalu użytkowego powinna określać: datę i miejsce jej zawarcia, strony umowy, przedmiot najmu, czas na jaki została zawarta, postanowienia dotyczące czynszu, kaucji i opłat eksploatacyjnych oraz możliwości wcześniejszego rozwiązania umowy, podpisy stron.

Umowa najmu to umowa, przez którą wynajmujący (osoba oddająca rzecz do najmu) zobowiązuje się oddać najemcy (osoba, która rzecz wynajmuje) rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Umowa najmu nieruchomości lub pomieszczenia na czas dłuższy niż rok powinna być zawarta na piśmie. W razie niezachowania tej formy poczytuje się umowę za zawartą na czas nie oznaczony. Najem zawarty na czas dłuższy niż lat dziesięć poczytuje się po upływie tego terminu za zawarty na czas nie oznaczony. Szczególnym rodzajem najmu jest najem lokalu mieszkalnego, który podlega nie tylko regulacjom zawartym w przepisach kodeksu cywilnego (art. 659-679., ale i w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266 ze zm.). Umowa najmu lokalu mieszkalnego powinna określać: datę i miejsce jej zawarcia, strony umowy, przedmiot najmu, czas na jaki została zawarta, postanowienia dotyczące czynszu, kaucji i opłat eksploatacyjnych oraz możliwości wcześniejszego rozwiązania umowy, podpisy stron.

Umowa sprzedaży pojazdu - umowa wzajemna, nazwana, konsensualna, w której sprzedawca zobowiązuje się do przeniesienia na kupującego własności rzeczy i do wydania tej rzeczy, a kupujący zobowiązuje się do zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej zwanej ceną i odebrania rzeczy. Umowa kupna-sprzedaży pojazdu zawierać powinna: określenie stron tj. sprzedającego i kupującego, określenie przedmiotu sprzedaży oraz cenę.

Umowa o roboty budowlane - umowa nazwana uregulowana w kodeksie cywilnym (art. 647-658 k.c.), w ramach której wykonawca zobowiązuje się do oddania przewidzianego w umowie obiektu, wykonanego zgodnie z projektem i z zasadami wiedzy technicznej, a inwestor zobowiązuje się do dokonania wymaganych przez właściwe przepisy czynności związanych z przygotowaniem robót, w szczególności do przekazania terenu budowy i dostarczenia projektu, oraz do odebrania obiektu i zapłaty umówionego wynagrodzenia. Umowa ta powinna być stwierdzona pismem. Wykonawca, za zgodą inwestora, może powierzyć określone prace podwykonawcy. Podwykonawca może powierzyć określone prace dalszemu podwykonawcy za zgodą inwestora i wykonawcy. Umowa z podwykonawcą i z dalszym podwykonawcą powinna być zawarta na piśmie pod rygorem nieważności.

Protokół przekazania lokalu - dokument, który zawiera zgodne oświadczenia stron określonego stosunku prawnego np. stosunku najmu, sprzedaży nieruchomości co do faktycznego stanu technicznego przekazywanego drugiej stronie lokalu bądź rzeczy, stanu liczników, wyposażenia i inne uwagi dotyczące przekazywanej rzeczy, stosownie do woli stron. Zazwyczaj protokół jest załącznikiem do umowy kreującej stosunek prawny np. do umowy najmu.

Przez umowę spedycji spedytor zobowiązuje się za wynagrodzeniem w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do wysyłania lub odbioru przesyłki albo do dokonania innych usług związanych z jej przewozem. Spedycja to działalność mająca na celu organizowanie przewozu ładunków i wykonywanie wszystkich lub tylko części związanych z tym czynności.

Umowa wykorzystywana w obrocie bankowym. W jej treści bank oraz kredytobiorca ustalają warunki udzielenia kredytu bankowego: stawkę oprocentowania, liczbę transz kredytu. Podpisanie umowy kredytowej skutkuje uruchomieniem kredytu. Środki pieniężne są co do zasady przekazywane na wskazane przez kredytobiorcę konto.

Kontrakt menedżerski - inaczej umowa o wykonywanie zarządu, to nienazwana umowa cywilnoprawna, na mocy której osoba przyjmująca zlecenie (menedżer) zobowiązuje się do stałego wykonywania czynności zarządczych w przedsiębiorstwie lub w części przedsiębiorstwa zleceniodawcy, w jego imieniu i na jego rzecz. Przyjmującym zlecenie sprawowania zarządu może być zarówno osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, jak i przedsiębiorca. Kontrakt menedżerski jako umowa cywilnoprawna oparty jest na zasadach charakterystycznych dla umowy zlecenia. Jest to umowa starannego działania. Kontrakt powinien być zawarty w formie pisemnej i określać: datę i miejsce zawarcia, strony umowy, przedmiot umowy, obowiązki stron, zakres działania menedżera, zakres odpowiedzialności menedżera, wynagrodzenie menedżera, czas trwania umowy, miejsce wykonywania umowy i sposoby jej rozwiązania, informacje dotyczące zakazu konkurencji, uprawnienia menedżera, podpisy stron. Menedżer może być także zatrudniony na podstawie zwykłej umowy o pracę. Wówczas przysługują mu wszystkie uprawnienia przewidziane w kodeksie pracy.

Umowa agencyjna - uregulowana w kodeksie cywilnym art. 758-764, umowa nazwana, w ramach której przyjmujący zlecenie (agent) zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, do stałego pośredniczenia, za wynagrodzeniem, przy zawieraniu z klientami umów na rzecz dającego zlecenie przedsiębiorcy albo do zawierania ich w jego imieniu. Do zawierania umów w imieniu dającego zlecenie oraz do odbierania dla niego oświadczeń agent jest uprawniony tylko wtedy, gdy ma do tego umocowanie. Jeżeli sposób wynagrodzenia nie został w umowie określony, agentowi należy się prowizja. Prowizją jest wynagrodzenie, którego wysokość zależy od liczby lub wartości zawartych umów. Każda ze stron obowiązana jest do zachowania lojalności wobec drugiej. Dający zlecenie obowiązany jest przekazywać agentowi dokumenty i informacje potrzebne do prawidłowego wykonania umowy. Umowa agencyjna może być zawarta na czas oznaczony bądź nieoznaczony. Umowa zawarta na czas nieoznaczony może być wypowiedziana na miesiąc naprzód w pierwszym roku, na dwa miesiące naprzód w drugim roku oraz na trzy miesiące naprzód w trzecim i następnych latach trwania umowy. Ustawowe terminy wypowiedzenia nie mogą być skracane. Terminy te mogą być jednak wydłużane. Umowa agencyjna, zawarta nawet na czas oznaczony, może być wypowiedziana bez zachowania terminów wypowiedzenia z powodu niewykonania obowiązków przez jedną ze stron w całości lub znacznej części, a także w przypadku zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności.

Umowa o pracę tymczasową - umowa o pracę zawierana pomiędzy agencją pracy tymczasowej a pracownikiem tymczasowym, na mocy której pracownik tymczasowy świadczy pracę na rzecz tzw. pracodawcy użytkownika. Umowa ta powinna określać strony umowy, rodzaj umowy i datę zawarcia umowy oraz wskazywać pracodawcę użytkownika i ustalony okres wykonywania na jego rzecz pracy tymczasowej, a także warunki zatrudnienia pracownika tymczasowego w okresie wykonywania pracy na rzecz pracodawcy użytkownika, w szczególności: rodzaj pracy, wymiar czasu pracy i miejsce jej wykonywania,wynagrodzenie za pracę oraz termin i sposób jego wypłacania przez agencję pracy tymczasowej. Agencja pracy tymczasowej zatrudnia pracowników tymczasowych na podstawie umowy o pracę na czas określony lub umowy o pracę na czas wykonania określonej pracy. W umowie o pracę zawartej na czas określony strony mogą przewidzieć możliwość wcześniejszego rozwiązania tej umowy przez każdą ze stron: za trzydniowym wypowiedzeniem, gdy umowa o pracę została zawarta na okres nieprzekraczający 2 tygodni; za jednotygodniowym wypowiedzeniem, gdy umowa o pracę została zawarta na okres dłuższy niż 2 tygodnie. Do umowy o pracę zawartej z pracownikiem tymczasowym nie stosuje się art. 177 § 3 Kodeksu pracy. Umowę o pracę zawiera się na piśmie. Jeżeli umowa o pracę nie została zawarta na piśmie, agencja pracy tymczasowej potwierdza pracownikowi tymczasowemu w formie pisemnej rodzaj zawartej umowy o pracę i jej warunki, nie później niż w drugim dniu wykonywania pracy tymczasowej. Podstawa prawna: ustawa z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (t.j. Dz.U. z 2003 r. Nr 166 poz. 1608 ze zm.).

Umowa o pracę nakładczą - umowa, na mocy której osoba zwana "wykonawcą" wykonuje pracę nakładczą na rzecz tzw. "nakładcy". Umowa o pracę nakładczą powinna być zawarta na piśmie, określać rodzaj umowy i jej podstawowe warunki, a w szczególności rodzaj pracy i termin jej rozpoczęcia oraz zasady wynagradzania. Umowa może zostać zawarta na okres próbny nieprzekraczający 3 miesięcy, na czas określony, na czas wykonania określonej pracy lub na czas nieokreślony. W umowie strony określają minimalną miesięczną ilość pracy, której wykonanie należy do obowiązków wykonawcy. Minimalna ilość pracy powinna być tak ustalona, aby jej wykonanie zapewniało uzyskanie co najmniej 50% najniższego wynagrodzenia określonego przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej. Jeżeli praca nakładcza stanowi dla wykonawcy wyłączne lub główne źródło utrzymania, ilość pracy powinna być tak ustalona, aby jej wykonanie zapewniało uzyskanie wynagrodzenia nie mniejszego od najniższego wynagrodzenia. mowa może być rozwiązana w każdym czasie na mocy porozumienia stron. Umowa zawarta na okres próbny może być rozwiązana za 2-tygodniowym wypowiedzeniem, umowa zawarta na czas nie określony może być rozwiązana za 1-miesięcznym wypowiedzeniem. Okres wypowiedzenia kończy się ostatniego dnia miesiąca kalendarzowego. W związku z rozwiązaniem umowy nakładca jest obowiązany niezwłocznie wydać wykonawcy świadectwo pracy nakładczej. W braku odmiennych postanowień umowy nakładca jest obowiązany zapewnić wykonawcy surowce, materiały lub inne przedmioty oraz narzędzia, maszyny i urządzenia niezbędne do wykonywania pracy nakładczej, jak również do utrzymywania w należytym stanie technicznym maszyn i urządzeń - z wyjątkiem bieżącej konserwacji. Wykonawcy przysługuje wynagrodzenie za wykonaną pracę obliczone według stawek jednostkowych, a gdy jest to uzasadnione rodzajem pracy - przy zastosowaniu innej odpowiedniej formy wynagrodzenia za tę pracę, ustalonej w umowie lub w obowiązujących u danego nakładcy zasadach wynagradzania wykonawców. Wykonawcom przysługują także inne składniki wynagrodzenia i świadczenia związane z pracą, określone dla pracowników zatrudnionych u danego nakładcy, jeżeli prawo do tych składników wynagrodzenia i świadczeń oraz zakres ich stosowania do wykonawców ustala układ zbiorowy pracy, regulamin wynagradzania albo umowa. Wykonawcy uzyskującemu z tytułu pracy nakładczej wynagrodzenie w wysokości co najmniej 50% najniższego wynagrodzenia przysługuje prawo do corocznego, nieprzerwanego, płatnego urlopu wypoczynkowego w wymiarze określonym w przepisach art. 154 i 155 Kodeksu pracy. Kobiecie wykonującej pracę nakładczą przysługuje urlop macierzyński w wymiarze i na zasadach określonych w przepisach art. 180 Kodeksu pracy. Praca nakładcza może być wykonywana w domu wykonawcy. Podstawa prawna: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 31 grudnia 1975 roku w sprawie uprawnień pracowniczych osób wykonujących pracę nakładczą (t.j. Dz. U. z 1976 r. Nr 3 poz. 19).

Umowa o pracę na czas nieokreślony - sposób nawiązania stosunku pracy, zgodne oświadczenia woli stron stosunku pracy, w którym pracownik zobowiązuje się do osobistego świadczenia pracy na rzecz pracodawcy przez czas nieokreślony, pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie przez niego określonym, a pracodawca zobowiązuje się do zapłaty określonego w umowie wynagrodzenia. Umowa o pracę na czas nieokreślony powinna określać strony umowy, jej rodzaj, datę zawarcia oraz warunki pracy i płacy tj. rodzaj pracy, miejsce jej wykonywania, wynagrodzenie za pracę, wymiar czasu pracy, termin rozpoczęcia pracy.

Umowa o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy - odrębna od umowy o pracę umowa zawarta pomiędzy pracodawcą a pracownikiem, w której strony postanawiają, że pracownik, który ma dostęp do szczególnie ważnych informacji, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę nie będzie mógł prowadzić działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy ani też świadczyć pracy w ramach stosunku pracy lub na innej podstawie na rzecz podmiotu prowadzącego taką działalność (zakaz konkurencji). Umowa o zakazie konkurencji powinna być zawarta na piśmie pod rygorem nieważności. Powinna ona określać okres obowiązywania zakazu konkurencji oraz wysokość odszkodowania należnego pracownikowi od pracodawcy. Zakaz konkurencji przestaje obowiązywać przed upływem terminu, na jaki została zawarta umowa w razie ustania przyczyn uzasadniających taki zakaz lub niewywiązywania się pracodawcy z obowiązku wypłaty odszkodowania.Odszkodowanie nie może być niższe od 25% wynagrodzenia otrzymanego przez pracownika przed ustaniem stosunku pracy przez okres odpowiadający okresowi obowiązywania zakazu konkurencji. Może ono być wypłacane w miesięcznych ratach. W razie sporu o odszkodowaniu orzeka sąd pracy.

Umowa o zakazie konkurencji w czasie trwania stosunku pracy - odrębna od umowy o pracę umowa zawarta pomiędzy pracodawcą a pracownikiem, w której strony postanawiają, że pracownik nie może prowadzić działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy ani też świadczyć pracy w ramach stosunku pracy lub na innej podstawie na rzecz podmiotu prowadzącego taką działalność (zakaz konkurencji). Umowa o zakazie konkurencji powinna być zawarta na piśmie pod rygorem nieważności. Jeżeli pracodawca poniesie szkodę wskutek naruszenia przez pracownika zakazu konkurencji przewidzianego w umowie, może dochodzić od niego wyrównania tej szkody na zasadach określonych w przepisach kodeksu pracy.

Umowa o pracę na czas zastępstwa - umowa o pracę, na mocy której pracodawca zatrudnia pracownika, gdy zachodzi konieczność zastępstwa innego pracownika w razie jego usprawiedliwionej nieobecności. Umowa ta może być poprzedzona okresem próbnym. Okres wypowiedzenia umowy o pracę na czas zastępstwa innego pracownika wynosi 3 dni robocze.