Ustawa o usługach płatniczych

Art. 76.

Fundusze własne krajowej instytucji płatniczej

• • 1. Krajowa instytucja płatnicza, z wyłączeniem krajowej instytucji płatniczej świadczącej wyłącznie usługi inicjowania transakcji płatniczej, jest obowiązana posiadać w każdym czasie fundusze własne dostosowane do rozmiaru prowadzonej działalności i rodzaju usług płatniczych, jakie może świadczyć na podstawie posiadanego zezwolenia.
  • 2. Fundusze własne krajowej instytucji płatniczej obejmują:
    • 1) kapitał założycielski instytucji płatniczej;
    • 2) kapitał z aktualizacji wyceny rzeczowych aktywów trwałych;
    • 3) niepodzielony zysk z lat ubiegłych;
    • 4) zysk w trakcie zatwierdzania oraz zysk netto bieżącego okresu sprawozdawczego, obliczone zgodnie z obowiązującymi zasadami rachunkowości, pomniejszone o wszelkie przewidywane obciążenia i dywidendy, w kwotach nie większych niż kwoty zysku zweryfikowane przez biegłych rewidentów;
    • 5) kapitał zapasowy;
    • 6) pozostałe kapitały rezerwowe.
  • 2a. Jeżeli transakcja płatnicza jest inicjowana za pośrednictwem dostawcy świadczącego usługę inicjowania transakcji płatniczej w celu dokonania zapłaty odbiorcy, któremu ten dostawca świadczy usługę prowadzenia rachunku płatniczego lub usługę, o której mowa w art. 3  ust. 1 pkt 5, a ten sposób zapłaty jest oferowany płatnikowi przez odbiorcę we współpracy z tym dostawcą świadczącym usługę inicjowania transakcji płatniczej, zainicjowana transakcja płatnicza wlicza się do transakcji płatniczych będących podstawą naliczania wymaganych funduszy własnych tego dostawcy świadczącego usługę inicjowania transakcji płatniczej.
  • 3. Fundusze własne pomniejsza się o:
    • 1) akcje lub udziały własne posiadane przez instytucję płatniczą, wycenione według wartości bilansowej, pomniejszone o odpisy spowodowane trwałą utratą ich wartości;
    • 2) wszelkie zobowiązania z tytułu akcji uprzywilejowanych;
    • 3) wartości niematerialne i prawne wycenione według wartości bilansowej;
    • 4) stratę z lat ubiegłych;
    • 5) stratę w trakcie zatwierdzania;
    • 6) stratę netto bieżącego okresu.
  • 3a. (uchylony)
  • 4. Wysokość funduszy własnych krajowej instytucji płatniczej nie może być niższa od wyższej z wartości:
    • 1) minimalnej wartości kapitału założycielskiego wymaganego zgodnie z art. 64 , przesłanki wydania zezwolenia na świadczenie usług płatniczych, ust. 1 pkt 1, albo
    • 2) kwoty obliczonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 6.
  • 5. W przypadku gdy instytucja płatnicza udziela kredytów płatniczych, o których mowa w art. 74  ust. 3, wymóg, o którym mowa w ust. 4, zwiększa się o 5% średniej stanów należności na koniec każdego miesiąca z tytułu kredytów płatniczych udzielonych w ciągu ostatniego roku obrotowego.
  • 6. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii KNF, określi, w drodze rozporządzenia, metodę obliczania kwoty, o której mowa w ust. 4 pkt 2, uwzględniając łączną wartość transakcji płatniczych wykonanych wciągu ostatniego roku obrotowego przez krajową instytucję płatniczą i rodzaj usług płatniczych, jakie krajowa instytucja płatnicza może świadczyć na podstawie posiadanego zezwolenia.
  • 7. KNF może, w drodze decyzji, na podstawie analizy ryzyka strat oraz oceny procesów zarządzania ryzykiem i mechanizmów kontroli wewnętrznej krajowej instytucji płatniczej:
    • 1) zażądać od krajowej instytucji płatniczej zwiększenia wysokości funduszy własnych, jednak do wysokości nie większej niż 120% kwoty, o której mowa w ust. 4 pkt 2;
    • 2) zezwolić krajowej instytucji płatniczej na zmniejszenie wysokości funduszy własnych, jednak do wysokości nie mniejszej niż 80% kwoty, o której mowa w ust. 4 pkt 2.