Ustawa o ochronie przyrody

Art. 8g.

Samodzielna gospodarka parku

• • 1. Park narodowy prowadzi samodzielną gospodarkę finansową, pokrywając z posiadanych środków i uzyskiwanych przychodów wydatki na finansowanie zadań określonych w ustawie, w tym zadań Służby Parku Narodowego, oraz kosztów działalności.
  • 2. Podstawą gospodarki finansowej parku narodowego jest roczny plan finansowy.
  • 3. W rocznym planie finansowym parku narodowego wyodrębnia się:
    • 1) przychody z prowadzonej działalności;
    • 2) dotacje z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego;
    • 3) koszty, w tym:
      • a) wynagrodzenia i naliczane od nich składki,
      • b) płatności odsetkowe wynikające z zacią­gnię­tych zobowiązań,
      • c) zakup towarów i usług;
    • 4) środki na wydatki majątkowe;
    • 5) środki przyznane innym podmiotom;
    • 6) stan należności i zobowiązań na początek i koniec roku;
    • 7) stan środków pieniężnych na początek i koniec roku.
  • 4. Dyrektor parku narodowego sporządza plan finansowy w układzie zadaniowym na rok budżetowy, w układzie funkcji państwa, zadań budżetowych i podzadań.
  • 5. (uchylony)
  • 6. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób prowadzenia gospodarki finansowej parku narodowego, kierując się potrzebą zapewnienia jednolitego sposobu przeznaczania środków publicznych na realizację zadań parku narodowego określonych w ustawie oraz przestrzegania ładu finansów publicznych.