Art. 20. Obowiązek rekultywacji gruntów
- 1. Osoba powodująca utratę albo ograniczenie wartości użytkowej gruntów jest obowiązana do ich rekultywacji na własny koszt.
- 2. Rekultywacji na cele rolnicze gruntów rolnych, zdewastowanych lub zdegradowanych przez nieustalone osoby, w wyniku klęsk żywiołowych lub ruchów masowych ziemi, dokonuje właściwy organ wymieniony w art. 5, przy wykorzystaniu środków budżetu województwa, o których mowa w art. 22b ust. 1, lub środków pochodzących z budżetu państwa z rezerwy celowej przeznaczonej na przeciwdziałanie klęskom żywiołowym i usuwanie ich skutków, a rekultywacji gruntów leśnych i gruntów przeznaczonych do zalesienia - przy wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu państwa, na zasadach określonych w przepisach o lasach.
- 2a. Rekultywacji na cele inne niż wymienione w ust. 2 pozostałych gruntów zdewastowanych lub zdegradowanych przez nieustalone osoby, w wyniku klęsk żywiołowych lub ruchów masowych ziemi, dokonuje właściwy organ wymieniony w art. 5, przy wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu państwa lub środków osób zainteresowanych prowadzeniem działalności na zrekultywowanych gruntach.
- 3. Rekultywację i zagospodarowanie gruntów planuje się, projektuje i realizuje na wszystkich etapach działalności przemysłowej.
- 4. Rekultywację gruntów prowadzi się w miarę jak grunty te stają się zbędne całkowicie, częściowo lub na określony czas do prowadzenia działalności przemysłowej oraz kończy się w terminie do 5 lat od zaprzestania tej działalności.
- 5. Jeżeli działalność przemysłowa powodująca obowiązek rekultywacji gruntów prowadzona jest przez kilka osób, obowiązek ten ciąży na każdej z nich, odpowiednio do zakresu działalności powodującej potrzebę rekultywacji.
- 6. W przypadku zmiany osoby zobowiązanej do rekultywacji gruntów, w drodze decyzji właściwego organu wymienionego w art. 5, następuje przekazanie praw i obowiązków wynikających z wcześniej wydanych decyzji.
- 7. W przypadku gruntów zdewastowanych lub gruntów zdegradowanych w wyniku klęsk żywiołowych lub ruchów masowych ziemi rekultywacji tych gruntów może dokonać właściciel tych gruntów, zgodnie z decyzją, o której mowa w art. 22 ust. 1, w której określa się również zakres rzeczowy i kosztorys prac rekultywacyjnych.
- 8. Właściciel gruntów, który dokonuje rekultywacji na podstawie ust. 7, zgłasza staroście zakończenie rekultywacji w terminie 30 dni od dnia jej zakończenia.
- 9. Decyzja o uznaniu rekultywacji za zakończoną stanowi podstawę przeprowadzenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów.
- 10. W przypadku niedokonania rekultywacji w terminie określonym w decyzji, o której mowa w art. 22 ust. 1, lub wykorzystania środków niezgodnie z przeznaczeniem, pobrania ich nienależnie albo pobrania ich w nadmiernej wysokości, starosta, w drodze decyzji, określa kwotę środków podlegających zwrotowi oraz termin ich zwrotu.
- 11. Do zwrotu środków, o którym mowa w ust. 10, w tym do ustalania kwoty środków wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem, pobranych nienależnie albo pobranych w nadmiernej wysokości oraz naliczania odsetek, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1483, z późn. zm.) dotyczące zwrotu dotacji.
