Ustawa o Krajowym Rejestrze Karnym

Art. 1a.

Wyjaśnienie pojęć

• • 1. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
    • 1) organie centralnym państwa członkowskiego Unii Europejskiej – należy przez to rozumieć organ wyznaczony przez to państwo do celów wymiany informacji pochodzących z rejestru karnego pomiędzy państwami członkowskimi;
    • 2) właściwym organie państwa obcego – należy przez to rozumieć właściwy organ państwa trzeciego lub organ centralny państwa członkowskiego Unii Europejskiej;
    • 2a) właściwym organie państwa trzeciego – należy przez to rozumieć organ państwa obcego inny niż organ centralny państwa członkowskiego Unii Europejskiej uprawniony na podstawie umowy międzynarodowej lub – w przypadku braku takiej umowy – na zasadzie wzajemności do wymiany informacji pochodzących z rejestru karnego;
    • 3) systemie ECRIS – należy przez to rozumieć zdecentralizowany system teleinformatyczny oparty na bazach danych rejestrów karnych poszczególnych państw członkowskich służący do wymiany informacji pochodzących z rejestrów karnych drogą elektroniczną;
    • 4) systemie ECRIS TCN – należy przez to rozumieć system, o którym mowa w art. 0_1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/816 z dnia 17 kwietnia 2019 r. ustanawiającego scentralizowany system służący do ustalania państw członkowskich posiadających informacje o wyrokach skazujących wydanych wobec obywateli państw trzecich i bezpaństwowców (ECRIS TCN) na potrzeby uzupełnienia europejskiego systemu przekazywania informacji z rejestrów karnych oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) 2018/1726 (Dz. Urz. UE L 135 z 22.05.2019, str. 1, z późn. zm), zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/816
    • 5) obywatelu państwa trzeciego – należy przez to rozumieć osobę niebędącą obywatelem Unii Europejskiej w rozumieniu art. 20  ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. poz. 864, z 2007 r. poz. 843, z 2011 r. poz. 1555 oraz z 2013 r. poz. 782), osobę, która jest bezpaństwowcem, lub osobę, której obywatelstwo jest nieznane.
  • 2. Na potrzeby przekazywania informacji organom centralnym państw członkowskich Unii Europejskiej za wyrok skazujący uznaje się każde prawomocne orzeczenie wydane przez sąd karny wobec osoby fizycznej w związku z popełnieniem czynu zabronionego, której dane podlegają gromadzeniu w Rejestrze.