Ustawa o gwarancjach wolności sumienia i wyznania

Art. 2.

Korzystanie z wolności sumienia i wyznania

• Korzystając z wolności sumienia i wyznania obywatele mogą w szczególności:
  • 1) tworzyć wspólnoty religijne, zwane dalej "kościołami i innymi związkami wyznaniowymi", zakładane w celu wyznawania i szerzenia wiary religijnej, posiadające własny ustrój, doktrynę i obrzędy kultowe;
  • 2) zgodnie z zasadami swojego wyznania uczestniczyć w czynnościach i obrzędach religijnych oraz wypełniać obowiązki religijne i obchodzić święta religijne;
  • 2a) należeć lub nie należeć do kościołów i innych związków wyznaniowych;
  • 3) głosić swoją religię lub przekonania;
  • 4) wychowywać dzieci zgodnie ze swoimi przekonaniami w sprawach religii;
  • 5) zachowywać milczenie w sprawach swojej religii lub przekonań;
  • 6) utrzymywać kontakty ze współwyznawcami, w tym uczestniczyć w pracach organizacji religijnych o zasięgu międzynarodowym;
  • 7) korzystać ze źródeł informacji na temat religii;
  • 8) wytwarzać i nabywać przedmioty potrzebne do celów kultu i praktyk religijnych oraz korzystać z nich;
  • 9) wytwarzać, nabywać i posiadać artykuły potrzebne do przestrzegania reguł religijnych;
  • 10) wybrać stan duchowny lub zakonny;
  • 11) zrzeszać się w organizacjach świeckich w celu realizacji zadań wynikających z wyznawanej religii bądź przekonań w sprawach religii;
  • 12) otrzymać pochówek zgodny z wyznawanymi zasadami religijnymi lub z przekonaniami w sprawach religii.