Ustawa o drogach publicznych

Art. 42.

Zasady umieszczenia nadziemnych urządzeń liniowych

• • 1. Zabrania się umieszczania nadziemnych liniowych urządzeń obcych, wzdłuż pasów drogowych, poza terenem zabudowy, w odległości mniejszej niż 5 m od granicy pasa.
  • 2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach związanych z potrzebami obronnymi i zadaniami na rzecz obronności kraju oraz ochrony środowiska umieszczenie nadziemnego liniowego urządzenia obcego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 może nastąpić za zgodą zarządcy drogi, którą zarządca drogi wydaje inwestorowi przed uzyskaniem pozwolenia na budowę lub zgłoszeniem budowy albo wykonywania robót budowlanych. Przepis art. 38  ust. 3 stosuje się odpowiednio.
  • 3. Urządzenia, o których mowa w ust. 1, mogą być umieszczane na:
    • 1) obszarach narażonych na niebezpieczeństwo powodzi ‒ na skarpach nasypów drogowych, z wyjątkiem nasypów spełniających jednocześnie funkcję wałów przeciwpowodziowych, a w przypadku braku takiej możliwości ‒ poza częściami drogi przeznaczonymi do ruchu i postoju pojazdów oraz pasem dzielącym,
    • 2) terenach górskich, zalesionych i w parkach narodowych ‒ w pasie drogowym poza częściami drogi przeznaczonymi do ruchu i postoju pojazdów oraz pasem dzielącym ‒ na warunkach określonych przez zarządcę drogi i za jego zgodą. Przepis art. 38  ust. 3 stosuje się odpowiednio.
  • 4. Zarządca drogi wydaje zgodę, o której mowa w ust. 3, przed uzyskaniem przez inwestora pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy albo wykonywania robót budowlanych.
  • 5. Zgody, o których mowa w ust. 2 i 4, dołącza się do wniosku o pozwolenie na budowę oraz zgłoszenia budowy lub wykonania robót budowlanych, o których mowa w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.