Art. 28. Ustalanie potrzeb rozwojowych danej kategorii jednostek samorządu terytorialnego
- 1. Potrzeby rozwojowe danej kategorii jednostek samorządu terytorialnego ustala się w wysokości odpowiadającej 23 % kwoty wydatków majątkowych danej kategorii jednostek samorządu terytorialnego pomniejszonych o równowartość wykonanych przez te jednostki dochodów majątkowych z tytułu dotacji oraz środków przeznaczonych na inwestycje.
- 2. Potrzeby rozwojowe danej kategorii jednostek samorządu terytorialnego, o których mowa w ust. 1, dzieli się na części:
- 1) podstawową potrzeb rozwojowych, stanowiącą 60 % kwoty, o której mowa w ust. 1, przy czym jeżeli kwota ta na rok budżetowy jest mniejsza niż kwota ustalona na rok poprzedzający rok budżetowy, podlega zwiększeniu do wysokości kwoty ustalonej na rok poprzedzający rok budżetowy;
- 2) inwestycyjną potrzeb rozwojowych, stanowiącą 40 % kwoty, o której mowa w ust. 1.
- 3. Wysokość potrzeb rozwojowych lub części potrzeb rozwojowych, o których mowa w ust. 2, może być zwiększona ponad wysokość wynikającą z ust. 1 lub 2, jeżeli jest to uzasadnione potrzebą realizacji zadań istotnych dla rozwoju państwa. Kwoty tego zwiększenia nie uwzględnia się przy ustaleniu na kolejny rok budżetowy części podstawowej potrzeb rozwojowych, o której mowa w ust. 2 pkt 1.
- 4. Kwotę części podstawowej potrzeb rozwojowych oblicza się dla jednostki samorządu terytorialnego proporcjonalnie do liczby mieszkańców, z zastrzeżeniem że kwota ta w przypadku:
- 1) gmin – nie może być niższa niż 0,014 %,
- 2) miast na prawach powiatu – nie może być niższa niż 0,4 %,
- 3) powiatów – nie może być niższa niż 0,14 %,
- 4) województw – nie może być niższa niż 4,0 % – wysokości kwoty części podstawowej potrzeb rozwojowych danej kategorii jednostek samorządu terytorialnego.
- 5. Kwotę części inwestycyjnej potrzeb rozwojowych oblicza się dla jednostki samorządu terytorialnego proporcjonalnie do udziału przeliczeniowych wydatków majątkowych tej jednostki w przeliczeniowych wydatkach majątkowych danej kategorii jednostek samorządu terytorialnego.
- 6. Przeliczeniowe wydatki majątkowe, o których mowa w ust. 5, oblicza się jako sumę iloczynów:
- 1) wydatków majątkowych własnych,
- 2) wydatków majątkowych na programy finansowane z udziałem środków, o których mowa w art. 53_5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1530),
- 3) wydatków majątkowych innych niż określone w pkt 1 i 2 – oraz wag im przypisanych, przy czym waga nie może być mniejsza niż 0 i większa niż 1.
- 7. Wydatki i dochody, o których mowa w ust. 1 i 6, oblicza się jako średnią arytmetyczną z okresu 3 lat obejmującego: rok bazowy, rok poprzedzający rok bazowy i rok poprzedzający o 2 lata rok bazowy.
- 8. Przez wydatki majątkowe własne, o których mowa w ust. 6 pkt 1, rozumie się wydatki majątkowe inne niż wydatki, o których mowa w ust. 6 pkt 2, w wysokości przekraczającej równowartość dochodów majątkowych z tytułu dotacji oraz środków przyznanych na inwestycje, z wyłączeniem dotacji oraz środków inwestycyjnych na programy, projekty lub zadania finansowane z udziałem środków, o których mowa w art. 53_5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
- 9. Do obliczenia wysokości potrzeb rozwojowych przyjmuje się dane wykazane w sprawozdaniach jednostek samorządu terytorialnego, których obowiązek sporządzania wynika z przepisów o finansach publicznych w zakresie sprawozdawczości budżetowej, z uwzględnieniem korekt złożonych do właściwych regionalnych izb obrachunkowych w terminie do dnia 30 czerwca roku poprzedzającego rok budżetowy.
- 10. Korekta danych, o których mowa w ust. 9, dokonana po dniu 30 czerwca roku poprzedzającego rok budżetowy nie powoduje zmiany wysokości potrzeb rozwojowych.
- 11. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, poziom wag przypisanych do wydatków majątkowych, o których mowa w ust. 6, uwzględniając zróżnicowanie tych wydatków i źródeł ich finansowania.






