Traktat ustanawiający WE
Stan prawny aktualny na dzień:
Dz.U.Dz.U.UE.C.321E -
Zaloguj się, aby obserwować akt
Funkcja obserwowania aktów jest dostępna dla zalogowanych użytkowników.
Art. 174.
Polityka w dziedzinie środowiska naturalnego
- 1. Polityka Wspólnoty w dziedzinie środowiska naturalnego przyczynia się do osiągania następujących celów: — zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego, — ochrony zdrowia ludzkiego, — ostrożnego i racjonalnego wykorzystywania zasobów naturalnych, — promowania na płaszczyźnie międzynarodowej środków, zmierzających do rozwiązywania regionalnych lub światowych problemów środowiska naturalnego.
- 2. Polityka Wspólnoty w dziedzinie środowiska naturalnego stawia sobie za cel wysoki poziom ochrony, z uwzględnieniem różnorodności sytuacji w różnych regionach Wspólnoty. Opiera się na zasadzie ostrożności oraz na zasadach działania zapobiegawczego, naprawiania szkody w pierwszym rzędzie u źródła i na zasadzie „zanieczyszczający płaci”. W tym kontekście środki harmonizujące odpowiadające wymogom w dziedzinie ochrony środowiska obejmują, w odpowiednich przypadkach, klauzulę zabezpieczającą, która pozwala Państwom Członkowskim na podejmowanie, z pozagospodarczych względów związanych ze środowiskiem naturalnym, środków tymczasowych, podlegających wspólnotowej procedurze kontrolnej.
- 3. Przy opracowywaniu polityki w dziedzinie środowiska naturalnego Wspólnota uwzględnia: — dostępne dane naukowo-techniczne, — warunki środowiska naturalnego w różnych regionach Wspólnoty, — potencjalne korzyści i koszty, które mogą wynikać z działania lub z zaniechania działania, — gospodarczy i społeczny rozwój Wspólnoty jako całości i zrównoważony rozwój jej regionów.
- 4. W zakresie swoich odpowiednich kompetencji Wspólnota i Państwa Członkowskie współpracują z państwami trzecimi i kompetentnymi organizacjami międzynarodowymi. Warunki współpracy Wspólnoty mogą stanowić przedmiot umów między Wspólnotą i zainteresowanymi stronami trzecimi, negocjowanych i zawieranych zgodnie z art. 300 , zalecenia Komisji. Poprzedni akapit nie narusza kompetencji Państw Członkowskich do negocjowania w organach międzynarodowych i zawierania umów międzynarodowych.






