Art. 104. Właściwość organów w sprawach zezwolenia na pobyt czasowy
- 1. Zezwolenia na pobyt czasowy, z wyjątkiem zezwoleń, o których mowa w art. 139a ust. 1 i art. 139o ust. 1, udziela lub odmawia jego udzielenia wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca, w drodze decyzji. (Z dniem ogłoszenia w M.P. przez ministra właściwego ds. wewnętrznych komunikatu określającego dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających stosowanie przepisów ustawy, ust. 1 otrzyma brzmienie jak niżej:
- 1. Zezwolenia na pobyt czasowy udziela lub odmawia jego udzielenia wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca, w drodze decyzji.
- 1a. Zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 139a ust. 1 i art. 139o ust. 1, udziela lub odmawia jego udzielenia wojewoda właściwy ze względu na siedzibę jednostki przyjmującej, w drodze decyzji.
- 1b. Zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 159 ust. 1 lub art. 160 pkt 1, 3, 4 lub 6, cudzoziemcowi przebywającemu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, udziela lub odmawia jego udzielenia wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu członka rodziny rozdzielonej, w drodze decyzji. (Dodane ust. 1a i 1b wchodzą w życie z dniem ogłoszenia w M.P. przez ministra właściwego ds. wewnętrznych komunikatu określającego dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających stosowanie przepisów ustawy.
- 2. Zezwolenie na pobyt czasowy cofa wojewoda, który go udzielił, w drodze decyzji.
- 3. Jeżeli zezwolenia na pobyt czasowy udzielił Szef Urzędu w drugiej instancji, zezwolenie to cofa wojewoda, który orzekał w sprawie udzielenia tego zezwolenia w pierwszej instancji.
