Prawo restrukturyzacyjne

Art. 55.

Wynagrodzenie zarządcy

• • 1. Wynagrodzenie zarządcy ustala się jako sumę pięciu części składowych, w granicach od trzykrotności do dwustuośmiokrotności podstawy wynagrodzenia.
  • 2. Części składowe wynagrodzenia ustala się według następujących zasad:
    • 1) część zależna od liczby wierzycieli będących uczestnikami postępowania:
      • a) jedna podstawa wynagrodzenia − do 10 wierzycieli,
      • b) trzy podstawy wynagrodzenia – od 11 do 50 wierzycieli,
      • c) sześć podstaw wynagrodzenia − od 51 do 100 wierzycieli,
      • d) dziesięć podstaw wynagrodzenia − od 101 do 500 wierzycieli,
      • e) dwanaście podstaw wynagrodzenia − od 501 do 1000 wierzycieli,
      • f) dwadzieścia cztery podstawy wynagrodzenia − powyżej 1000 wierzycieli;
    • 2) część zależna od sumy wierzytelności przysługujących wierzycielom będącym uczestnikami postępowania:
      • a) jedna podstawa wynagrodzenia – dla sumy do 100 000,00 zł,
      • b) trzy podstawy wynagrodzenia − dla sumy od 100 000,01 zł do 500 000,00 zł,
      • c) sześć podstaw wynagrodzenia − dla sumy od 500 000,01 zł do 1 000 000,00 zł,
      • d) dziesięć podstaw wynagrodzenia − dla sumy od 1 000 000,01 zł do 10 000 000,00 zł,
      • e) dwanaście podstaw wynagrodzenia − dla sumy od 10 000 000,01 zł do 500 000 000,00 zł,
      • f) dwadzieścia cztery podstawy wynagrodzenia – dla sumy przekraczającej 500 000 000,00 zł;
    • 3) część zależna od średniomiesięcznych obrotów osiągniętych w toku postępowania sanacyjnego:
      • a) jedna podstawa wynagrodzenia − do 20 000,00 zł,
      • b) sześć podstaw wynagrodzenia − od 20 000,01 zł do 100 000,00 zł,
      • c) dwanaście podstaw wynagrodzenia − od 100 000,01 zł do 1 000 000,00 zł,
      • d) dwadzieścia podstaw wynagrodzenia − od 1 000 000,01 zł do 10 000 000,00 zł,
      • e) sześćdziesiąt podstaw wynagrodzenia − od 10 000 000,01 zł do 50 000 000,00 zł,
      • f) osiemdziesiąt podstaw wynagrodzenia − powyżej 50 000 000,00 zł;
    • 4) część ustalana przez sąd, stosownie do:
      • a) stopnia poprawy kondycji ekonomicznej przedsiębiorstwa dłużnika, która miała miejsce w czasie trwania postępowania sanacyjnego, wyrażającego się między innymi w zwiększeniu przychodów i ograniczeniu kosztów,
      • b) podjęcia przez zarządcę innych działań, w szczególności zawarcia umów, które przyniosą w przyszłości pozytywne ekonomicznie efekty dla dłużnika,
      • c) stopnia skomplikowania sytuacji majątkowej i prawnej masy sanacyjnej oraz rodzaju i zakresu działalności prowadzonej przez dłużnika, w tym liczby pracowników zatrudnianych przez dłużnika – w granicach do sześćdziesięciu podstaw wynagrodzenia;
    • 5) część ustalana w przypadku, gdy z przyczyn niezależnych od zarządcy postępowanie trwa dłużej niż dwanaście miesięcy – w granicach do dwudziestu podstaw wynagrodzenia.
  • 3. Przez podstawę wynagrodzenia należy rozumieć przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim kwartale roku poprzedniego, ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.