Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Art. 60.

Przesłanki skierowania sprawy na posiedzenie

• • § 1. Prezes sądu, po wszczęciu postępowania, kieruje sprawę na posiedzenie, jeżeli:
    • 1) oskarżyciel publiczny wystąpił z wnioskiem o skazanie obwinionego bez przeprowadzania rozprawy;
    • 2) obwiniony, po wezwaniu go na rozprawę lub zawiadomieniu o jej terminie, wystąpił z wnioskiem o skazanie bez przeprowadzania rozprawy;
    • 3) zostały stwierdzone przed rozprawą okoliczności wyłączające postępowanie;
    • 4) zachodzi potrzeba wydania postanowienia o niewłaściwości sądu;
    • 5) zachodzi potrzeba umorzenia postępowania z powodu oczywistego braku podstaw obwinienia;
    • 6) w sprawie, w której wniosek o ukaranie złożył oskarżyciel posiłkowy, niezbędne jest polecenie Policji lub innemu organowi dokonania określonych czynności dowodowych;
    • 7) zachodzi możliwość wydania wyroku nakazowego;
    • 8) zachodzi potrzeba wydania innego rozstrzygnięcia przekraczającego uprawnienia prezesa.
  • § 2. O terminie posiedzenia w wypadkach wskazanych w § 1 pkt 1, 2, 3 i 5 powiadamia się strony i ich przedstawicieli procesowych. Niestawiennictwo prawidłowo powiadomionych osób nie tamuje toku postępowania. Udział obrońcy, o którym mowa w art. 21  § 1, jest jednak obowiązkowy w posiedzeniu określonym w § 1 pkt 1 i 2.
  • § 3. W wypadku wskazanym w § 1 pkt 2 prezes sądu może zarządzić rozpoznanie wniosku obwinionego na rozprawie, jeżeli przyspieszy to bieg postępowania. Wniosek ten rozpoznaje się wówczas przed rozpoczęciem przewodu sądowego.
  • § 4. W dalszym postępowaniu sąd nie jest związany oceną faktyczną ani prawną przyjętą za podstawę rozstrzygnięć wydanych w trybie określonym w § 1–3.