Ustawa o repatriacji

Art. 12d.

Zezwolenie na pobyt stały na terytorium rp członkom rodziny repatrianta

• • 1. Małżonkowi repatrianta, który nie złożył wniosku o wydanie wizy krajowej w celu repatriacji na podstawie art. 9  ust. 3, a zamierza osiedlić się wspólnie z repatriantem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, udziela się zezwolenia na pobyt stały.
  • 2. W przypadku braku zgody, o której mowa w art. 7  ust. 1, zezwolenia na pobyt stały udziela się również małoletniemu dziecku pozostającemu pod władzą rodzicielską repatrianta oraz małoletniemu dziecku współmałżonka pozostającemu pod jego władzą rodzicielską.
  • 3. Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały małżonka, o którym mowa w ust. 1, oraz małoletniego dziecka, o którym mowa w ust. 2, dołącza się do wniosku o wydanie wizy krajowej w celu repatriacji.
  • 3a. Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały małżonkowi, o którym mowa w ust. 1, oraz małoletniemu dziecku, o którym mowa w ust. 2, składa się w postaci papierowej na formularzu zawierającym:
    • 1) dane wnioskodawcy oraz informacje, o których mowa w art. 13  pkt 1–9, 11–15, 17, 17a, 19–23, 27 i 28 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2025 r. poz. 1079 i 1794);
    • 2) dane repatrianta oraz informacje, o których mowa w art. 13  pkt 1–4, 7, 11, 19 i 19a ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach;
    • 3) dane rodzica małoletniego dziecka współmałżonka repatrianta oraz informacje, o których mowa w art. 13  pkt 1, 2, 4, 7 i 11 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach;
    • 4) informacje o podróżach i pobytach zagranicznych wnioskodawcy w okresie ostatnich 5 lat przed dniem złożenia wniosku;
    • 5) informacje o zatrzymaniu wnioskodawcy, umieszczeniu go w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców, zakazie opuszczania przez niego kraju, odbywaniu kary pozbawienia wolności lub jego tymczasowym aresztowaniu;
    • 6) informację o zobowiązaniach podatkowych wnioskodawcy wobec Skarbu Państwa;
    • 7) oświadczenie o prawdziwości danych zawartych we wniosku.
  • 3b. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 3a pkt 7, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie zawiera w nim klauzulę następującej treści: Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.
  • 4. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, zwany dalej „Szefem Urzędu”, udziela lub odmawia udzielenia zezwolenia na pobyt stały osobom, o których mowa w ust. 1 i 2.
  • 5. Organem właściwym do wydania lub wymiany karty pobytu osobom, o których mowa w ust. 1 i 2, jest wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca.
  • 6. Do udzielania zezwolenia na pobyt stały oraz do kart pobytu stosuje się odpowiednio przepisy działu VI oraz VII ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.
  • 7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza wniosku o udzielenie małżonkowi, o którym mowa w ust. 1, oraz małoletniemu dziecku, o którym mowa w ust. 2, zezwolenia na pobyt stały.
  • 8. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 7, minister właściwy do spraw wewnętrznych uwzględni potrzebę zapewnienia sprawności postępowania w sprawie udzielenia małżonkowi, o którym mowa w ust. 1, oraz małoletniemu dziecku, o którym mowa w ust. 2, zezwolenia na pobyt stały oraz konieczność zapewnienia czytelności formularza.