Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów

Art. 10.

Decyzja o uznaniu praktyki za ograniczającą konkurencję

• • 1. Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za ograniczającą konkurencję, jeżeli stwierdzi naruszenie zakazów określonych w art. 6  lub w art. 9  ustawy lub w art. 101  lub w art. 102  TFUE.
  • 2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu nakazuje zaniechanie stosowania praktyki naruszającej zakazy, o których mowa w art. 6  lub w art. 9  ustawy lub w art. 101  lub w art. 102  TFUE, jeżeli do czasu wydania decyzji praktyka ta nie została zaprzestana.
  • 3. Ciężar udowodnienia, że praktyka naruszająca zakazy, o których mowa w art. 6  lub w art. 9  ustawy lub w art. 101  lub w art. 102  TFUE, została zaprzestana, spoczywa na przedsiębiorcy.
  • 4. Prezes Urzędu może w decyzji, o której mowa w ust. 1, nakazać, w celu zaniechania stosowania praktyki lub usunięcia jej skutków, zastosowanie środków polegających w szczególności na:
    • 1) udzieleniu licencji praw własności intelektualnej na niedyskryminacyjnych warunkach;
    • 2) umożliwieniu dostępu do określonej infrastruktury na niedyskryminacyjnych warunkach;
    • 3) zmianie umowy;
    • 4) zapewnieniu innym podmiotom dostawy określonych produktów lub świadczenia określonych usług na niedyskryminacyjnych warunkach.
  • 5. W przypadku gdy środki, o których mowa w ust. 4, mogłyby okazać się nieskuteczne albo skuteczne, lecz bardziej uciążliwe dla przedsiębiorcy, Prezes Urzędu może w decyzji, o której mowa w ust. 1, nakazać zastosowanie środków polegających na:
    • 1) podziale przedsiębiorcy;
    • 2) zbyciu całości albo części majątku jednego lub kilku przedsiębiorców;
    • 3) zbyciu udziałów lub akcji zapewniających kontrolę nad przedsiębiorcą lub przedsiębiorcami;
    • 4) powierzeniu wykonywania określonej działalności gospodarczej, w tym wykonywania tej działalności na różnych szczeblach obrotu, poszczególnym podmiotom w ramach grupy kapitałowej lub odrębnym jednostkom organizacyjnym w ramach struktury przedsiębiorcy;
    • 5) ingerencji w strukturę przedsiębiorcy lub przedsiębiorców środkami innymi niż wymienione w pkt 1–4 służącymi realizacji celu, o którym mowa w ust. 4.
  • 6. Środki, o których mowa w ust. 4 i 5, powinny być proporcjonalne do wagi i rodzaju naruszenia i konieczne do jego zakończenia lub usunięcia jego skutków.
  • 7. Przed wydaniem decyzji nakazującej zastosowanie środków, o których mowa w ust. 4 i 5, Prezes Urzędu informuje przedsiębiorcę o zamiarze zastosowania określonych środków. Przedsiębiorca może przedstawić stanowisko do planowanych środków w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji.
  • 8. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może określić termin realizacji środków, o których mowa w ust. 4 i 5, uwzględniając wagę i rodzaj naruszenia oraz zastosowany środek.
  • 9. W przypadku nakazania zastosowania środków, o których mowa w ust. 4 i 5, Prezes Urzędu w decyzji, o której mowa w ust. 1, nakłada na przedsiębiorcę obowiązek składania w wyznaczonym terminie informacji o stopniu realizacji tych środków.