Ustawa o obrocie instrumentami finansowymi

Art. 45b.

Pojęcie rozliczenia i rozrachunku transakcji instrumentami finansowymi

• • 1. Rozliczeniem transakcji mających za przedmiot instrumenty finansowe jest ustalenie wysokości świadczeń pieniężnych i niepieniężnych wynikających z zawartych transakcji, w ramach przyjętego sposobu rozliczenia, do których są zobowiązani lub uprawnieni:
    • 1) uczestnicy będący stronami tych transakcji;
    • 2) w przypadku, o którym mowa w art. 45h  ust. 1 – Krajowy Depozyt, spółka, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48  ust. 2, izba rozliczeniowa lub CCP (podmiot rozliczający);
    • 3) uczestnicy, którzy na zasadach określonych w regulaminie podmiotu rozliczającego:
      • a) zobowiązali się wobec tego podmiotu do wykonywania obowiązków wynikających z rozliczania transakcji zawartych przez inne podmioty oraz
      • b) w przypadku, gdy rozliczenie transakcji następuje w sposób, o którym mowa w art. 45h  – uzyskali zgodę podmiotu zawierającego transakcje na wykonywanie obowiązków, o których mowa w lit. a – (uczestnicy będący stronami rozliczenia).
  • 2. Rozrachunkiem transakcji mających za przedmiot instrumenty finansowe jest obciążenie lub uznanie konta depozytowego, rachunku zbiorczego lub rachunku papierów wartościowych prowadzonego przez Krajowy Depozyt, spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48  ust. 1 pkt 1, lub przez izbę rozrachunkową (podmiot przeprowadzający rozrachunek), odpowiednio w związku z transakcją zbycia lub nabycia instrumentów finansowych, a także odpowiednio do ustalonych w trakcie rozliczenia kwot świadczeń, uznanie lub obciążenie rachunku bankowego lub rachunku pieniężnego wskazanego przez uczestnika będącego stroną transakcji albo stroną rozliczenia.