Ustawa o obligacjach

Art. 31.

Zabezpieczenie wierzytelności obligatariuszy hipoteką

• • 1. Ustanowienie hipoteki stanowiącej zabezpieczenie wierzytelności obligatariuszy następuje na podstawie oświadczenia woli właściciela albo współwłaściciela nieruchomości, użytkownika albo współużytkownika wieczystego, uprawnionego albo współuprawnionego z tytułu spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu lub wierzyciela hipotecznego.
  • 2. Wpis w księdze wieczystej powinien wskazywać w szczególności:
    • 1) decyzję emitenta o emisji;
    • 2) sumę, na którą ustanawia się hipotekę;
    • 3) (uchylony)
    • 4) wartość nominalną i maksymalną liczbę obligacji proponowanych do nabycia;
    • 5) warunki wypłaty oprocentowania, jeżeli zostało przewidziane;
    • 6) termin, miejsce i sposób wykupu obligacji, jeżeli został przewidziany;
    • 7) oznaczenie administratora hipoteki.
  • 3. Obligatariuszy imiennie się nie oznacza.
  • 4. Przed rozpoczęciem emisji obligacji emitent jest obowiązany zawrzeć w formie pisemnej pod rygorem nieważności umowę z administratorem hipoteki, który wykonuje prawa i obowiązki wierzyciela hipotecznego we własnym imieniu, lecz na rachunek obligatariuszy. Administratorem hipoteki może być także bank pełniący funkcję banku-reprezentanta. Do administratora hipoteki przepisy art. 80  ust. 2–5 stosuje się odpowiednio. W przypadku wygaśnięcia umowy administrator hipoteki wykonuje prawa i obowiązki wierzyciela hipotecznego do czasu zawarcia przez emitenta umowy z nowym administratorem.
  • 5. Do administratora hipoteki nie stosuje się przepisów art. 68²  ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2017 r. poz. 1007 oraz z 2018 r. poz. 106).
  • 6. Tytułem do wykreślenia hipoteki, ustanowionej w celu zabezpieczenia wierzytelności obligatariuszy jest:
    • 1) oświadczenie emitenta o niedojściu emisji do skutku;
    • 2) oświadczenie administratora hipoteki o zmianie warunków emisji w zakresie wysokości, formy lub warunków zabezpieczenia wierzytelności wynikających z obligacji;
    • 3) oświadczenie podmiotu prowadzącego depozyt papierów wartościowych zgodnie z przepisami ustawy o obrocie instrumentami finansowymi albo agenta emisji, o którym mowa w art. 7a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, potwierdzające, że za pośrednictwem składającego oświadczenie emitent dokonał wykupu obligacji.
  • 7. Do przeniesienia obligacji zabezpieczonej hipoteką nie stosuje się przepisu art. 245¹  ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.