Ustawa o obligacjach

Art. 26.

Prawo do zaspokojenia roszczeń z przedsięwzięcia

• • 1. W przypadku przyznania obligatariuszom, zgodnie z art. 24 , prawa do zaspokojenia swoich roszczeń z przychodów z określonego przedsięwzięcia wszystkie przychody z takiego przedsięwzięcia powinny wpływać na rachunek bankowy, o którym mowa w art. 25  ust. 4.
  • 2. Z rachunku, o którym mowa w art. 25  ust. 4, emitent nie może dokonywać wypłat środków dla celów innych niż zaspokojenie roszczeń obligatariuszy uprawnionych z obligacji przychodowych, chyba że dotyczą one wpływających na ten rachunek kwot należnego podatku od towarów i usług, które są przekazywane na rachunek urzędu skarbowego. W warunkach emisji można postanowić, że ograniczenie to nie dotyczy kwot przewyższających kwotę wystarczającą do zaspokojenia roszczeń obligatariuszy uprawnionych z obligacji przychodowych w okresie następnych 12 miesięcy.
  • 3. W odniesieniu do środków znajdujących się na rachunku, o którym mowa w art. 25  ust. 4, nie przysługuje prawo potrącenia.
  • 4. Środki zgromadzone na rachunku, o którym mowa w art. 25  ust. 4, nie podlegają egzekucji prowadzonej z rachunku emitenta obligacji przychodowych do wysokości kwoty zobowiązania emitenta wobec obligatariuszy uprawnionych z obligacji przychodowych.
  • 5. W przypadku egzekucji przeprowadzanej ze składników majątkowych przedsięwzięcia zajęciu nie podlega kwota w wysokości niezbędnej do zaspokojenia roszczeń obligatariuszy uprawnionych z obligacji przychodowych. Kwota ta jest przekazywana na rachunek, o którym mowa w art. 25  ust. 4, i nie może być wypłacana na cele inne niż zaspokojenie roszczeń tych obligatariuszy.
  • 6. W przypadku egzekucji wszczętej celem zaspokojenia roszczeń z obligacji przychodowych przepisu ust. 5 nie stosuje się.