Ustawa o Krajowej Administracji Skarbowej

Art. 255.

Kary dyscyplinarne

• • 1. Karami dyscyplinarnymi są:
    • 1) upomnienie;
    • 2) nagana;
    • 3) nagana z ostrzeżeniem;
    • 4) zakaz podwyższania stopnia służbowego przez 2 lata;
    • 5) zakaz awansowania na wyższe stanowisko przez 2 lata;
    • 6) obniżenie stopnia służbowego;
    • 7) przeniesienie na niższe stanowisko;
    • 8) zakaz zajmowania stanowisk kierowniczych przez 2 lata;
    • 9) pozbawienie stopnia oficerskiego lub generalskiego;
    • 10) wydalenie ze Służby Celno-Skarbowej.
  • 2. Prawomocne orzeczenie kary wymienionej w ust. 1 pkt 10 powoduje zakaz przyjęcia do jednostek organizacyjnych KAS przez okres 10 lat.
  • 3. W uzasadnionych przypadkach można łączyć karę przeniesienia na niższe stanowisko z karą obniżenia stopnia służbowego.
  • 4. Wymierzona kara powinna być współmierna do popełnionego przewinienia dyscyplinarnego i stopnia zawinienia, w szczególności powinna uwzględniać okoliczności popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, jego skutki, w tym następstwa dla służby, rodzaj i stopień naruszenia obowiązków ciążących na funkcjonariuszu, pobudki jego działania, zachowanie funkcjonariusza przed popełnieniem przewinienia dyscyplinarnego i po jego popełnieniu oraz dotychczasowy przebieg służby.
  • 5. Na zaostrzenie wymiaru kary mają wpływ:
    • 1) działanie z motywacji zasługującej na szczególne potępienie albo w stanie po spożyciu alkoholu lub użyciu innego podobnie działającego środka;
    • 2) popełnienie przewinienia dyscyplinarnego przez funkcjonariusza przed zatarciem wymierzonej mu kary dyscyplinarnej;
    • 3) poważne skutki przewinienia dyscyplinarnego, zwłaszcza istotne zakłócenie realizacji zadań KAS lub naruszenie dobrego imienia KAS;
    • 4) działanie w obecności podwładnego, wspólnie z nim lub na jego szkodę.
  • 6. Na złagodzenie wymiaru kary mają wpływ:
    • 1) nieumyślność popełnienia przewinienia dyscyplinarnego;
    • 2) podjęcie przez funkcjonariusza starań o zmniejszenie skutków przewinienia;
    • 3) brak należytego doświadczenia zawodowego lub dostatecznych umiejętności zawodowych;
    • 4) dobrowolne poinformowanie przełożonego o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego.
  • 7. Przy wymierzaniu kary uwzględnia się okoliczności, o których mowa w ust. 4–6, wyłącznie w stosunku do funkcjonariusza, którego one dotyczą.