Ustawa o cudzoziemcach

Art. 139f.

Przesłanki odmowy udzielenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa

• • 1. Poza przypadkami, o których mowa w art. 100  ust. 1 pkt 1–4, udzielenia zezwolenia, o którym mowa w art. 139a  ust. 1, odmawia się, gdy:
    • 1) jednostka przyjmująca została ustanowiona głównie w celu ułatwiania wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracownikom przenoszonym wewnątrz przedsiębiorstwa lub
    • 2) wjazd cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego pobyt na tym terytorium może stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego, lub
    • 3) w postępowaniu w sprawie udzielenia tego zezwolenia osoba składająca wniosek w imieniu i na rzecz jednostki przyjmującej:
      • a) złożyła wniosek zawierający nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje lub dołączyła do niego dokumenty zawierające takie dane lub informacje lub
      • b) zeznała nieprawdę lub zataiła prawdę albo podrobiła lub przerobiła dokument w celu użycia go jako autentycznego lub takiego dokumentu używała jako autentycznego, lub
    • 4) podmiot będący pracodawcą macierzystym lub jednostką przyjmującą:
      • a) jest zarządzany lub kontrolowany przez osobę fizyczną prawomocnie: – ukaraną za wykroczenie, o którym mowa w art. 84  ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która w ciągu 2 lat od ukarania została ponownie ukarana za podobne wykroczenie, lub – ukaraną za wykroczenia, o których mowa w art. 84  ust. 3–5 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub – skazaną za przestępstwo, o którym mowa w art 218–221 Kodeksu karnego, lub
      • b) nie dopełnia obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne, lub
      • c) zalega z uiszczeniem podatków, z wyjątkiem przypadków gdy uzyskał przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie, rozłożenie na raty zaległych płatności lub wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu, lub
      • d) nie prowadzi działalności gospodarczej albo została ogłoszona jego upadłość, lub
    • 5) w danym roku kalendarzowym został osiągnięty dotyczący cudzoziemca przenoszonego w ramach przedsiębiorstwa limit udzielonych zezwoleń, o których mowa w art. 139a  ust. 1, określony w przepisach wydanych na podstawie art. 139b  ust. 1.
  • 2. Poza przypadkami, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3 i 4 oraz w art. 100  ust. 1 pkt 1–4 i 8, udzielenia kolejnego zezwolenia, o którym mowa w art. 139a  ust. 1, odmawia się, gdy:
    • 1) okoliczności sprawy wskazują, że poprzedzające je zezwolenie na pobyt czasowy było wykorzystane w innym celu niż cel, w jakim zostało udzielone, lub
    • 2) upłynął okres przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa na terytorium Unii Europejskiej, który wynosi:
      • a) 3 lata – w przypadku pracy w charakterze pracownika kadry kierowniczej lub specjalisty albo
      • b) 1 rok – w przypadku pracy w charakterze pracownika odbywającego staż, lub
    • 3) wniosek o udzielenie tego zezwolenia został złożony podczas nielegalnego pobytu cudzoziemca, któremu ma być ono udzielone, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.