Prawo wekslowe
Stan prawny aktualny na dzień:
Dz.U.2022.0.282.t.j. - Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe
Zaloguj się, aby obserwować akt
Funkcja obserwowania aktów jest dostępna dla zalogowanych użytkowników.
Wersja obowiązująca
Dział XVI. Weksle zaginione
Art. 96. Umorzenie zaginionego weksla
- Ten, komu weksel zaginął, może żądać od sądu rejonowego miejsca płatności wekslu uznania go za umorzony. We wniosku należy podać istotną treść wekslu oraz uprawdopodobnić jego utratę, jak również interes prawny, który uzasadnia żądanie umorzenia. Sąd przez ogłoszenie w Monitorze Sądowym i Gospodarczym wezwie posiadacza zaginionego wekslu do zgłoszenia się w ciągu sześćdziesięciu dni i do okazania wekslu sądowi. Termin ten biegnie od dnia płatności wekslu, a gdyby wniosek zgłoszono po terminie płatności lub gdyby termin płatności wekslu nie był oznaczony - od dnia ogłoszenia. Końcowy dzień terminu powinien być oznaczony w ogłoszeniu według daty kalendarza. Jeżeli w ciągu terminu, oznaczonego w wezwaniu, nikt nie zgłosi się z wekslem, sąd wyda orzeczenie, uznające weksel za umorzony. Jeżeli natomiast posiadacz wekslu zgłosi się przed wydaniem orzeczenia, sąd umorzy dalsze postępowanie po przesłuchaniu interesowanych i po okazaniu wekslu żądającemu umorzenia. Zarówno o wszczęciu postępowania, jako też o jego wyniku sąd zawiadomi trasata i wszystkich dłużników wekslowych, wskazanych przez żądającego umorzenia wekslu.
Art. 97. Zapłata sumy wekslowej po wszczęciu postępowania o umorzenie weksla
- Dłużnik wekslowy i trasat, który po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania płaci weksel, czyni to na własne niebezpieczeństwo; wolno mu jednak sumę wekslową złożyć do depozytu sądowego miejsca płatności i zwolnić się przez to z zobowiązania.
Art. 98. Żądanie złożenia przez akceptanta sumy wekslowej do depozytu sądowego albo zapłaty za zabezpieczeniem
- Po ogłoszeniu wezwania o okazanie wekslu i po terminie jego płatności, żądający umorzenia może domagać się od akceptanta złożenia sumy wekslowej do depozytu sądowego albo zapłaty za zabezpieczeniem; prawo wyboru służy dłużnikowi. Złożenie do depozytu zwalnia i w tym przypadku z zobowiązania.
Art. 99. Zwrotne poszukiwanie w toku postępowania o umorzenie weksla
- W toku postępowania o umorzenie wekslu można wykonywać zwrotne poszukiwanie przeciw wystawcy oraz indosantom, jeżeli akceptant, a w braku przyjęcia trasat, pomimo wezwania nie złoży sumy wekslowej do depozytu sądowego, ani nie dokona zapłaty za zabezpieczeniem. Odmowę należy stwierdzić protestem na podstawie odpisu wekslu. Do zwrotnego poszukiwania stosuje się przepisy artykułu poprzedzającego.
Art. 100. Wykonywanie praw z weksla po orzeczeniu o uznaniu weksla za umorzony
- Na podstawie orzeczenia, uznającego weksel za umorzony, można wykonywać wszystkie prawa z wekslu.
Art. 101. Elementy weksla własnego
- Weksel własny zawiera:
- 1) nazwę "weksel", w samym tekście dokumentu, w języku, w jakim go wystawiono;
- 2) przyrzeczenie bezwarunkowe zapłacenia oznaczonej sumy pieniężnej;
- 3) oznaczenie terminu płatności;
- 4) oznaczenie miejsca płatności;
- 5) nazwisko osoby, na której rzecz lub na której zlecenie zapłata ma być dokonana;
- 6) oznaczenie daty i miejsca wystawienia wekslu;
- 7) podpis wystawcy wekslu.
Art. 102. Braki formalne weksla własnego
- Nie będzie uważany za weksel własny dokument, któremu brak jednej z cech, wskazanych w artykule poprzedzającym, wyjąwszy przypadki, określone w ustępach następujących. Weksel własny bez oznaczenia terminu płatności uważa się za płatny za okazaniem. W braku osobnego oznaczenia, miejsce wystawienia wekslu uważa się za miejsce płatności, a także za miejsce zamieszkania wystawcy. Weksel własny, w którym nie oznaczono miejsca wystawienia, uważa się za wystawiony w miejscu, podanem obok nazwiska wystawcy.
Art. 103. Odpowiednie stosowanie do weksla własnego przepisów o wekslu trasowanym
- Do wekslu własnego stosuje się przepisy o wekslu trasowanym, o ile z istotą wekslu własnego nie zostają w sprzeczności i dotyczą: indosu (art 11-20); płatności (art 33-37); zapłaty (art 38-42); zwrotnego poszukiwania z powodu niezapłacenia (art 43-50, art 52-54); zapłaty przez wyręczenie (art. 55 , art 59-63); odpisów (art. 67 i art. 68 ); zmian (art. 69 ); przedawnienia (art. 70 i art. 71 ); dni świątecznych, obliczania terminów i zakazu dni ulgowych (art. 72 , art. 73 i art. 74 ); sposobu uwierzytelniania podpisów osób niepiśmiennych lub niemogących pisać (art. 75 ); roszczenia z tytułu niesłusznego zbogacenia (art. 76 ); kolizji ustaw (art 77-80 i 82-84); weksli zaginionych (art 96-100). Również stosuje się do wekslu własnego przepisy o wekslu płatnym u trzeciego lub w innej miejscowości, niż miejsce zamieszkania trasata (art. 4 i art. 27 ), o zastrzeżeniu odsetek (art. 5 ), o różnicach w oznaczeniu sumy wekslowej (art. 6 ), o skutkach podpisu, złożonego w warunkach, przewidzianych w art. 7 , o skutkach podpisu osoby, działającej bez pełnomocnictwa albo przekraczającej jego granice (art. 8 ), o wekslu in blanco (art. 10 ) oraz o protestach (art 85-94) z tą różnicą, że protest ma być dokonany przeciw wystawcy. Do wekslu własnego stosuje się również przepisy o poręczeniu wekslowym (art 30–32); w przypadku, przewidzianym w ustępie ostatnim art. 31 , jeżeli poręczyciel nie wskazał, za kogo poręcza, uważa się, że poręczenie dał za wystawcę.
Art. 104. Odpowiedzialność wystawcy weksla własnego
- Odpowiedzialność wystawcy wekslu własnego jest taka sama, jak akceptanta wekslu trasowanego. Weksle własne, płatne w pewien czas po okazaniu, powinny być w terminach, oznaczonych w art. 23 , przedstawione celem zaznaczenia wizy przez wystawcę. Termin po okazaniu biegnie od daty wizy, podpisanej przez wystawcę na wekslu. Jeżeli wystawca wzbrania się umieścić wizę lub zaopatrzyć ją datą, odmowę należy stwierdzić protestem( art. 25 ); od daty protestu biegnie termin, w jaki po okazaniu weksel był płatny.
Art. 105. Utrata mocy rozporządzenia prezydenta rzeczypospolitej z dnia 14 listopada 1924 r. o prawie wekslowem
- Z dniem wejścia w życie prawa niniejszego traci moc rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 listopada 1924 r. o prawie wekslowem (Dz. U. R. P. Nr 100, poz. 926) wraz z wydanemi na jego podstawie rozporządzeniami.
Art. 106. Odpowiednie stosowanie przepisów ustawy do innych przepisów prawnych
- Ilekroć przepisy prawne powołują się na dotychczasowe prawo wekslowe, stosuje się odpowiednio przepisy prawa niniejszego.
Art. 107. Rozporządzenie w sprawie ustalenia instytucji będących izbami rozrachunkowymi
- Rozporządzenie Ministra Skarbu, wydane w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, ustali, które instytucje są izbami rozrachunkowemi.
Art. 108. Utrata mocy niektórych przepisów rozporządzenia prezydenta rzeczypospolitej z dnia 12 czerwca 1934 r. o wierzytelnościach w walutach zagranicznych
- Pozostają w mocy przepisy rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 12 czerwca 1934 r. o wierzytelnościach w walutach zagranicznych (Dz.U.R.P. Nr 59, poz. 509), z wyjątkiem przepisów art 2 ust. (3) i art 7 pkt 2), które tracą moc w stosunku do weksli, wystawionych po wejściu w życie prawa niniejszego.
Art. 109. Wyłączenie stosowania ustawy do weksli wystawionych przed dniem wejścia ustawy w życie
- Przepisów prawa niniejszego nie stosuje się do weksli, wystawionych przed jego wejściem w życie.
Art. 110. Organ odpowiedzialny za wykonanie ustawy
- Wykonanie prawa niniejszego porucza się Ministrowi Sprawiedliwości.
Art. 111. Wejście ustawy w życie
- Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1936 r.