Art. 553. Wyłączenie prawa do roszczenia o odszkodowanie lub zadośćuczynienie
- § 1. Roszczenie o odszkodowanie lub zadośćuczynienie nie przysługuje temu, kto w zamiarze wprowadzenia w błąd sądu lub organu ścigania lub sądu złożył fałszywe zawiadomienie o przestępstwiepopełnieniu przestępstwa lub fałszywe wyjaśnieniawyjaśnienie i spowodował tym niekorzystne dla siebie orzeczenie w przedmiocie skazania, warunkowego umorzenia postępowaniatymczasowego aresztowania, zastosowania środka zabezpieczającego albo wykonania środka przymusuzatrzymanie.
- § 2. Roszczenie o odszkodowaniePrzepisu § 1 nie stosuje się do osób składających oświadczenie w warunkach określonych w art. 171 § 4, 5 i 7, jak również gdy szkoda lub zadośćuczynienie z tytułu wykonywania środka przymusu nie przysługuje, jeżeli jego zastosowanie nastąpiło z powodu bezprawnego utrudniania postępowaniakrzywda powstała na skutek przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązku przez oskarżonegofunkcjonariusza publicznego.
- § 3. RoszczenieW wypadku przyczynienia się przez oskarżonego do wydania orzeczenia, o odszkodowanie lub zadośćuczynienie z tytułu wykonywania środka zapobiegawczego zastosowanego na podstawiektórym mowa w § 1, przepis art. 258 § 3 nie przysługuje, jeżeli umorzenie postępowania nastąpiło z uwagi na niepoczytalność9_362 Kodeksu cywilnego stosuje się odpowiednio.
- § 4. Roszczenie o odszkodowanie nie przysługuje również, jeżeli przed wystąpieniem z tym roszczeniem okres wykonywania kar, środków karnych, środków zabezpieczających lub środków przymusu, których dotyczy wniosek o odszkodowanie, został zaliczony oskarżonemu na poczet kar, środków karnych lub środków zabezpieczających w innym postępowaniu, co nie wyklucza dochodzenia roszczeń o zadośćuczynienie z powodu ich wykonania.
- § 5. Przepisu § 1 nie stosuje się do osób składających oświadczenie w warunkach określonych w art. 171 § 4, 5 i 7, jak również gdy szkoda lub krzywda powstała na skutek przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązku przez funkcjonariusza publicznego.
- § 6. W wypadku przyczynienia się przez oskarżonego do wydania orzeczenia, o którym mowa w § 1 lub 2, przepis art. 362 Kodeksu cywilnego stosuje się odpowiednio.
