Ustawa o timeshare

Art. 10.

Forma przekazania informacji konsumentowi

• • 1. Informacje, o których mowa w art. 9 , obowiązki informacyjne przedsiębiorcy wobec konsumenta przed zawarciem umowy, dotyczące:
    • 1) umowy timeshare - przedsiębiorca przekazuje na standardowym formularzu informacyjnym, którego wzór określa załącznik nr 1 do ustawy;
    • 2) umowy o długoterminowy produkt wakacyjny - przedsiębiorca przekazuje na standardowym formularzu informacyjnym, którego wzór określa załącznik nr 2 do ustawy;
    • 3) umowy pośrednictwa w odsprzedaży - przedsiębiorca przekazuje na standardowym formularzu informacyjnym, którego wzór określa załącznik nr 3 do ustawy;
    • 4) umowy o uczestnictwo w systemie wymiany - przedsiębiorca przekazuje na standardowym formularzu informacyjnym, którego wzór określa załącznik nr 4 do ustawy.
  • 2. Przedsiębiorca jest obowiązany przekazać konsumentowi informacje, o których mowa w art. 9 , obowiązki informacyjne przedsiębiorcy wobec konsumenta przed zawarciem umowy, w odpowiednim czasie, umożliwiającym zapoznanie się z ich treścią przed zawarciem umowy.
  • 3. Oferta zawarcia umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany powinna zawierać informacje, o których mowa w art. 9 , obowiązki informacyjne przedsiębiorcy wobec konsumenta przed zawarciem umowy.
  • 4. Informacje, o których mowa w art. 9 , obowiązki informacyjne przedsiębiorcy wobec konsumenta przed zawarciem umowy, przedsiębiorca przekazuje nieodpłatnie, w sposób jasny i zrozumiały, na piśmie lub na innym trwałym nośniku informacji.
  • 5. Informacje, o których mowa w art. 9 , obowiązki informacyjne przedsiębiorcy wobec konsumenta przed zawarciem umowy, powinny być sporządzone, zgodnie z wyborem konsumenta, w języku urzędowym państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym ma on miejsce zamieszkania lub którego jest obywatelem. Jeżeli w państwie tym obowiązuje więcej niż jeden język urzędowy, informacje powinny być sporządzone w jednym z tych języków, wybranym przez konsumenta. Informacje nie mogą być sporządzone w języku niebędącym językiem urzędowym Unii Europejskiej.