Ustawa o ochronie przyrody

Art. 2.

Ustawowe pojęcie ochrony przyrody

• • 1. Ochrona przyrody, w rozumieniu ustawy, polega na zachowaniu, zrównoważonym użytkowaniu oraz odnawianiu zasobów, tworów i składników przyrody:
    • 1) dziko występujących roślin, zwierząt i grzybów;
    • 2) roślin, zwierząt i grzybów objętych ochroną gatunkową;
    • 3) zwierząt prowadzących wędrowny tryb życia;
    • 4) siedlisk przyrodniczych;
    • 5) siedlisk zagrożonych wyginięciem, rzadkich i chronionych gatunków roślin, zwierząt i grzybów;
    • 6) tworów przyrody żywej i nieożywionej oraz kopalnych szczątków roślin i zwierząt;
    • 7) krajobrazu;
    • 8) zieleni w miastach i wsiach;
    • 9) zadrzewień.
  • 2. Celem ochrony przyrody jest:
    • 1) utrzymanie procesów ekologicznych i stabilności ekosystemów;
    • 2) zachowanie różnorodności biologicznej;
    • 3) zachowanie dziedzictwa geologicznego i paleontologicznego;
    • 4) zapewnienie ciągłości istnienia gatunków roślin, zwierząt i grzybów, wraz z ich siedliskami, przez ich utrzymywanie lub przywracanie do właściwego stanu ochrony;
    • 5) ochrona walorów krajobrazowych, zieleni w miastach i wsiach oraz zadrzewień;
    • 6) utrzymywanie lub przywracanie do właściwego stanu ochrony siedlisk przyrodniczych, a także pozostałych zasobów, tworów i składników przyrody;
    • 7) kształtowanie właściwych postaw człowieka wobec przyrody przez edukację, informowanie i promocję w dziedzinie ochrony przyrody.