Ustawa o Krajowej Administracji Skarbowej

Art. 122.

Przekazywanie odpowiednim organom danych i materiałów uzyskanych w toku czynności operacyjno-rozpoznawczych

• • 1. Dane, o których mowa w art. 114  ust. 1 i art. 115  ust. 1, oraz materiały uzyskane w trybie art. 113  ust. 1, art. 117  ust. 1, art. 118  ust. 1 i 3, art. 119  ust. 1 i 2, art. 120  ust. 1 oraz art. 127a  ust. 1 i 2, które:
    • 1) zawierają informacje mające znaczenie dla kontroli celno-skarbowej, postępowania podatkowego, postępowania w sprawach celnych lub postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe oraz przestępstwa, o których mowa w art. 2  ust. 1 pkt 14–16, a także dla ujawniania i odzyskiwania mienia zagrożonego przepadkiem w związku z przestępstwami, o których mowa w art. 2  ust. 1 pkt 13–16 albo art. 33  § 2 Kodeksu karnego skarbowego, są przekazywane właściwemu miejscowo organowi KAS;
    • 2) zawierają dowody pozwalające na wszczęcie postępowania albo mające znaczenie dla postępowania w sprawie o przestępstwo inne niż określone w pkt 1, odpowiednio Szef Krajowej Administracji Skarbowej albo naczelnik urzędu celno-skarbowego przekazuje Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu albo prokuratorowi okręgowemu właściwemu miejscowo ze względu na siedzibę naczelnika urzędu celno-skarbowego.
  • 1a. Dane, o których mowa w art. 114  ust. 1 i art. 115  ust. 1, oraz materiały uzyskane w trybie art. 113  ust. 1, art. 117  ust. 1, art. 118  ust. 1 i 3, art. 119  ust. 1 i 2, art. 120  ust. 1 oraz art. 127a  ust. 1 i 2 mogą być wykorzystywane w celu wykonywania zadania, o którym mowa w art. 14  ust. 1 pkt 5a.
  • 2. W przypadku gdy materiały uzyskane w toku kontroli operacyjnej:
    • 1) zawierają informacje, o których mowa w art. 178  Kodeksu postępowania karnego, Szef Krajowej Administracji Skarbowej zarządza ich niezwłoczne, komisyjne i protokolarne zniszczenie;
    • 2) mogą zawierać informacje, o których mowa w art. 178a  i art. 180  § 3 Kodeksu postępowania karnego, z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których mowa w art. 240  § 1 Kodeksu karnego, albo informacje stanowiące tajemnice związane z wykonywaniem zawodu lub funkcji, o których mowa w art. 180  § 2 Kodeksu postępowania karnego, Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu te materiały.
  • 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy niezwłocznie po otrzymaniu materiałów kieruje je do Sądu, wraz z wnioskiem o:
    • 1) stwierdzenie, które z przekazanych materiałów zawierają informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 2;
    • 2) dopuszczenie do wykorzystania w postępowaniu w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe materiałów zawierających informacje stanowiące tajemnice związane z wykonywaniem zawodu lub funkcji, o których mowa w art. 180  § 2 Kodeksu postępowania karnego, nieobjęte zakazami określonymi w art. 178a  i art. 180  § 3 Kodeksu postępowania karnego, z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których mowa w art. 240  § 1 Kodeksu karnego.
  • 4. Sąd, niezwłocznie po złożeniu wniosku przez Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego, wydaje postanowienie o dopuszczeniu do wykorzystania w postępowaniu w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe materiałów, o których mowa w ust. 2 pkt 2, gdy jest to niezbędne dla dobra wymiaru sprawiedliwości, a okoliczność nie może być ustalona na podstawie innego dowodu, a także zarządza niezwłoczne zniszczenie materiałów, których wykorzystanie w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe jest niedopuszczalne.
  • 5. Na postanowienie Sądu w przedmiocie dopuszczenia do wykorzystania w postępowaniu w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe materiałów, o których mowa w ust. 2 pkt 2, Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu przysługuje zażalenie. Do zażalenia przepisy Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.
  • 6. W postępowaniu przed Sądem, w odniesieniu do materiałów zgromadzonych podczas stosowania kontroli operacyjnej oraz niejawnego nadzorowania wytwarzania, przemieszczania i przechowywania przedmiotów przestępstwa oraz obrotu nimi, przepis art. 393  § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.