Ustawa o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej

Art. 277.

Rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe dla celów rachunkowości

• • 1. Zakład ubezpieczeń tworzy rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe dla celów rachunkowości, przeznaczone na pokrycie bieżących i przyszłych zobowiązań, jakie mogą wyniknąć z zawartych umów ubezpieczenia, umów gwarancji ubezpieczeniowych lub umów reasekuracji.
  • 2. Zakład reasekuracji tworzy rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe dla celów rachunkowości, przeznaczone na pokrycie bieżących i przyszłych zobowiązań, jakie mogą wyniknąć z zawartych umów reasekuracji.
  • 3. Rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe dla celów rachunkowości obejmują:
    • 1) rezerwę składek;
    • 2) rezerwę na ryzyka niewygasłe;
    • 3) rezerwę na niewypłacone odszkodowania i świadczenia, w tym rezerwę na skapitalizowaną wartość rent;
    • 4) rezerwę na wyrównanie szkodowości;
    • 5) rezerwę ubezpieczeń na życie;
    • 6) rezerwę ubezpieczeń na życie, gdy ryzyko lokaty ponosi ubezpieczający;
    • 7) rezerwy na premie i rabaty dla ubezpieczonych;
    • 8) rezerwy na zwrot składek dla członków;
    • 9) inne rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe określone w statucie.
  • 4. Rezerwy, o których mowa w ust. 3 pkt 5–7, oraz rezerwę na skapitalizowaną wartość rent, zwiększa się w całości lub określonej części o przychody z tytułu lokat tych rezerw, z uwzględnieniem warunków umowy ubezpieczenia i odpowiednich formuł matematycznych wykorzystywanych przy obliczaniu rezerw.
  • 5. Rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe dla celów rachunkowości, które są ustalane metodami matematyki ubezpieczeniowej, są potwierdzone opinią aktuariusza nadzorującego funkcję aktuarialną o ich prawidłowości.
  • 6. Zakład ubezpieczeń, w zakresie koasekuracji, tworzy rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe dla celów rachunkowości zgodnie z zasadami przewidzianymi w ustawie, co najmniej w wysokości proporcjonalnej do udziału zakładu w koasekurowanym ryzyku.