Ustawa o drogach publicznych

Art. 40a.

Przekazywanie i gromadzenie środków z opłat i kar pieniężnych

• • 1. Opłaty określone w art. 13  ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 13f  ust. 1, art. 39  ust. 7ab pkt 5 i art. 40  ust. 3 oraz kary pieniężne określone w art. 29a  ust. 1 i 2 oraz w art. 40  ust. 12, a także opłaty z tytułu umów zawieranych na podstawie art. 22  ust. 2 są przekazywane odpowiednio do budżetów jednostek samorządu terytorialnego lub na wyodrębniony rachunek bankowy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.
  • 1a. W przypadku zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym opłaty pobierane przez partnera prywatnego, o których mowa w art. 13  ust. 1 pkt 1, art. 13  ust. 2 pkt 1, oraz opłata dodatkowa, o której mowa w art. 13f  ust. 1, stanowią przychody partnera prywatnego.
  • 1b. W przypadku powierzenia drogowej spółce specjalnego przeznaczenia pobierania opłat, o których mowa w art. 13ust. 2 pkt 1, mogą one stanowić przychód tej spółki, jeżeli umowa, o której mowa w art. 6  ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia, tak stanowi.
  • 1c. Kary pieniężne określone w art. 13k  ust. 1–2f są przekazywane na wyodrębniony rachunek pomocniczy Głównego Inspektora Transportu Drogowego. 1ca. Opłaty elektroniczne oraz kary grzywny, o których mowa w art. 13na  ust. 1 i art. 13naa  ust. 1 i 2, są przekazywane na wyodrębniony rachunek pomocniczy urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Szef KAS przekazuje wpłacone opłaty elektroniczne i kary grzywny na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego.
  • 1d. Środki uzyskane z opłat za postój pojazdów samochodowych w śródmiejskiej strefie płatnego parkowania, w wysokości nie mniejszej niż 65% tych opłat, oraz środki z opłat dodatkowych, o których mowa w art. 13f  ust. 1, pobranych z tytułu nieuiszczenia opłaty, o której mowa w art. 13  ust. 1 pkt 1 lit. b, gmina przeznacza wyłącznie na sfinansowanie poprawy publicznego transportu zbiorowego, budowę lub przebudowę infrastruktury pieszej lub rowerowej lub zieleń i zadrzewienia w gminie.
  • 1e. Środki, o których mowa w ust. 1d, gmina gromadzi na wydzielonym rachunku.
  • 2. (uchylony)
  • 3. Środki z opłat i kar pieniężnych, gromadzone na wyodrębnionym rachunku bankowym Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, o którym mowa w ust. 1, oraz środki z kar, gromadzone na wyodrębnionym rachunku bankowym Głównego Inspektora Transportu Drogowego, o którym mowa w ust. 1c, są przekazywane w terminie dwóch dni roboczych następujących po zakończeniu tygodnia, w którym wpłynęły, na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego, z przeznaczeniem na budowę lub przebudowę dróg krajowych, drogowych obiektów inżynierskich i przepraw promowych oraz na zakup urządzeń do ważenia pojazdów.
  • 4. Środki z opłat elektronicznych są przekazywane na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego.
  • 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
    • 1) tryb, sposób, termin oraz warunki wnoszenia opłaty elektronicznej i jej rozliczania,
    • 2) tryb, sposób i termin dokonywania zwrotu opłaty elektronicznej w przypadku gdy opłata ta została wniesiona w kwocie wyższej niż należna oraz nienależnie pobranej opłaty elektronicznej,
    • 3) tryb, sposób i termin przekazywania opłat elektronicznych oraz kar grzywny, o których mowa w art. 13na  ust. 1 i art. 13naa  ust. 1 i 2, na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego,
    • 4) przypadki, w których ustanawiane jest zabezpieczenie należności z tytułu opłat elektronicznych, formę i sposób jego ustalania oraz tryb, sposób i termin dokonywania zwrotu tego zabezpieczenia – mając na uwadze sprawny pobór opłat elektronicznych, efektywną obsługę i zabezpieczenie wpływów do Krajowego Funduszu Drogowego, o którym mowa w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym, oraz technologię wykorzystaną w systemie elektronicznego poboru opłat elektronicznych.