Ustawa o amnestii

Art. 7.

Wyłączenie stosowania przepisów ustawy

• • 1. Ustawy nie stosuje się:
    • 1) do sprawców skazanych w warunkach określonych w art. 60 , nadzwyczajne złagodzenie kary, § 2 Kodeksu karnego,
    • 2) do przestępstw określonych w art. 148 , zabójstwo, § 1, art. 145 , uchylanie się od zastępczej służby wojskowej, § 3 w związku z § 2 tego artykułu, jeżeli następstwem czynu jest śmierć człowieka, oraz w art. 168 , karalność przygotowania do przestępstwa, § 2, art. 184 , materiały promieniotwórcze, art. 208 , rozpijanie osoby małoletniej, i art. 210 , porzucenie małoletniego lub osoby nieporadnej, Kodeksu karnego,
    • 3) do zbrodni określonych w art. 0_1 pkt 1 dekretu z dnia 31 sierpnia 1944 r. o wymiarze kary dla faszystowsko-hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla zdrajców Narodu Polskiego (Dz. U. z 1946 r. Nr 69, poz. 377, z 1947 r. Nr 65, poz. 390, z 1948 r. Nr 18, poz. 124 i z 1949 r. Nr 32, poz. 238) oraz do innych zbrodni wojennych i przeciwko ludzkości.
  • 2. Wyłączenie stosowania ustawy, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, nie odnosi się do wypadków wymierzenia kary z nadzwyczajnym jej złagodzeniem.
  • 3. Karę śmierci orzeczoną za przestępstwa określone w ust. 1 pkt 1 i 2 zamienia się na karę 25 lat pozbawienia wolności, a orzeczoną obok niej karę dodatkową pozbawienia praw publicznych łagodzi się do lat 10.