Prawo bankowe

Art. 25n.

Zakaz wykonywania prawa głosu z akcji lub wykonywania uprawnień podmiotu dominującego

• 1.Jeżeli jest to uzasadnione potrzebą ostrożnego i stabilnego zarządzania bankiem krajowym, z uwagi na ocenę sytuacji finansowej podmiotu, w tym założyciela banku krajowego, który uzyskał bezpośrednio lub pośrednio prawo wykonywania głosu na walnym zgromadzeniu na poziomach określonych w art. 25  ust. 1 albo stał się bezpośrednio lub pośrednio podmiotem dominującym banku krajowego, lub z uwagi na możliwy wpływ tego podmiotu na bank, a w szczególności w przypadku stwierdzenia, że podmiot ten nie dochowuje zobowiązań, o których mowa w art. 25h  ust. 3, lub zobowiązań, o których mowa w art. 30  ust. 1b, Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze decyzji, zakazać wykonywania prawa głosu z akcji banku krajowego posiadanych przez ten podmiot lub wykonywania uprawnień podmiotu dominującego przysługujących temu podmiotowi. Dokonując oceny, czy zachodzi przesłanka do wydania tego zakazu, przepisy art. 25h  ust. 2 i 3 oraz art. 30  ust. 1b stosuje się odpowiednio.
  • 2. Uchwała walnego zgromadzenia banku krajowego jest nieważna, jeżeli przy jej podejmowaniu wykonano prawo głosu z akcji, w stosunku do których Komisja Nadzoru Finansowego wydała decyzję, o której mowa w ust. 1, chyba że uchwała spełnia wymogi kworum oraz większości głosów oddanych bez uwzględnienia głosów nieważnych. Prawo wytoczenia powództwa o stwierdzenie nieważności uchwały przysługuje również Komisji Nadzoru Finansowego. Przepis art. 425  Kodeksu spółek handlowych stosuje się odpowiednio.
  • 3. Jeżeli Komisja Nadzoru Finansowego wydała na podstawie ust. 1 decyzję w przedmiocie zakazu wykonywania uprawnień podmiotu dominującego, przepisy art. 25l  ust. 2 i 4 stosuje się odpowiednio.
  • 4. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze decyzji, nakazać zbycie akcji w wyznaczonym terminie.
  • 5. Jeżeli akcje nie zostaną zbyte w terminie, o którym mowa w ust. 4, przepisy art. 25l  ust. 6 i 7 stosuje się odpowiednio.
  • 5a. Jeżeli podmiot, o którym mowa w art. 25  ust. 1, lub założyciel banku krajowego nabył lub objął akcje lub prawa z akcji, o których mowa w art. 25  ust. 1, i nie dochowuje zobowiązania, o którym mowa w art. 25h  ust. 3 lub art. 30  ust. 1b, Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze decyzji, nałożyć na ten podmiot lub założyciela banku krajowego karę pieniężną w wysokości:
    • 1) do 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku takiego sprawozdania – w wysokości do 10% prognozowanego przychodu określonego na podstawie sytuacji ekonomiczno-finansowej osoby prawnej – w przypadku osób prawnych;
    • 2) do wysokości 21 312 000 zł – w przypadku osób fizycznych.
  • 5b. Decyzja, o której mowa w ust. 5a, jest natychmiast wykonalna.
  • 5c. Komisja Nadzoru Finansowego może określić w decyzji, o której mowa w ust. 5a, że kara pieniężna jest płatna w miesięcznych ratach.
  • 5d. Jeżeli podmiot, o którym mowa w art. 25  ust. 1, lub założyciel banku krajowego wypełni zobowiązanie, o którym mowa w art. 25h  ust. 3 lub art. 30  ust. 1b, przed upływem terminu wskazanego w decyzji, o której mowa w ust. 5a, Komisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzję o umorzeniu kary pieniężnej, o której mowa w ust. 5a:
    • 1) w całości albo
    • 2) w części odpowiadającej niezapłaconym przyszłym ratom – w przypadku określonym w ust. 5c.
  • 6. Na wniosek akcjonariusza lub podmiotu dominującego Komisja Nadzoru Finansowego uchyla decyzję wydaną na podstawie ust. 1, jeżeli ustały okoliczności uzasadniające wydanie tej decyzji.
  • 7. Przepisy ust. 1– 6 stosuje się odpowiednio w przypadku, o którym mowa w art. 25  ust. 7, do podmiotów będących stronami porozumienia, o którym mowa w tym przepisie.