Kodeks morski

Art. 136.

Elementy konosamentu

• • § 1. Konosament zawiera:
    • 1) oznaczenie przewoźnika;
    • 2) oznaczenie załadowcy;
    • 3) oznaczenie odbiorcy lub stwierdzenie, że konosament został wystawiony na zlecenie albo na okaziciela;
    • 4) nazwę statku;
    • 5) określenie ładunku z podaniem jego rodzaju oraz - stosownie do okoliczności - jego miary, objętości, liczby sztuk, ilości lub wagi;
    • 6) określenie zewnętrznego stanu ładunku i jego opakowania;
    • 7) znaki główne niezbędne dla stwierdzenia tożsamości ładunku, podane przez załadowcę na piśmie przed rozpoczęciem ładowania, jeżeli je wydrukowano lub w inny sposób utrwalono na poszczególnych sztukach ładunku lub jego opakowaniu;
    • 8) oznaczenie frachtu i innych należności przewoźnika albo wzmiankę, że ich zapłata w całości już nastąpiła lub powinna nastąpić stosownie do postanowień zamieszczonych w innym dokumencie;
    • 9) nazwę miejsca załadowania;
    • 10) nazwę miejsca wyładowania albo określenie, kiedy lub gdzie nastąpi wskazanie miejsca wyładowania;
    • 11) liczbę wydanych egzemplarzy konosamentu;
    • 12) datę i miejsce wystawienia konosamentu;
    • 13) podpis przewoźnika albo kapitana statku lub innego przedstawiciela przewoźnika.
  • § 2. Jeżeli w konosamencie nie wymieniono przewoźnika, uważa się, że przewoźnikiem jest armator. Jeżeli w konosamencie wystawionym zgodnie z § 1 wymieniono przewoźnika niedokładnie lub fałszywie, armator statku, na który ładunek załadowano, odpowiada wobec odbiorcy ładunku za wynikłą stąd szkodę, przy czym służy mu roszczenie zwrotne do przewoźnika.