Art. 43a.

Świadczenie pieniężne na rzecz funduszu pomocy pokrzywdzonym oraz pomocy postpenitencjarnej

• • § 1. Odstępując od wymierzenia kary, a także w wypadkach wskazanych w ustawie, sąd może orzec świadczenie pieniężne wymienione w art. 39  pkt 7 na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; wysokość tego świadczenia nie może przekroczyć 60 000 złotych.
  • § 2. W razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 164  § 1, art. 165  § 1, art. 165a  § 1 lub 2, art. 171  § 1, 2 lub 3, art. 174  § 1, art. 177  § 2a, art. 178a  § 1, art. 178b , art. 178c  § 1, art. 178d, art. 179 , art. 180 , art. 200a  § 1 lub 2, art. 200b , art. 202  § 4b lub 4c, art. 244 , art. 255a  § 1 lub 2, art. 258  § 1, art. 263  § 2 sąd orzeka świadczenie pieniężne wymienione w art. 39  pkt 7 na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5000 złotych, do wysokości określonej w § 1.
  • § 3. W razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 178a  § 4, art. 202  § 3, 4 lub 4a, art. 244 , jeżeli czyn sprawcy polegał na niezastosowaniu się do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, art. 258  § 2, 3 lub 4, art. 263  § 1 sąd orzeka świadczenie pieniężne wymienione w art. 39  pkt 7 na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 10 000 złotych, do wysokości określonej w § 1.
  • § 4. W razie skazania za udział w bójce lub pobiciu, o których mowa w art. 158  lub w art. 159 , sąd orzeka, a jeżeli jednocześnie orzeka obowiązek lub nawiązkę na podstawie art. 46  § 1 lub 2 – może orzec, świadczenie pieniężne wymienione w art. 39  pkt 7 na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5000 złotych.