Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków

Art. 23.

Rozporządzenie w sprawie sposobów określania taryf

• • 1. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym:
    • 1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów;
    • 2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług;
    • 3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat.
  • 2. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę:
    • 1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów:
      • a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia,
      • b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji),
      • c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek,
      • d) rezerwy na należności nieregularne,
      • e) marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen,
      • f) koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego,
      • g) podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego;
    • 2) przy ustalaniu alokacji kosztów:
      • a) podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe grupy odbiorców,
      • b) przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych taryfowych grup odbiorców,
      • c) możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji;
    • 3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat:
      • a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków,
      • b) taryfowe grupy odbiorców,
      • c) strukturę cen i stawek opłat.