1. Lexlege
  2. System informacji prawnej
  3. Ustawa o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów
  4. Rozdział 3. Wykonywanie zawodu psychologa

Ustawa o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów

Stan prawny aktualny na dzień: 

Dz.U.2019.0.1026.t.j. - Ustawa z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów

Przejdź do
Wersje aktu
Ucz się z ArslegePobierz PDF

Wersja obowiązująca

Rozdział 3. Wykonywanie zawodu psychologa

Art.  12. Warunki podjęcia usług psychologicznych

  • 1. Podjęcie usług psychologicznych następuje za zgodą osoby (klienta) lub grupy osób (klientów) stanowiących podmiot diagnozowania i oddziaływania psychologicznego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
  • 2. Zgoda nie jest wymagana w przypadkach określonych w przepisach Kodeksu karnego, Kodeksu postępowania karnego oraz w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1878 oraz z 2019 r. poz. 730).
  • 3. Zgoda na przeprowadzenie badań nie jest wymagana także w stosunku do osób podlegających kwalifikacji wojskowej, kierowanych do specjalności i funkcji zgodnie z kryteriami doboru takich osób do poszczególnych specjalności wojskowych, oraz osób ubiegających się o przyjęcie do zawodowej służby wojskowej.

Art.  13. Wymóg informowania klienta i uzyskania jego akceptacji

  • 1. Psycholog poinformuje klienta o celu postępowania, jego przebiegu, wynikach i sposobie ich udostępniania oraz powinien uzyskać akceptację planowanych czynności.
  • 2. Jeżeli wyniki badań mają służyć nie tylko do informacji klienta, stosuje się przepisy o ochronie danych osobowych.

Art.  14. Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej

  • 1. Psycholog ma obowiązek zachowania w tajemnicy informacji związanych z klientem, uzyskanych w związku z wykonywaniem zawodu.
  • 2. Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej nie może być ograniczony w czasie.
  • 3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, gdy:
    • 1) poważnie jest zagrożone zdrowie, życie klienta lub innych osób;
    • 2) tak stanowią ustawy.

Art.  15. Specjalizacja zawodowa psychologów

  • 1. Psycholog może uzyskać tytuł specjalisty w określonej dziedzinie psychologii po odbyciu szkolenia, określonego programem specjalizacji, i złożeniu egzaminu państwowego albo po uznaniu równorzędnego tytułu specjalisty uznanego za granicą.
  • 2. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi szczegółowe zasady, tryb i warunki uzyskiwania specjalizacji zawodowych przez psychologów, w tym tryb przeprowadzenia egzaminu państwowego, mając na uwadze zapewnienie wysokiego poziomu usług psychologicznych osobom z nich korzystającym.

Art.  16. Komisja ekspertów

  • 1. Tworzy się Komisję Ekspertów do realizacji zadań zawartych w art. 17  ust. 3, art. 18  ust. 3 i art. 19  ust. 1.
  • 2. Minister właściwy do spraw pracy powołuje Komisję Ekspertów w składzie 7 osób.
  • 3. W skład Komisji Ekspertów wchodzą, dysponujący wiedzą w zakresie objętym ustawą:
    • 1) przedstawiciel ministra właściwego do spraw pracy - jako przewodniczący;
    • 2) przedstawiciel ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania;
    • 3) przedstawiciel ministra właściwego do spraw zdrowia;
    • 4) dwaj przedstawiciele Komitetu Nauk Psychologicznych Polskiej Akademii Nauk;
    • 5) dwaj przedstawiciele Krajowej Rady Psychologów.
  • 4. Członkowie Komisji Ekspertów nie mogą pełnić funkcji w organach samorządu psychologów.
  • 5. Koszty działalności Komisji Ekspertów pokrywa minister właściwy do spraw pracy.
  • 6. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, sposób działania Komisji Ekspertów oraz zasady wynagradzania jej członków.
  • 7. Komisja Ekspertów działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu, zatwierdzonego przez ministra właściwego do spraw pracy.

Art.  17. Kształcenie podyplomowe

  • 1. Psycholog ma prawo i obowiązek doskonalenia zawodowego w różnych formach kształcenia podyplomowego.
  • 2. Kształcenie podyplomowe mogą prowadzić:
    • 1) jednostki organizacyjne upoważnione do tego na mocy odrębnych przepisów;
    • 2) inne jednostki organizacyjne i osoby fizyczne po uzyskaniu zezwolenia.
  • 3. Krajowa Rada Psychologów w porozumieniu z Komisją Ekspertów określa standardy kształcenia podyplomowego.
  • 4. Minister właściwy do spraw edukacji wydaje zezwolenia na prowadzenie kształcenia podyplomowego dla podmiotów określonych w ust. 2 pkt 2, uwzględniając standardy określone w ust. 3.
  • 5. Minister właściwy do spraw edukacji wydając zezwolenie, o którym mowa w ust. 4, zasięga opinii ministra właściwego ze względu na kierunek kształcenia podyplomowego.

Art.  18. Wykonywanie prywatnej praktyki psychologicznej

  • 1. Psycholog może wykonywać prywatną praktykę psychologiczną, jeżeli posiada:
    • 1) prawo wykonywania zawodu oraz
    • 2) wpis do Krajowego Rejestru Sądowego oraz do rejestru prywatnych praktyk psychologicznych prowadzonego przez właściwą Radę Regionalnej Izby Psychologów.
  • 2. Prywatna praktyka psychologiczna może być wykonywana jako indywidualna działalność gospodarcza albo w formie spółki partnerskiej, po uzyskaniu zezwolenia właściwego marszałka województwa.
  • 3. Marszałek województwa wydaje zezwolenie, o którym mowa w ust. 2, po uwzględnieniu warunków określonych przez Komisję Ekspertów, zapewniających właściwy poziom świadczenia usług psychologicznych w ramach prywatnych praktyk psychologicznych.
  • 4. W przypadku odmowy wpisu do rejestru prywatnych praktyk psychologicznych psychologowi przysługuje prawo odwołania do ministra właściwego do spraw pracy w terminie 14 dni od dnia doręczenia uchwały odmawiającej wpisu.

Art.  19. Lista metod i narzędzi psychologicznych

  • 1. Komisja Ekspertów ustala i aktualizuje listę metod i narzędzi psychologicznych zastrzeżonych wyłącznie do stosowania przez psychologów.
  • 2. Krajowa Rada Psychologów sprawuje nadzór nad warunkami stosowania, rozpowszechniania i nabywania metod i narzędzi psychologicznych.