Ustawa o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

Art. 20.

Przesłanki odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej

• • 1. Cudzoziemcowi odmawia się udzielenia ochrony uzupełniającej, jeżeli:
    • 1) nie istnieje rzeczywiste ryzyko doznania poważnej krzywdy;
    • 2) istnieją poważne podstawy, aby sądzić, że:
      • a) zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 19 , przesłanki odmowy nadania statusu uchodźcy, ust. 1 pkt 3 lit. a lub b,
      • b) popełnił na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zbrodnię lub popełnił poza tym terytorium czyn, który jest zbrodnią według prawa polskiego,
      • c) stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa lub społeczeństwa.
  • 2. Udzielenia ochrony uzupełniającej odmawia się także cudzoziemcowi, wobec którego istnieją poważne podstawy, aby sądzić, że podżegał albo w inny sposób brał udział w popełnieniu zbrodni lub czynów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b lub w art. 19 , przesłanki odmowy nadania statusu uchodźcy, ust. 1 pkt 3 lit. a lub b.
  • 3. Cudzoziemcowi, który przed przybyciem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej popełnił inny niż określony w ust. 1 pkt 2 lit. b lub w art. 19 , przesłanki odmowy nadania statusu uchodźcy, ust. 1 pkt 3 lit. a lub b czyn, który jest przestępstwem według prawa polskiego zagrożonym karą pozbawienia wolności, można odmówić udzielenia ochrony uzupełniającej, jeżeli opuścił on kraj pochodzenia wyłącznie w celu uniknięcia kary.