Ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych

Art. 5.

Orzeczenie o niezdolności do pracy jako orzeczenie o stopniu niepełnosprawności

• Orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o:
  • 1) całkowitej niezdolności do pracy, ustalone na podstawie art. 12  ust. 2, i niezdolności do samodzielnej egzystencji, ustalone na podstawie art. 13  ust. 5 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych traktowane jest na równi z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;
  • 1a) niezdolności do samodzielnej egzystencji, ustalone na podstawie art. 13  ust. 5 ustawy wymienionej w pkt 1, jest traktowane na równi z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;
  • 2) całkowitej niezdolności do pracy, ustalone na podstawie art. 12  ust. 2 ustawy wymienionej w pkt 1, jest traktowane na równi z orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności;
  • 3) częściowej niezdolności do pracy, ustalone na podstawie art. 12  ust. 3, oraz celowości przekwalifikowania, o którym mowa w art. 119  ust. 2 i 3 ustawy wymienionej w pkt 1, jest traktowane na równi z orzeczeniem o lekkim stopniu niepełnosprawności.