Ustawa o ochronie zwierząt

Art.  35. Odpowiedzialność karna za zabijanie, uśmiercanie lub dokonywanie uboju zwierzęcia z naruszeniem przepisów ustawy albo znęcanie się nad zwierzęciem

• 1. Kto zabija, uśmierca zwierzę albo dokonuje uboju zwierzęcia z naruszeniem przepisów art. 6  ust. 1, art. 33  lub art. 34  ust. 1–4 podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
• 1a. Tej samej karze podlega ten, kto znęca się nad zwierzęciem.
• 2. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 lub 1a działa ze szczególnym okrucieństwem podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
• 3. W razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1, 1a lub 2 sąd orzeka przepadek zwierzęcia, jeżeli sprawca jest jego właścicielem.
• 3a. Sąd może orzec tytułem środka karnego zakaz posiadania wszelkich zwierząt albo określonej kategorii zwierząt w razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1 lub 1a.
• 3b. Sąd orzeka tytułem środka karnego zakaz posiadania wszelkich zwierząt albo określonej kategorii zwierząt w razie skazania za przestępstwo określone w ust. 2.
• 4. Jeżeli sprawca popełnił przestępstwo, o którym mowa w ust. 1 lub 1a, w związku z wykonywaniem zawodu, prowadzeniem działalności lub wykonywaniem czynności wymagających zezwolenia, które są związane z wykorzystywaniem zwierząt lub oddziaływaniem na nie, sąd może orzec tytułem środka karnego zakaz:
  • 1) wykonywania wszelkich lub określonych zawodów,
  • 2) prowadzenia wszelkiej lub określonej działalności lub
  • 3) wykonywania wszelkich lub określonych czynności wymagających zezwolenia – które są związane z wykorzystywaniem zwierząt lub oddziaływaniem na nie.
• 4a. Jeżeli sprawca popełnił przestępstwo, o którym mowa w ust. 2, w związku z wykonywaniem zawodu, prowadzeniem działalności lub wykonywaniem czynności wymagających zezwolenia, które są związane z wykorzystywaniem zwierząt lub oddziaływaniem na nie, sąd orzeka tytułem środka karnego zakaz:
  • 1) wykonywania wszelkich lub określonych zawodów,
  • 2) prowadzenia wszelkiej lub określonej działalności lub
  • 3) wykonywania wszelkich lub określonych czynności wymagających zezwolenia – które są związane z wykorzystywaniem zwierząt lub oddziaływaniem na nie.
• 4b. Zakazy wymienione w ust. 3a–4a orzeka się w latach, od roku do lat 15.
• 4c. Sąd może orzec przepadek przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa, chociażby nie stanowiły one własności sprawcy, jeżeli ich właściciel lub inna osoba uprawniona do dysponowania nimi na podstawie towarzyszących okoliczności przewidywała albo mogła przewidzieć, że mogą one zostać użyte do popełnienia przestępstwa.
• 5. W razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1, 1a lub 2, sąd orzeka nawiązkę w wysokości od 1000 zł do 100 000 zł na wskazany cel związany z ochroną zwierząt.
• 6. Umarzając warunkowo postępowanie karne, sąd może orzec zakaz posiadania wszelkich zwierząt albo określonej kategorii zwierząt do lat 2.

Art.  36. Uchylony

Art.  37. Odpowiedzialność karna za naruszenie nakazów lub zakazów ustawy

• 1. Kto narusza nakazy albo zakazy określone w art. 9 , art. 10a  ust. 1-3, art. 11  ust. 3, art. 12  ust. 1-6, art. 13  ust. 1, art. 14 , art. 15  ust. 1-5, art. 16 , art. 17  ust. 1-7, art. 18 , art. 22  ust. 1, art. 22a , art. 25  lub art. 27  podlega karze aresztu albo grzywny.
• 2. Usiłowanie, podżeganie i pomocnictwo do czynu określonego w ust. 1 jest karalne.
• 3. W razie ukarania za wykroczenie, o którym mowa w ust. 1, można orzec przepadek narzędzi lub przedmiotów służących do popełnienia wykroczenia oraz przedmiotów z niego pochodzących, jak również można orzec przepadek zwierzęcia.
• 4. W razie popełnienia wykroczenia, o którym mowa w ust. 1, można orzec nawiązkę w wysokości do 1.000 zł na cel związany z ochroną zwierząt.
• 5. W razie ukarania za wykroczenie polegające na naruszeniu zakazu, o którym mowa w art. 12  ust. 4c lub 4d, sąd może orzec zakaz posiadania wszelkich zwierząt albo określonej kategorii zwierząt, na okres od roku do lat 5.

Art.  37a. Odpowiedzialność karna za prowadzenie hodowli lub utrzymywanie psa rasy uznawanej za agresywną bez wymaganego zezwolenia

• 1. Kto prowadzi hodowlę lub utrzymuje psa rasy uznawanej za agresywną bez wymaganego zezwolenia, podlega karze aresztu lub grzywny.
• 2. W razie ukarania za wykroczenie, o którym mowa w ust. 1, można orzec przepadek zwierzęcia.

Art.  37b. Odpowiedzialność karna przewoźnika zwierząt albo niewypełnianie obowiązków opiekuna lub operatora punktu gromadzenia zwierząt

• 1. Kto, będąc przewoźnikiem w rozumieniu art. 853_2, definicje, lit. x rozporządzenia nr 1/2005:
  • 1) transportuje zwierzęta bez dokumentów, o których mowa w art. 853_4, art. 853_10 i art. 853_11, wymagania dotyczące zezwoleń w przypadku długotrwałych przewozów, rozporządzenia nr 1/2005, lub
  • 2) transportuje zwierzęta bez licencji, o której mowa w art. 853_17, szkolenia i licencje, ust. 2 rozporządzenia nr 1/2005, lub
  • 3) transportuje zwierzęta bez świadectw zatwierdzenia, o których mowa w art. 853_18, świadectwo zatwierdzenia środka transportu drogowego, ust. 1 albo art. 853_19, świadectwo zatwierdzenia statku do transportu zwierząt, ust. 1 rozporządzenia nr 1/2005, lub
  • 4) nie zapewnia transportowanym zwierzętom warunków, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia nr 1/2005, lub
  • 5) nie wypełnia obowiązku określonego w art. 853_6, przewoźnicy, ust. 4 i 6 rozporządzenia nr 1/2005, podlega karze aresztu lub grzywny.
• 2. Kto, będąc:
  • 1) opiekunem w rozumieniu art. 853_2, definicje, lit. k rozporządzenia nr 1/2005, nie wypełnia obowiązków określonych w art. 853_8, indeks, tego rozporządzenia,
  • 2) operatorem punktu gromadzenia zwierząt, nie wypełnia obowiązków określonych w art. 853_9, punkty gromadzenia, rozporządzenia nr 1/2005, podlega karze aresztu lub grzywny.

Art.  37ba. Wpływy z tytułu grzywien

• Grzywny, o których mowa w art. 37b , pobierane przez organy Inspekcji Transportu Drogowego stanowią wpływy Funduszu rozwoju przewozów autobusowych, o którym mowa w ustawie z dnia 16 maja 2019 r. o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej (Dz. U. poz. 1123).

Art.  37c. Uchylony

Art.  37d. Odpowiedzialność karna posiadacza kurnika

• 1. Kto:
  • 1) będąc posiadaczem kurnika nie zapewnia sprawowania opieki nad kurczętami brojlerami przez osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 12a  ust. 1,
  • 2) zwiększa obsadę kurcząt brojlerów wbrew wymaganiom określonym w art. 12d ,
  • 3) nie prowadzi dokumentacji, o której mowa w art. 12f  ust. 1, lub prowadzi ją niezgodnie z tym przepisem,
  • 4) nie przechowuje lub nie udostępnia dokumentacji, o której mowa w art. 12f  ust. 1, zgodnie z przepisem art. 12f  ust. 2,
  • 5) nie zaopatruje wysyłanych do ubojni kurcząt brojlerów pochodzących z kurnika o zwiększonej obsadzie w informacje, o których mowa w art. 12f  ust. 3 - podlega karze grzywny.
• 2. Orzekanie w sprawach, o których mowa w ust. 1, następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Art.  37e. Odpowiedzialność karna za nabywanie zwierząt domowych na targowiskach

• 1. Kto narusza zakazy określone w art. 10b , zakaz nabywania zwierząt domowych na targowiskach, ust. 1 podlega karze grzywny.
• 2. Orzekanie w sprawach, o których mowa w ust. 1, następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Art.  38. Wykonanie orzeczenia o przepadku zwierzęcia

• 1. Sąd przekazuje zawiadomienie o wydanym prawomocnym orzeczeniu o przepadku zwierzęcia organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, biorącej udział w postępowaniu lub innej organizacji o takim samym statutowym celu działania.
• 2. Organizacja społeczna, o której mowa w ust. 1, po otrzymaniu zawiadomienia jest obowiązana powiadomić niezwłocznie powiatowego lekarza weterynarii o wejściu w posiadanie zwierzęcia.
• 3. Po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w ust. 2, powiatowy lekarz weterynarii niezwłocznie przeprowadza badanie zwierzęcia.
• 4. Organizacja społeczna, o której mowa w ust. 2, przekazuje zwierzę nieodpłatnie:
  • 1) schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę domowe, lub
  • 2) gospodarstwu rolnemu wskazanemu przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), jeżeli jest to zwierzę gospodarskie, lub
  • 3) ogrodowi zoologicznemu lub schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę laboratoryjne lub zwierzę wykorzystywane do celów rozrywkowych, widowiskowych, filmowych, sportowych lub utrzymywane w ogrodach zoologicznych.
• 5. Przekazanie zwierzęcia, o którym mowa w ust. 4, następuje za zgodą podmiotu, któremu zwierzę ma być przekazane.
• 6. W przypadku braku zgody, o której mowa w ust. 5, lub wystąpienia innych okoliczności uniemożliwiających przekazanie zwierzęcia podmiotom, o których mowa w ust. 4, zwierzę może zostać nieodpłatnie przekazane innej osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej albo osobie fizycznej, która zapewni mu właściwą opiekę.
• 7. Z przekazania zwierzęcia sporządza się protokół, który zawiera:
  • 1) datę przekazania zwierzęcia;
  • 2) nazwę, siedzibę i adres organizacji społecznej przekazującej zwierzę;
  • 3) nazwę i siedzibę osoby prawnej lub innej jednostki organizacyjnej albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres osoby fizycznej, której zwierzę jest przekazywane;
  • 4) określenie gatunku, wieku i płci zwierzęcia;
  • 5) informację o stanie zdrowia zwierzęcia.
• 8. Koszty wykonania orzeczenia o przepadku zwierzęcia ponosi skazany.

Art.  38a. Zobowiązanie sprawcy do przekazanie zwierząt innej osobie

• 1. W razie orzeczenia zakazu posiadania wszelkich zwierząt albo określonej kategorii zwierząt, sąd wyznacza sprawcy odpowiedni termin na przekazanie zwierząt w posiadanie innej osobie lub instytucji i poinformowanie o tym sądu.
• 2. W razie bezskutecznego upływu wyznaczonego terminu i stwierdzenia przez sąd, że skazany wbrew zakazowi jest posiadaczem zwierzęcia, sąd wydaje postanowienie o czasowym odebraniu skazanemu tego zwierzęcia.
• 3. Odpis postanowienia przesyła się właściwemu ze względu na miejsce pobytu zwierzęcia wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta) w celu wykonania.
• 4. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję, w której określa miejsce przekazania zwierzęcia, o którym mowa w art. 7  ust. 1.
• 5. Przepisy art. 7  ust. 1a–5 stosuje się odpowiednio.
• 6. Przepisy ust. 1–5 stosuje się również w sytuacji, gdy skazany wejdzie w posiadanie zwierzęcia w okresie trwania zakazu.
• 7. W razie skazania za przestępstwo polegające na niestosowaniu się do orzeczonego przez sąd zakazu posiadania wszelkich zwierząt albo określonej kategorii zwierząt, o którym mowa w art. 244  ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2017 r. poz. 2204 oraz z 2018 r. poz. 20, 305 i 663), sąd orzeka przepadek zwierzęcia.

Art.  38b. Odpowiednie stosowanie przepisów kodeksu karnego i kodeksu karnego wykonawczego

• 1. W razie orzeczenia zakazu, o którym mowa w art. 35  ust. 4 lub 4a, przepis art. 84  § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny oraz przepisy art. 180 , art. 181 , art. 183 , art. 184 , art. 185  i art. 186a  ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2018 r. poz. 652) stosuje się odpowiednio.
• 2. W razie orzeczenia zakazu wykonywania określonych zawodów, prowadzenia określonej działalności lub wykonywania określonych czynności, o którym mowa w art. 35  ust. 4 lub 4a, sąd przesyła odpis wyroku także powiatowemu lekarzowi weterynarii, właściwemu dla miejsca zamieszkania skazanego.

Art.  39. Wykonywanie praw pokrzywdzonego przez organizację społeczną

• W sprawach o przestępstwa określone w art. 35  ust. 1, 1a lub 2 oraz wykroczenia określone w art. 37 , a także w postępowaniu w sprawach nieletnich o czyn karalny określony w art. 35  ust. 1, 1a lub 2, prawa pokrzywdzonego może wykonywać organizacja społeczna, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt.

Art.  40. Współdziałanie organizacji społecznych z instytucjami państwowymi i samorządowymi

• Organizacje społeczne, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, mogą współdziałać z właściwymi instytucjami państwowymi i samorządowymi w ujawnianiu oraz ściganiu przestępstw i wykroczeń określonych w ustawie.