1. Lexlege
  2. System informacji prawnej
  3. Ustawa o ochronie osób i mienia
  4. Rozdział 1. Przepisy ogólne

Ustawa o ochronie osób i mienia

Stan prawny aktualny na dzień: 

Dz.U.2025.0.532.t.j. - Ustawa z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia

Przejdź do
Wersje aktu
Ucz się z ArslegePobierz PDF

Wersja obowiązująca

Rozdział 1. Przepisy ogólne

Art.  1. Zakres regulacji ustawy

  • Ustawa określa:
    • 1) obszary, obiekty i urządzenia podlegające obowiązkowej ochronie;
    • 2) zasady tworzenia i funkcjonowania wewnętrznych służb ochrony;
    • 3) zasady prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia;
    • 4) wymagane kwalifikacje i uprawnienia pracowników ochrony;
    • 5) nadzór nad funkcjonowaniem ochrony osób i mienia;
    • 6) zasady ochrony transportowanej broni, amunicji, materiałów wybuchowych, uzbrojenia, urządzeń i sprzętu wojskowego.

Art.  2. Katalog pojęć ustawowych

  • Użyte w ustawie określenia oznaczają:
    • 1) kierownik jednostki - osobę lub organ przedsiębiorcy lub innej jednostki organizacyjnej, uprawnionych, zgodnie z przepisami prawa, statutem, umową, do zarządzania nią; za kierownika jednostki uważa się również likwidatora lub syndyka;
    • 2) (uchylony)
    • 3) obszar podlegający obowiązkowej ochronie - obszar określony przez ministrów, kierowników urzędów centralnych i wojewodów, wydzielony i odpowiednio oznakowany;
    • 3a) transport podlegający obowiązkowej ochronie - transport broni, amunicji, materiałów wybuchowych, uzbrojenia, urządzeń i sprzętu wojskowego, wysyłany z obszarów i obiektów podlegających obowiązkowej ochronie;
    • 4) ochrona osób - działania mające na celu zapewnienie bezpieczeństwa życia, zdrowia i nietykalności osobistej;
    • 5) ochrona mienia - działania zapobiegające przestępstwom i wykroczeniom przeciwko mieniu, a także przeciwdziałające powstawaniu szkody wynikającej z tych zdarzeń oraz niedopuszczające do wstępu osób nieuprawnionych na teren chroniony;
    • 6) pracownik ochrony - osobę wpisaną na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej lub kwalifikowanych pracowników zabezpieczenia technicznego, i wykonującą zadania ochrony w ramach wewnętrznej służby ochrony albo na rzecz przedsiębiorcy, który uzyskał koncesję na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia, lub osobę wykonującą zadania ochrony, w zakresie niewymagającym wpisu na te listy, na rzecz przedsiębiorcy, który uzyskał koncesję na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia;
    • 7) specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne – wewnętrzne służby ochrony oraz przedsiębiorców, którzy uzyskali koncesje na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia, posiadających broń na podstawie świadectwa broni, o którym mowa w art. 29  ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1839), zwanej dalej "ustawą o broni i amunicji";
    • 8) wewnętrzne służby ochrony - uzbrojone i umundurowane zespoły pracowników przedsiębiorców lub jednostek organizacyjnych, powołane do ich ochrony.

Art.  3. Formy ochrony osób i mienia

  • Ochrona osób i mienia realizowana jest w formie:
    • 1) bezpośredniej ochrony fizycznej:
      • a) stałej lub doraźnej,
      • b) polegającej na stałym dozorze sygnałów przesyłanych, gromadzonych i przetwarzanych w elektronicznych urządzeniach i systemach alarmowych,
      • c) polegającej na konwojowaniu wartości pieniężnych oraz innych przedmiotów wartościowych lub niebezpiecznych;
    • 2) zabezpieczenia technicznego, polegającego na:
      • a) montażu elektronicznych urządzeń i systemów alarmowych, sygnalizujących zagrożenie chronionych osób i mienia, oraz eksploatacji, konserwacji i naprawach w miejscach ich zainstalowania,
      • b) montażu urządzeń i środków mechanicznego zabezpieczenia oraz ich eksploatacji, konserwacji, naprawach i awaryjnym otwieraniu w miejscach zainstalowania.

Art.  4. Możliwość stosowania innych przepisów prawa

  • 1. Ustawa nie narusza przepisów dotyczących ochrony obszarów, obiektów i urządzeń jednostek organizacyjnych podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez:
    • 1) Ministra Obrony Narodowej,
    • 2) ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
    • 3) Ministra Sprawiedliwości,
    • 4) ministra właściwego do spraw zagranicznych,
    • 5) Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
    • 6) Szefa Agencji Wywiadu,
    • 7) Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego a także przepisów dotyczących ochrony transportu broni, amunicji, materiałów wybuchowych, uzbrojenia, urządzeń i sprzętu wojskowego wykonywanego przez te jednostki.
  • 2. Ustawa nie narusza przepisów dotyczących organizacji i zasad funkcjonowania innych uzbrojonych służb i formacji ochronnych, tworzonych na podstawie odrębnych ustaw.
  • 3. Ustawy nie stosuje się do Straży Marszałkowskiej podległej Marszałkowi Sejmu.