Ustawa o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym

Art. 37gg.

Uchylony

• • 1. W przypadku stwierdzenia w trakcie kontroli, o której mowa odpowiednio w art. 37gd  ust. 1 lub 2, że wnoszący opłatę:
    • 1) nie uiścił opłaty za poprzednie przejazdy autostradą lub jej odcinkiem, oraz
    • 2) ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie, z którym Rzeczpospolita Polska nie jest związana umową lub porozumieniem o współpracy we wzajemnym dochodzeniu tej opłaty, bądź możliwość jej egzekucji nie wynika wprost z przepisów międzynarodowych oraz przepisów tego państwa – osoba przeprowadzająca kontrolę pobiera kaucję w wysokości odpowiadającej opłacie, o której mowa odpowiednio w art. 37ge  ust. 1 albo 2, za każdy z tych przejazdów. Przepis art. 37ge  ust. 3 stosuje się odpowiednio.
  • 2. Kaucji nie pobiera się od wnoszącego opłatę, jeżeli na kierującego pojazdem została nałożona kara grzywny, o której mowa w art. 37gi , w drodze mandatu karnego.
  • 3. Kaucję pobiera się w formie:
    • 1) gotówkowej, za pokwitowaniem na druku ścisłego zarachowania;
    • 2) bezgotówkowej:
      • a) za pomocą karty płatniczej, przy czym koszty związane z autoryzacją transakcji i przekazem środków ponosi podmiot wnoszący kaucję, lub
      • b) przelewem na wyodrębniony rachunek bankowy organu Krajowej Administracji Skarbowej, przy czym koszty przelewu ponosi podmiot wnoszący kaucję.
  • 4. Kaucja jest przechowywana na nieoprocentowanym rachunku bankowym, o którym mowa w ust. 3 pkt 2 lit. b.
  • 5. Szef KAS przekazuje kaucję na rachunek:
    • 1) bankowy, o którym mowa w art. 37c  ust. 2 – w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, o którym mowa w art. 37ge  ust. 7;
    • 2) o którym mowa w art. 37gf  ust. 2 pkt 4 – w terminie 14 dni od dnia uwzględnienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 37gf  ust. 1 albo wniesienia opłaty za przejazd w przypadku, o którym mowa w art. 37ge  ust. 5.
  • 6. W przypadku gdy opłata dodatkowa została wniesiona w wysokości, o której mowa w art. 37ge  ust. 9, powstała różnica podlega zwrotowi, w terminie 14 dni od dnia wniesienia tej opłaty.
  • 7. Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1, nie uiszczono kaucji, osoba przeprowadzająca kontrolę kieruje lub usuwa pojazd, na koszt wnoszącego opłatę, na najbliższy parking strzeżony, o którym mowa w art. 130a ust. 5c ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym.
  • 8. Zwrot pojazdu z parkingu następuje po wniesieniu kaucji.
  • 9. W zakresie postępowania w związku z usuwaniem pojazdu stosuje się odpowiednio przepisy art. 130a  ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym.
  • 10. Jeżeli opłata dodatkowa, o której mowa w art. 37ge  ust. 1 albo 2, nie zostanie wniesiona lub pojazd nie zostanie odebrany z parkingu w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o odmowie uwzględnienia sprzeciwu, o której mowa w art. 37gf  ust. 4, stała się ostateczna, stosuje się odpowiednio przepisy działu II rozdziału 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji dotyczące egzekucji należności pieniężnych z ruchomości.
  • 11. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór pokwitowania pobranej kaucji, mając na względzie jednolitość dokumentów stosowanych przy jej pobieraniu.
  • 12. Minister właściwy do spraw finansów publicznych wyznaczy, w drodze rozporządzenia, urząd skarbowy, na którego rachunek bankowy dokonuje się wpłaty kaucji, uwzględniając przygotowanie organizacyjne i techniczne tego urzędu.