Rozporządzenie Ministra Rozwoju w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego
Stan prawny aktualny na dzień:
Dz.U.2022.0.1670.t.j. - Rozporządzenie Ministra Rozwoju z dnia 18 sierpnia 2020 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i
Zaloguj się, aby obserwować akt
Funkcja obserwowania aktów jest dostępna dla zalogowanych użytkowników.
Preambuła
Na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2020 r. poz. 276, 284, 782 i 1086) zarządza się, co następuje:
Wersja obowiązująca
Rozdział 1. Przepisy ogólne
§ 1. Zakres regulacji rozporządzenia
- Rozporządzenie określa standardy techniczne:
- 1) wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych,
- 2) opracowywania i przekazywania wyników geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zwanego dalej „zasobem” – na potrzeby: ewidencji gruntów i budynków, geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu, podziałów nieruchomości, typowych postępowań sądowych i administracyjnych, zagospodarowania przestrzennego, budownictwa, w tym geodezyjnej obsługi inwestycji budowlanych.
§ 2. Objaśnienie pojęć
- Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
- 1) geodeta uprawniony ̶ osobę posiadającą uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii, o których mowa w art. 43 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne, zwanej dalej „ustawą”;
- 2) wykonawca ̶ wykonawcę prac geodezyjnych, o którym mowa w art. 11 ustawy;
- 3) kierownik prac geodezyjnych ̶ geodetę uprawnionego, ustanowionego przez wykonawcę zgłoszonych prac geodezyjnych do kierowania tymi pracami na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy;
- 4) geodezyjny pomiar sytuacyjny ̶ zespół czynności technicznych polegających w szczególności na określeniu położenia szczegółów terenowych w państwowym układzie współrzędnych prostokątnych płaskich oraz pozyskaniu ich podstawowych atrybutów;
- 5) geodezyjny pomiar wysokościowy - zespół czynności technicznych polegających na określeniu wysokości charakterystycznych punktów szczegółów terenowych w państwowym układzie wysokościowym;
- 6) tyczenie ̶ zespół czynności polegających na wyznaczeniu i oznaczeniu położenia w terenie elementów niezbędnych do realizacji projektu obiektu budowlanego.
§ 3. Zasady wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych
- 1. Geodezyjne pomiary sytuacyjne i wysokościowe wykonuje się z wykorzystaniem metod, technik i technologii zapewniających uzyskanie dokładności położenia punktów szczegółów terenowych i spełnienie warunków wykonywania pomiarów, określonych w § 16 oraz § 20, z uwzględnieniem zasad określonych w § 18.
- 2. Wybór stosowanych metod, technik i technologii, spełnienie warunków wykonywania pomiarów oraz zapewnienie wymaganej dokładności spoczywa na kierowniku prac geodezyjnych.
§ 4. Wyrażanie wyników geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych
- 1. Wyniki pomiarów długości oraz współrzędne prostokątne płaskie przy wykonywaniu geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych wyraża się w metrach z precyzją zapisu do 0,01 m, a dla pomiarów wymagających wyższej dokładności ̶ w metrach z precyzją zapisu do 0,001 m.
- 2. Wyniki geodezyjnego pomiaru wysokościowego i wartość wysokości wyraża się w metrach z precyzją zapisu do 0,1 m, 0,01 m albo 0,001 m ̶ w zależności od dokładności wykonywanego pomiaru.
- 3. Wyniki pomiaru kierunków i kątów przy wykonywaniu geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych wyraża się w gradach, z precyzją zapisu do 0,0001 g.
§ 5. Zasady wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych
- 1. Geodezyjne pomiary sytuacyjne i wysokościowe wykonuje się w nawiązaniu do punktów poziomej i wysokościowej osnowy geodezyjnej.
- 2. W przypadku gdy gęstość punktów osnów geodezyjnych jest niewystarczająca do wykonania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych, pomiary można wykonać w oparciu o osnowę pomiarową nawiązaną do osnowy geodezyjnej.
- 2a. Nie stanowią osnowy pomiarowej punkty pomierzone techniką GNSS, które są wykorzystywane wyłącznie do pomiaru punktu szczegółu terenowego niedostępnego do pomiaru bezpośredniego tą techniką.
- 3. Przy wykonywaniu geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych związanych z obsługą inwestycji budowlanych może być stosowana osnowa realizacyjna dostosowana, pod względem konstrukcji geometrycznej oraz dokładności położenia jej punktów, do charakteru inwestycji oraz wymagań określonych w dokumentacji budowy.
- 4. Osnowa realizacyjna na obiektach budowlanych wymagających w trakcie użytkowania okresowego badania przemieszczeń obiektu i podłoża oraz odkształceń obiektu powinna być zaprojektowana w sposób umożliwiający wykonanie pomiaru pierwotnego oraz pomiarów następnych.
§ 6. Grupy szczegółów terenowych
- Ze względu na wymaganą dokładność określenia położenia punktów szczegółów terenowych w państwowym układzie współrzędnych prostokątnych płaskich wyróżnia się następujące grupy szczegółów terenowych:
- 1) I grupa ̶ szczegóły terenowe jednoznacznie identyfikowalne w terenie, zachowujące długookresową niezmienność kształtu i położenia, w szczególności:
- a) znaki i punkty graniczne,
- b) znaki geodezyjne,
- c) naziemne obiekty budowlane i urządzenia budowlane, w tym elementy naziemne sieci uzbrojenia terenu;
- 2) II grupa ̶ szczegóły terenowe o mniej wyraźnych konturach lub obiekty podziemne, w szczególności:
- a) budowle i urządzenia ziemne w postaci nasypów, wykopów, grobli, zapór ziemnych, wałów przeciwpowodziowych, rowów, kanałów oraz sztuczne zbiorniki wodne,
- b) podziemne obiekty budowlane i urządzenia budowlane, w tym elementy podziemne sieci uzbrojenia terenu,
- c) elementy zagospodarowania terenu, w szczególności: parki, zieleńce, trawniki, place zabaw i wypoczynku, skwery, pojedyncze drzewa oraz boiska sportowe;
- 3) III grupa ̶ szczegóły terenowe, których jednoznaczna identyfikacja w terenie jest utrudniona i zależna od oceny osoby wykonującej pomiar, w szczególności:
- a) kontury użytków gruntowych oraz odkrywki glebowe dla potrzeb gleboznawczej klasyfikacji gruntów,
- b) cieki i zbiorniki wodne o naturalnych liniach brzegowych,
- c) oddziały leśne na obszarach lasów i parków narodowych.
- 1) I grupa ̶ szczegóły terenowe jednoznacznie identyfikowalne w terenie, zachowujące długookresową niezmienność kształtu i położenia, w szczególności:
§ 7. Wykorzystywanie materiałów zasobu przy wykonywaniu prac geodezyjnych
- Przy wykonywaniu prac geodezyjnych wykorzystuje się materiały zasobu, jeżeli wyniki analizy tych materiałów, przeprowadzone przez kierownika prac geodezyjnych pod względem dokładności, aktualności i kompletności, wskazują na ich przydatność do osiągnięcia celu pracy geodezyjnej i dokładności określonych w § 16 oraz § 20, z uwzględnieniem zasad określonych w § 18.
§ 8. Porównywanie treści map
- 1. Podczas wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych, których celem jest sporządzenie mapy do celów projektowych, należy porównać treść mapy zasadniczej udostępnionej z zasobu lub mapy, o której mowa w art. 4 ust. 2 ustawy, ze stanem faktycznym w terenie, a wyniki przedstawić na mapie porównania z terenem ze wskazaniem na niej kolorem czerwonym elementów do usunięcia oraz elementów do pomiaru.
- 2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio przy realizacji innych celów niż sporządzenie mapy do celów projektowych, jeżeli kierownik prac geodezyjnych uzna to za konieczne.
§ 9. Wykorzystywanie systemów stacji referencyjnych
- 1. Do wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych z wykorzystaniem technik satelitarnych GNSS wykorzystuje się system stacji referencyjnych ASG-EUPOS.
- 2. Dopuszcza się wykorzystanie innych systemów stacji referencyjnych, jeżeli dane określające położenie tych stacji włączone zostały do zasobu, a serwisy tych systemów zapewniają osiągnięcie dokładności określenia położenia szczegółów terenowych, o której mowa w § 16.
- 3. Przynajmniej raz dziennie, przed rozpoczęciem pomiarów z wykorzystaniem kinematycznych technik satelitarnych GNSS, należy sprawdzić poprawność działania sprzętu i otrzymywanych danych korekcyjnych w oparciu o pomiar kontrolny na punkcie o znanych współrzędnych.
- 4. Do pomiaru kontrolnego można wykorzystać punkt osnowy geodezyjnej, punkt osnowy pomiarowej lub jednoznacznie zidentyfikowany punkt szczegółu terenowego I grupy w odległości nie większej niż 7 km od punktów będących przedmiotem pomiaru.
- 5. Wyniki pomiaru kontrolnego muszą spełniać warunki: dx ≤ 0,12 m i dy ≤ 0,12 m oraz dh ≤ 0,09 m, jeżeli punkt kontrolny posiada określoną wysokość.
- 6. W przypadku wystąpienia odchyłek przekraczających wartości określone w ust. 5, w celu sprawdzenia spójności państwowego systemu odniesień przestrzennych realizowanego przez sieć stacji referencyjnych z układem współrzędnych realizowanym przez punkty osnowy geodezyjnej, wykonuje się pomiar kontrolny na co najmniej dwóch punktach osnowy geodezyjnej.
- 7. Jeżeli wyniki pomiaru kontrolnego, na co najmniej dwóch punktach osnowy geodezyjnej, wykazują systematyczne odchyłki pomiędzy współrzędnymi, wykonuje się odpowiednią transformację współrzędnych pomierzonych punktów do układu realizowanego przez osnowę geodezyjną, a informację o wykonanej transformacji umieszcza się w sprawozdaniu technicznym.
Rozdział 2. Osnowy pomiarowe
§ 10. Geometryczna konstrukcja osnowy pomiarowej
- 1. O geometrycznej konstrukcji osnowy pomiarowej i wyborze metody jej pomiaru decyduje kierownik prac geodezyjnych, biorąc pod uwagę wymagane parametry dokładnościowe punktów tej osnowy oraz cel i zakres wykonywanych pomiarów.
- 2. Średni błąd położenia punktów pomiarowej osnowy poziomej nie może być większy niż 0,10 m względem punktów poziomej osnowy geodezyjnej.
- 3. Średni błąd wysokości punktów pomiarowej osnowy wysokościowej nie może być większy niż 0,05 m względem punktów wysokościowej osnowy geodezyjnej.
- 4. Średni błąd wysokości punktów pomiarowej osnowy wysokościowej wykorzystywanej do określenia wysokości szczegółów terenowych, o których mowa w § 19 ust. 3 pkt 1 i 2, nie może być większy niż 0,02 m.
§ 11. Wyznaczanie współrzędnych pomiarowej osnowy poziomej
- Wyznaczanie współrzędnych pomiarowej osnowy poziomej może być realizowane z wykorzystaniem technik GNSS lub pomiarów kątowo-liniowych.
§ 12. Zasady wyznaczania współrzędnych punktów pomiarowej osnowy poziomej
- 1. Przy wyznaczaniu współrzędnych punktów pomiarowej osnowy poziomej technikami, o których mowa w § 11, stosuje się następujące zasady:
- 1) przy wykorzystaniu techniki statycznej GNSS dane obserwacyjne wyrównuje się metodą najmniejszych kwadratów w układzie sieci jednorzędowej w dowiązaniu do osnowy geodezyjnej przy założeniu bezbłędności punktów nawiązania;
- 2) przy wykorzystaniu techniki kinematycznej GNSS wyznaczenie współrzędnych punktu osnowy pomiarowej odbywa się przez co najmniej dwa niezależne pomiary oraz obliczenie z nich średniej arytmetycznej, przy czym różnice współrzędnych obliczone na podstawie tych pomiarów nie mogą przekraczać 0,05 m;
- 3) przy zakładaniu poziomych osnów pomiarowych z wykorzystaniem pomiarów kątowo-liniowych należy zapewnić:
- a) wielopunktowe nawiązanie do punktów poziomej osnowy geodezyjnej,
- b) wyrównanie danych obserwacyjnych metodą najmniejszych kwadratów w układzie sieci jednorzędowej przy założeniu bezbłędności punktów nawiązania.
- 2. Miarą dokładności pomiarowej osnowy poziomej są błędy średnie położenia jej punktów po wyrównaniu, a w przypadku zakładania osnowy pomiarowej technikami kinematycznymi GNSS – dokładność wykorzystanego serwisu pozycjonowania.
§ 13. Metody pomiarowej osnowy wysokościowej
- Pomiarową osnowę wysokościową realizuje się:
- 1) metodą niwelacji geometrycznej;
- 2) metodą niwelacji trygonometrycznej;
- 3) metodą niwelacji satelitarnej z wykorzystaniem techniki statycznej GNSS;
- 4) techniką statyczną GNSS z wykorzystaniem obliczeń postprocessingu;
- 5) techniką kinematyczną GNSS.
§ 14. Wyrównywanie danych obserwacyjnych
- 1. Dane obserwacyjne pozyskane przy wykonywaniu pomiarów metodami, o których mowa w § 13 pkt 1–3, wyrównuje się metodą najmniejszych kwadratów w układzie sieci jednorzędowej w dowiązaniu do co najmniej dwóch punktów wysokościowej osnowy geodezyjnej przy założeniu bezbłędności punktów nawiązania.
- 2. Podczas zakładania pomiarowej osnowy wysokościowej z wykorzystaniem technik GNSS w przypadku braku możliwości wykonania pomiaru bezpośrednio na punkcie dopuszcza się przeniesienie wysokości na reper roboczy za pomocą metod, o których mowa w § 13 pkt 1 lub 2.
- 3. Podczas zakładania pomiarowej osnowy wysokościowej z wykorzystaniem techniki kinematycznej GNSS wyznaczenie wysokości punktu osnowy pomiarowej odbywa się przez co najmniej dwa niezależne pomiary oraz obliczenie z nich średniej arytmetycznej, przy czym różnice uzyskanych wysokości na podstawie tych pomiarów nie mogą przekraczać 0,05 m.
- 4. Wyznaczenie wysokości z wykorzystaniem technik, o których mowa w § 13 pkt 4 i 5, realizowane jest przez wpasowanie matematyczne w oparciu o punkty łączne lub za pomocą przeliczenia wysokości elipsoidalnej do wysokości w państwowym układzie wysokościowym z uwzględnieniem obowiązującego modelu quasigeoidy.
- 5. Miarą dokładności pomiarowej osnowy wysokościowej są błędy średnie wysokości jej punktów po wyrównaniu, a w przypadku zakładania osnowy pomiarowej technikami kinematycznymi GNSS – dokładność wykorzystanego serwisu pozycjonowania.
Rozdział 3. Geodezyjne pomiary sytuacyjne i wysokościowe
§ 15. Szczegóły terenowe
- Przedmiotem geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych są szczegóły terenowe, w szczególności stanowiące treść mapy zasadniczej.
§ 16. Geodezyjny pomiar sytuacyjny
- Geodezyjny pomiar sytuacyjny wykonuje się w sposób zapewniający określenie położenia szczegółu terenowego względem punktów poziomej osnowy geodezyjnej lub pomiarowej, z dokładnością nie mniejszą niż:
- 1) 0,10 m ̶ w przypadku szczegółów terenowych I grupy;
- 2) 0,30 m ̶ w przypadku szczegółów terenowych II grupy;
- 3) 0,50 m ̶ w przypadku szczegółów terenowych III grupy.
§ 17. Protokół wznowienia znaków granicznych lub protokół wyznaczenia punktów granicznych
- 1. Geodezyjne pomiary sytuacyjne mające na celu wznowienie znaków granicznych lub wyznaczenie punktów granicznych wykonuje się z wykorzystaniem materiałów zasobu umożliwiających odtworzenie położenia tych punktów w terenie.
- 2. Wznowione znaki graniczne lub wyznaczone punkty graniczne po ich stabilizacji lub zamarkowaniu podlegają geodezyjnemu pomiarowi sytuacyjnemu w nawiązaniu do poziomej osnowy geodezyjnej lub pomiarowej.
- 3. Wyniki wznowienia znaków granicznych lub wyznaczenia punktów granicznych zamieszcza się w protokole, o którym mowa w art. 39 ust. 4 ustawy, zawierającym:
- 1) oznaczenie kancelaryjne zgłoszenia pracy geodezyjnej;
- 2) identyfikator oraz nazwę obrębu ewidencyjnego;
- 3) numery działek ewidencyjnych;
- 4) imię i nazwisko oraz numer uprawnień geodety uprawnionego sporządzającego protokół;
- 5) datę sporządzenia protokołu;
- 6) wskazanie przepisów, na podstawie których wykonane zostały czynności wznowienia znaków granicznych lub wyznaczenia punktów granicznych;
- 7) oznaczenie oraz nazwa dokumentów, na podstawie których dokonano wznowienia znaków granicznych lub wyznaczenia punktów granicznych;
- 8) imiona i nazwiska właścicieli nieruchomości, użytkowników wieczystych lub innych władających wykazanych w księgach wieczystych lub ewidencji gruntów i budynków albo osób ich reprezentujących;
- 9) oznaczenie punktów granicznych objętych czynnościami wznowienia znaków granicznych lub wyznaczenia punktów granicznych z uwzględnieniem oznaczeń tych punktów w operacie ewidencyjnym;
- 10) opis sposobu stabilizacji lub markowania punktów granicznych;
- 11) oświadczenia osób, o których mowa w pkt 8, dotyczące czynności wznowienia znaków granicznych lub wyznaczenia punktów granicznych;
- 12) szkic określający położenie wznowionych znaków granicznych lub wyznaczonych punktów granicznych w odniesieniu do granic działek ewidencyjnych i trwałych szczegółów terenowych;
- 13) wzmiankę o odczytaniu dokumentu przed podpisaniem;
- 14) omówienie skreśleń i poprawek;
- 15) podpis geodety uprawnionego sporządzającego protokół oraz podpisy osób, o których mowa w pkt 8, na każdej stronie protokołu;
- 16) informacje o ewentualnych przyczynach braku podpisu osób, o których mowa w pkt 8.
- 4. W przypadku gdy protokół wznowienia znaków granicznych lub protokół wyznaczenia punktów granicznych dotyczy znaków lub punktów granicznych związanych z wieloma nieruchomościami, podpisy osób, o których mowa w ust. 3 pkt 8, są wymagane na tych stronach protokołu, które zawierają informacje dotyczące znaków lub punktów granicznych związanych z nieruchomościami stanowiącymi ich własność, przedmiot użytkowania wieczystego lub innej formy władania ujawnionej w ewidencji gruntów i budynków, oraz na ostatniej stronie protokołu.
§ 18. Pomijanie punktów szczegółu terenowego przy wykonywaniu geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych
- 1. Przy wykonywaniu geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych pomija się punkty szczegółu terenowego, których odchylenie od linii prostej konturu tego szczegółu sytuacyjnego, ustalonej przez dwa sąsiednie pomierzone punkty, nie przekracza:
- 1) w przypadku szczegółów terenowych I grupy – 0,10 m;
- 2) w przypadku szczegółów terenowych II grupy – 0,30 m;
- 3) w przypadku szczegółów terenowych III grupy – 0,50 m.
- 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy punkty szczegółów terenowych określają jednocześnie przebieg granicy działki ewidencyjnej.
- 3. Przy określaniu zasięgu konturów klasyfikacyjnych kontury o powierzchni mniejszej niż 0,10 ha włącza się do konturu przyległego.
§ 19. Przedmioty geodezyjnego pomiaru wysokościowego
- 1. Przedmiotem geodezyjnego pomiaru wysokościowego są elementy szczegółów terenowych oraz pikiety.
- 2. W przypadku naziemnych szczegółów terenowych przedmiotem geodezyjnego pomiaru wysokościowego są:
- 1) przekroje poprzeczne ulic i dróg urządzonych;
- 2) elementy naziemne podziemnego uzbrojenia terenu.
- 3. W przypadku podziemnych szczegółów terenowych przedmiotem geodezyjnego pomiaru wysokościowego są dostępne do pomiaru:
- 1) dna studzienek i komór kanalizacyjnych;
- 2) dna wlotów i wylotów przewodów kanalizacyjnych;
- 3) osie pozostałych przewodów rurowych niewymienionych w pkt 1 i 2, a także górne powierzchnie rur ochronnych lub obudów ochronnych tych przewodów;
- 4) górne krawędzie powłok kabli lub wierzchy rur ochronnych tych kabli;
- 5) górne powierzchnie i dna kanałów, komór i studni sieci uzbrojenia terenu innych niż kanalizacyjne;
- 6) załamania pionowe i poziome osi przewodów sieci uzbrojenia terenu, a także górnych powierzchni rur ochronnych lub obudów ochronnych tych przewodów.
- 4. Pikietami mogą być punkty powierzchni terenu charakteryzujące jego rzeźbę, w tym charakterystyczne punkty naturalnych lub sztucznych form terenu.
- 5. Przedmiotem pomiaru wysokościowego, na wniosek uczestników procesu budowlanego, mogą być także inne niż wymienione w ust. 1–3 szczegóły terenowe.
§ 20. Geodezyjny pomiar wysokościowy
- Geodezyjny pomiar wysokościowy wykonuje się w sposób zapewniający określenie wysokości szczegółu terenowego względem punktów wysokościowej osnowy geodezyjnej lub pomiarowej, z dokładnością nie mniejszą niż:
- 1) 0,02 m – dla przewodów i urządzeń kanalizacyjnych, o których mowa w § 19 ust. 3 pkt 1 i 2;
- 2) 0,05 m – dla obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych oraz pikiet markowanych w terenie;
- 3) 0,1 m – dla budowli ziemnych, elastycznych lub mierzonych elektromagnetycznie podziemnych obiektów sieci uzbrojenia terenu oraz pikiet niemarkowanych w terenie.
Rozdział 4. Pomiary dla potrzeb procesu budowlanego
§ 21. Tyczenie i geodezyjna obsługa budowy i montażu obiektów budowlanych
- 1. Tyczenie obiektów budowlanych oraz geodezyjną obsługę budowy i montażu obiektów budowlanych wykonuje się w szczególności na podstawie wyników geodezyjnego opracowania:
- 2. Przy geodezyjnym opracowaniu projektu zagospodarowania działki lub terenu wykorzystuje się, o ile jest to niezbędne, inne dokumenty wchodzące w skład dokumentacji budowy.
- 3. Wykonanie tyczenia geodeta uprawniony potwierdza dokonaniem odpowiedniego wpisu w dzienniku budowy.
§ 22. Szkic tyczenia
- 1. Wyniki tyczenia utrwala się na szkicu tyczenia zawierającym w szczególności:
- 1) dane dotyczące osnowy geodezyjnej, pomiarowej lub realizacyjnej;
- 2) rysunek obiektów podlegających wytyczeniu;
- 3) dane niezbędne do wytyczenia;
- 4) wyniki pomiaru kontrolnego wytyczonych elementów obiektów;
- 5) podpis geodety uprawnionego wykonującego tyczenie oraz podpis kierownika budowy.
- 2. Treść projektowaną przedstawia się na szkicu tyczenia w kolorze czerwonym.
- 3. Dane określające wyniki pomiaru kontrolnego wpisuje się na szkicu tyczenia kolorem czarnym w nawiasie.
- 4. Oryginał szkicu tyczenia jest przekazywany kierownikowi budowy, a jeżeli nie został ustanowiony – inwestorowi, zaś jego kopia pozostaje w dyspozycji geodety uprawnionego.
§ 23. Pomiar geodezyjny w toku budowy
- 1. Pomiar geodezyjny w toku budowy obejmuje:
- 1) geodezyjną obsługę budowy i montażu;
- 2) pomiar przemieszczeń i odkształceń obiektów budowlanych lub ich podłoża;
- 3) geodezyjną inwentaryzację powykonawczą obiektów lub ich elementów.
- 2. Czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, wykonuje się, jeżeli są one przewidziane w projekcie budowlanym lub na wniosek uczestnika procesu budowlanego, a powstałą dokumentację dołącza się do dokumentacji budowy.
- 3. Wykonanie czynności, o których mowa ust. 1 pkt 1 i 2, geodeta uprawniony potwierdza wpisem do dziennika budowy lub dziennika montażu.
- 4. W razie stwierdzenia rozbieżności między wynikami pomiarów a ustaleniami projektu budowlanego fakt ten należy odnotować w dzienniku budowy lub dzienniku montażu oraz udokumentować szkicami.
- 5. Dokumentację geodezyjną sporządzaną na poszczególnych etapach budowy przekazuje się kierownikowi budowy, a jeżeli nie został ustanowiony – inwestorowi.
Rozdział 5. Mapa do celów prawnych
§ 24. Rodzaje map do celów prawnych
- 1. Na potrzeby podziałów nieruchomości, typowych postępowań sądowych i administracyjnych sporządza się:
- 1) mapy do celów prawnych:
- a) mapy z projektem podziału nieruchomości, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 100 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2020 r. poz. 65, 284, 471 i 782),
- b) mapy z projektem scalenia i podziału nieruchomości, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 108 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami,
- c) mapy z projektem podziału nieruchomości, do których nie mają zastosowania przepisy działu III rozdziału 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, zwane dalej „mapami z projektem podziału nieruchomości rolnej lub leśnej”,
- d) mapy z projektem scalenia gruntów,
- e) mapy z projektem wymiany gruntów,
- f) mapy klasyfikacyjne,
- g) mapy gruntów objętych wnioskiem w sprawie stwierdzenia nabycia prawa własności na skutek zasiedzenia, zwane dalej „mapami do zasiedzenia”,
- h) mapy do ustalenia służebności gruntowych,
- i) inne opracowania geodezyjne do celów prawnych;
- 2) rejestry lub wykazy zawierające dane dotyczące gruntów lub ich części składowych.
- 1) mapy do celów prawnych:
- 2. Mapę do celów prawnych sporządza się w skali dostosowanej do obszaru objętego opracowaniem, zapewniającej czytelność rysunku mapy, nie mniejszej niż 1:5000.
- 3. Dokumenty, o których mowa w ust. 1, kierownik prac geodezyjnych opatruje podpisem własnoręcznym, a w przypadku sporządzenia opracowań w postaci elektronicznej – kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem osobistym albo podpisem zaufanym, jeżeli możliwości techniczne podpisu zaufanego na to pozwalają.
§ 25. Opracowywanie map do celów prawnych
- Przy opracowywaniu dokumentów, o których mowa w § 24 ust. 1, wykorzystuje się wyniki wykonanych pomiarów geodezyjnych oraz informacje zawarte w:
- 1) materiałach zasobu, w tym w ewidencji gruntów i budynków;
- 2) księgach wieczystych, aktach ksiąg wieczystych lub zbiorach dokumentów;
- 3) orzeczeniach sądowych;
- 4) aktach notarialnych;
- 5) decyzjach administracyjnych;
- 6) dokumentach geodezyjnych i kartograficznych przechowywanych w archiwach państwowych lub będących w posiadaniu zainteresowanych stron.
§ 26. Treść mapy do celów prawnych
- Na treść mapy do celów prawnych składają się:
- 1) informacje określające przebieg granic działek ewidencyjnych w powiązaniu z granicami działek sąsiednich oraz użytków gruntowych i konturów klasyfikacyjnych;
- 2) numery działek ewidencyjnych, a także oznaczenia użytków gruntowych i konturów klasyfikacyjnych;
- 3) dane określające zasięg i rodzaj istniejących lub projektowanych służebności gruntowych, z wyłączeniem map, o których mowa w § 24 ust. 1 pkt 1 lit. f;
- 4) istotne dla przedmiotu opracowania szczegóły terenowe.
§ 27. Dodatkowe elementy mapy z projektem podziału nieruchomości rolnej lub leśnej
- 1. Mapa z projektem podziału nieruchomości rolnej lub leśnej oprócz treści, o której mowa w § 26, zawiera:
- 1) projektowane punkty i linie graniczne;
- 2) oznaczenia projektowanych działek ewidencyjnych;
- 3) wykaz zmian danych ewidencyjnych dotyczących obiektów objętych podziałem, sporządzony zgodnie z przepisami dotyczącymi ewidencji gruntów i budynków, który może być sporządzony także w formie odrębnego dokumentu.
- 2. Elementy, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, oraz projektowane służebności gruntowe przedstawia się na mapie kolorem czerwonym. Rodzaj służebności gruntowej określa się na mapie w formie opisowej.
- 3. Jeżeli podział działki ewidencyjnej polega na wydzieleniu z niej działek o łącznej powierzchni do 33% powierzchni dzielonej działki, pole powierzchni działek wydzielanych oblicza się na podstawie numerycznego opisu przebiegu ich granic z dokładnością 0,0001 ha, zaś pole powierzchni pozostałej części działki podlegającej podziałowi może być obliczone jako różnica pola powierzchni tej działki i sumy pól powierzchni działek wydzielanych i zapisane z taką samą precyzją zapisu, jak pole powierzchni działki podlegającej podziałowi wykazane w ewidencji gruntów i budynków.
- 4. Przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio przy opracowaniu innych map do celów prawnych, o ile przepisy odrębne nie stanowią inaczej.
- 5. Zasięg istniejących służebności gruntowych wyróżnia się na mapach do celów prawnych linią przerywaną w kolorze brązowym, zaś rodzaj służebności gruntowej określa się na mapie w formie opisowej.
§ 28. Elementy opisu mapy do celów prawnych
- Integralną częścią mapy do celów prawnych jest jej opis, który stanowią w szczególności:
- 1) tytuł mapy wskazujący cel opracowania;
- 2) skala;
- 3) położenie obszaru opracowania;
- 4) nazwa gminy;
- 5) identyfikator i nazwa obrębu ewidencyjnego;
- 6) numer księgi wieczystej, jeżeli jest prowadzona dla nieruchomości;
- 7) nazwa wykonawcy prac geodezyjnych;
- 8) identyfikator zgłoszenia prac geodezyjnych;
- 9) imię, nazwisko oraz numer uprawnień zawodowych kierownika prac geodezyjnych;
- 10) data opracowania mapy.
Rozdział 6. Mapa do celów projektowych
§ 30. Sporządzanie mapy do celów projektowych
- 1. Mapę do celów projektowych wykonuje się dla obszaru wskazanego w zgłoszeniu prac geodezyjnych obejmującego obszar niezbędny do sporządzenia dokumentacji projektowej.
- 2. Do sporządzenia mapy do celów projektowych wykonawca wykorzystuje:
- 1) materiały udostępnione z zasobu;
- 2) wyniki wykonanych pomiarów;
- 3) opracowania planistyczne;
- 4) inne dokumenty lub informacje dotyczące obszaru projektowanego zamierzenia budowlanego lub terenów sąsiednich, jeżeli mają znaczenie dla zamierzenia budowlanego.
- 3. Mapę do celów projektowych kierownik prac geodezyjnych opatruje podpisem własnoręcznym, a w przypadku sporządzenia mapy do celów projektowych w postaci elektronicznej – kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem osobistym albo podpisem zaufanym, jeżeli możliwości techniczne podpisu zaufanego na to pozwalają.
§ 31. Określenie przewidywanego usytuowania budynków i innych obiektów budowlanych
- 1. W przypadku gdy w zamierzeniu budowlanym przewiduje się usytuowanie:
- 1) budynków w odległości mniejszej lub równej 4 m lub
- 2) innych obiektów budowlanych w odległości mniejszej lub równej 3 m – od granicy nieruchomości, a w zasobie brak jest danych określających położenie punktów granicznych tej granicy z dokładnością właściwą dla szczegółów terenowych I grupy, wykonawca określa położenie tych punktów w drodze pomiaru.
- 2. W przypadku gdy punkty graniczne nie są oznaczone na gruncie znakami granicznymi lub nie stanowią jedno-znacznie identyfikowalnych elementów szczegółów terenowych, pomiar, o którym mowa w ust. 1, wykonawca poprzedza czynnościami mającymi na celu ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych w trybie przepisów wydanych na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy.
§ 32. Treść i skala mapy do celów projektowych
- 1. Treścią mapy do celów projektowych są szczegóły terenowe stanowiące treść mapy zasadniczej, usytuowanie zieleni wysokiej ze wskazaniem pomników przyrody, a także określone przez projektanta lub inwestora inne szczegóły terenowe i informacje, w tym miary liniowe.
- 2. Treść i skalę mapy do celów projektowych dostosowuje się do rodzaju i wielkości zamierzenia budowlanego.
- 3. Przy redakcji mapy do celów projektowych stosuje się oznaczenia i symbole graficzne obiektów właściwe dla treści mapy zasadniczej, a jeżeli na mapie występują również inne obiekty, należy na niej umieścić stosowną legendę.
§ 33. Elementy opisu mapy do celów projektowych
- Integralną częścią mapy do celów projektowych jest jej opis, który stanowią w szczególności:
- 1) tytuł mapy „Mapa do celów projektowych”;
- 2) skala;
- 3) położenie obszaru opracowania;
- 4) nazwa gminy;
- 5) identyfikator i nazwa obrębu ewidencyjnego;
- 6) nazwa wykonawcy prac geodezyjnych;
- 7) identyfikator zgłoszenia prac geodezyjnych;
- 8) imię i nazwisko oraz numer uprawnień zawodowych kierownika prac geodezyjnych;
- 9) oznaczenie układu współrzędnych prostokątnych płaskich oraz układu wysokości;
- 10) określenie obszaru, który był przedmiotem aktualizacji;
- 11) data oraz imię i nazwisko osoby, która opracowała mapę.
Rozdział 7. Opracowanie i przekazywanie wyników geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych do zasobu
§ 34. Opracowywanie wyników geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych
- 1. Opracowanie wyników geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych obejmuje wykonanie analiz i obliczeń niezbędnych do zrealizowania celu prac.
- 2. Przy opracowywaniu wyników geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych:
- 1) obliczenia geodezyjne wykonuje się z zachowaniem zasad rachunku wyrównawczego;
- 2) dokumentację sporządza się z zastosowaniem oznaczeń i symboli graficznych właściwych dla treści mapy zasadniczej.
§ 35. Postępowanie z dokumentacją zawierającą wyniki geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych
- 1. Dokumentację zawierającą wyniki geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych powstałą w wyniku prac geodezyjnych podlegających obowiązkowi zgłoszenia do organu Służby Geodezyjnej i Kartograficznej oraz wyniki opracowania tych pomiarów kompletuje się w postaci operatu technicznego i przekazuje do organu łącznie z plikami danych służących do aktualizacji odpowiednich baz danych zasobu.
- 2. Operat techniczny sporządza się w postaci jednego dokumentu elektronicznego w formacie PDF opatrzonego przez kierownika prac geodezyjnych kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem osobistym albo podpisem zaufanym, jeżeli możliwości techniczne podpisu zaufanego na to pozwalają.
- 3. Podpisanie operatu przez kierownika prac geodezyjnych oznacza jednocześnie poświadczenie przez niego za zgodność z oryginałem kopii dokumentów wchodzących w skład operatu w rozumieniu art. 42 ust. 4 ustawy.
- 4. Dane do aktualizacji baz danych zasobu sporządza się w postaci plików w formacie GML, w których:
- 1) obiekty zmodyfikowane zachowują identyfikatory pierwotne uzyskane z zasobu;
- 2) obiekty nowe otrzymują identyfikatory nadane przez wykonawcę, wyróżniające te obiekty w pliku GML.
- 5. Oznaczenie plików danych służących do aktualizacji odpowiednich baz danych zasobu składa się z dwóch członów rozdzielonych myślnikiem, z których:
- 1) pierwszy jest identyfikatorem zgłoszenia prac geodezyjnych albo numerem zamówienia publicznego, w ramach którego jest wykonywana praca geodezyjna;
- 2) drugi jest skróconą nazwą bazy danych zasobu, do którego odnoszą się zawarte w pliku dane:
- a) EGiB ̶ w przypadku bazy danych ewidencji gruntów i budynków,
- b) GESUT ̶ w przypadku bazy danych geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu,
- c) BDOT500 ̶ w przypadku bazy danych obiektów topograficznych o szczegółowości zapewniającej tworzenie standardowych opracowań kartograficznych w skalach 1:500 ̶ 1:5000.
§ 36. Elementy operatu technicznego
- Operat techniczny zawiera:
- 1) spis treści;
- 2) sprawozdanie techniczne;
- 3) dokumentację osnowy pomiarowej, jeżeli taka osnowa była założona;
- 4) mapę porównania z terenem;
- 5) wykazy pomierzonych lub obliczonych współrzędnych punktów szczegółów terenowych, a także szkice jednoznacznie ilustrujące rozmieszczenie tych punktów i powiązanych z nimi szczegółów terenowych;
- 6) poświadczone za zgodność z oryginałem kopie protokołów, aktów ugody, dowodów doręczeń zawiadomień, dowodów doręczeń wezwań, jeżeli takie dokumenty powstały;
- 7) w przypadku przeprowadzania gleboznawczej klasyfikacji gruntów – poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię protokołu klasyfikacyjnego oraz opisy odkrywek glebowych;
- 8) poświadczone za zgodność z oryginałem kopie innych dokumentów niepochodzących z zasobu, które zostały wykorzystane przez wykonawcę;
- 9) dokumentację niezbędną do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, jeżeli kierownik zgłoszonych prac geodezyjnych stwierdzi zmiany w tym zakresie podczas ich wykonywania;
- 10) kopie dokumentów, o których mowa w § 24 ust. 1.
§ 37. Elementy sprawozdania technicznego
- Sprawozdanie techniczne opisuje przebieg prac geodezyjnych i zawiera co najmniej:
- 1) określenie celu wykonanych prac geodezyjnych;
- 2) identyfikator zgłoszenia prac geodezyjnych;
- 3) wykonawcę prac geodezyjnych;
- 4) imię i nazwisko oraz numer uprawnień zawodowych kierownika prac geodezyjnych;
- 5) imiona i nazwiska innych osób biorących udział w realizacji prac geodezyjnych z podaniem numerów ich uprawnień zawodowych, jeżeli takie uprawnienia posiadają;
- 6) datę rozpoczęcia i zakończenia prac geodezyjnych;
- 7) opis przebiegu i wyniki wykonanych prac geodezyjnych, zawierający, w szczególności:
- a) zakres wykorzystania materiałów zasobu,
- b) zastosowane technologie i metody pomiarowe;
- 8) informację dotyczącą przekazywania plików do aktualizacji baz danych zasobu;
- 9) datę oraz imię i nazwisko osoby, która sporządziła sprawozdanie.
§ 38. Treść dokumentacji dotyczącej osnowy pomiarowej
- Na treść dokumentacji dotyczącej osnowy pomiarowej składają się:
- 1) dane obserwacyjne;
- 2) dokumentacja procesu wyrównania;
- 3) wykaz współrzędnych punktów osnowy pomiarowej z ich charakterystyką dokładnościową po wyrównaniu;
- 4) szkic osnowy pomiarowej z niezbędnymi elementami konstrukcyjnymi;
- 5) imię i nazwisko osoby, która sporządziła dokumentację, oraz data jej sporządzenia.
§ 39. Dokumentacja służąca do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków
- Dokumentacja służąca do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, o której mowa w § 36 pkt 9, w zakresie obiektów objętych zgłoszonymi pracami geodezyjnymi zawiera informacje dotyczące istniejących lub projektowanych działek ewidencyjnych i ich punktów granicznych, budynków, użytków gruntowych i konturów klasyfikacyjnych, w postaci:
- 1) szkiców przedstawiających aktualne usytuowanie:
- a) działek ewidencyjnych z oznaczeniem granic spornych, jeżeli wykonawca uzyskał informację o takich granicach,
- b) punktów granicznych z informacją o ich stabilizacji,
- c) budynków,
- d) użytków gruntowych,
- e) konturów klasyfikacyjnych;
- 2) wykazów współrzędnych punktów granicznych przyjętych do obliczenia pól powierzchni działek ewidencyjnych:
- a) pozyskanych z zasobu i niepodlegających modyfikacji,
- b) pozyskanych z zasobu i zmodyfikowanych w ramach realizacji prac geodezyjnych,
- c) projektowanych i nowo utworzonych w ramach realizacji prac geodezyjnych;
- 3) wykazu zmian danych ewidencyjnych.
- 1) szkiców przedstawiających aktualne usytuowanie:
§ 40. Modyfikacja współrzędnych punktów granicznych
- 1. Modyfikacji współrzędnych punktów granicznych dokonuje się w wyniku analizy dokumentacji zasobu stanowiącej podstawę wykazywania przebiegu granic działek ewidencyjnych w ewidencji gruntów i budynków, uzupełnionej czynnościami geodezyjnymi wykonanymi w terenie, uznanymi przez kierownika prac geodezyjnych za niezbędne do określenia współrzędnych punktów granicznych na podstawie tej dokumentacji.
- 2. Modyfikacji współrzędnych punktów granicznych dokonuje się, jeżeli odchyłka wyrażona przez pierwiastek z sumy kwadratów różnic między dotychczasowymi współrzędnymi punktu granicznego i współrzędnymi tego punktu uzyskanymi w wyniku czynności, o których mowa w ust. 1, jest większa niż 0,15 m.
- 3. W przypadku gdy odchyłka, o której mowa w ust. 2, nie przekracza 0,15 m, modyfikacja współrzędnych punktów granicznych może być dokonana z inicjatywy kierownika prac geodezyjnych w uzgodnieniu z organem prowadzącym ewidencję gruntów i budynków.
- 4. W przypadku gdy brakuje dokumentacji, o której mowa w ust. 1, lub gdy dane w niej zawarte nie pozwalają na określenie współrzędnych punktów granicznych, współrzędne pozyskane z bazy danych ewidencji gruntów i budynków modyfikuje się w wyniku pomiaru poprzedzonego ustaleniem przebiegu granic w trybie przepisów wydanych na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy.
- 5. W przypadku rozgraniczenia nieruchomości modyfikacji współrzędnych punktów granicznych dokonuje się z wyłączeniem zasad określonych w ust. 1–4.
§ 41. Wykazanie w dokumentach prac geodezyjnych pola powierzchni działki ewidencyjnej innego niż ujawnione w ewidencji gruntów i budynków
- 1. Wykazanie w dokumentach będących wynikiem prac geodezyjnych pola powierzchni działki ewidencyjnej innego niż ujawnione w ewidencji gruntów i budynków może nastąpić, jeżeli analiza materiałów zasobu i wyników pomiaru wykazała, że przebieg wszystkich granic tej działki został ustalony w postępowaniu administracyjnym, sądowym lub w trybie przepisów wydanych na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy.
- 2. Obliczone na podstawie wyników geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych pola powierzchni użytków gruntowych i konturów klasyfikacyjnych w granicach działki ewidencyjnej wyrównuje się do pola powierzchni tej działki i wykazuje się z taką samą precyzją zapisu, jak pole powierzchni działki ewidencyjnej.
- 3. Pola powierzchni zabudowy budynków przewidzianych do ujawnienia w ewidencji gruntów i budynków oblicza się na podstawie numerycznego opisu konturu tych budynków i podaje się w metrach kwadratowych z precyzją zapisu do 1 m2.
Rozdział 8. Przepisy przejściowe i końcowe
§ 42. Przepisy przejściowe
- 1. Dla prac geodezyjnych zgłoszonych od dnia 31 lipca 2020 r. dopuszcza się zamiast plików w formacie GML, o których mowa w § 35 ust. 4, przekazywanie danych do aktualizacji baz danych zasobu w postaci plików w formacie uzgodnionym między wykonawcą a organem prowadzącym zasób, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2022 r.
- 2. Dla prac geodezyjnych zgłoszonych od dnia 31 lipca 2020 r. dopuszcza się sporządzanie operatów technicznych na podstawie dotychczasowych przepisów, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2020 r.
- 3. Dla prac geodezyjnych zgłoszonych od dnia 31 lipca 2020 r. dopuszcza się przekazywanie operatów technicznych w postaci papierowej, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r.
- 4. Do prac geodezyjnych zgłoszonych od dnia 31 lipca 2020 r., których wyniki nie zostały przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe.
§ 43. Wejście rozporządzenia w życie
- Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. ---------- [Rozporządzenie zostało ogłoszone 21.08.2020 r. - Dz. U. z 2020 r. poz.1429]