Prawo ochrony środowiska

Art.  322. Odpowiedzialność za szkody

• Do odpowiedzialności za szkody spowodowane oddziaływaniem na środowisko stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Art.  323. Przywrócenie stanu zgodnego z prawem, podjęcie środków zapobiegawczych

• 1. Każdy, komu przez bezprawne oddziaływanie na środowisko bezpośrednio zagraża szkoda lub została mu wyrządzona szkoda, może żądać od podmiotu odpowiedzialnego za to zagrożenie lub naruszenie przywrócenia stanu zgodnego z prawem i podjęcia środków zapobiegawczych, w szczególności przez zamontowanie instalacji lub urządzeń zabezpieczających przed zagrożeniem lub naruszeniem; w razie gdy jest to niemożliwe lub nadmiernie utrudnione, może on żądać zaprzestania działalności powodującej to zagrożenie lub naruszenie.
• 2. Jeżeli zagrożenie lub naruszenie dotyczy środowiska jako dobra wspólnego, z roszczeniem, o którym mowa w ust. 1, może wystąpić Skarb Państwa, jednostka samorządu terytorialnego, a także organizacja ekologiczna.

Art.  324. Zakład o zwiększonym ryzyku

• W razie wyrządzenia szkody przez zakład o zwiększonym ryzyku lub o dużym ryzyku art. 435 , odpowiedzialność osób prowadzących przedsiębiorstwo - zasada ryzyka, § 1 Kodeksu cywilnego stosuje się niezależnie od tego, czy zakład ten jest wprawiany w ruch za pomocą sił przyrody.

Art.  325. Działanie zgodnie z prawem

• Odpowiedzialności za szkody wyrządzone oddziaływaniem na środowisko nie wyłącza okoliczność, że działalność będąca przyczyną powstania szkód jest prowadzona na podstawie decyzji i w jej granicach.

Art.  326. Roszczenie o zwrot nakładów

• Podmiotowi, który naprawił szkodę w środowisku, przysługuje względem sprawcy szkody roszczenie o zwrot nakładów poczynionych na ten cel, przy czym wysokość roszczenia ogranicza się w tym przypadku do poniesionych uzasadnionych kosztów przywrócenia stanu poprzedniego.

Art.  327. Informacje

• 1. Każdy, komu przysługują roszczenia określone w przepisach niniejszego działu, wraz z wniesieniem powództwa może żądać, aby sąd zobowiązał osobę, z której działalnością wiąże się dochodzone roszczenie, do udzielenia informacji niezbędnych do ustalenia zakresu tej odpowiedzialności.
• 2. Koszty przygotowania informacji ponosi pozwany, chyba że powództwo okazało się bezzasadne.

Art.  328. Zaprzestanie reklamy

• Organizacje ekologiczne mogą występować do sądu z roszczeniem o zaprzestanie reklamy lub innego rodzaju promocji towaru lub usługi, jeśli reklama ta lub inny rodzaj promocji sprzeczne są z art. 80 , propagowanie właściwego modelu konsumpcji.

Art.  329. Uchylony

• Kto, będąc do tego obowiązany na podstawie art. 28 , nie gromadzi, nie przetwarza danych i nie udostępnia nieodpłatnie informacji na potrzeby państwowego monitoringu środowiska, podlega karze grzywny.

Art.  330. Prace budowlane

• Kto wbrew ciążącemu na nim, na podstawie art. 75 , obowiązkowi w trakcie prac budowlanych nie zapewnia ochrony środowiska w obszarze prowadzenia prac, podlega karze grzywny.

Art.  331. Uchylenie się od obowiązku zawiadomienia wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska

• Kto, będąc obowiązany na podstawie art. 76 , wymogi ochrony środowiska dla obiektów budowlanych, ust. 4, nie informuje wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o planowanym terminie oddania do użytkowania obiektu budowlanego, zespołu obiektów lub instalacji lub o terminie zakończenia rozruchu instalacji, podlega karze grzywny.

Art.  331a. Nieprzestrzeganie ograniczeń, nakazów lub zakazów określonych w uchwale sejmiku wojewódzkiego

• Kto nie przestrzega ograniczeń, nakazów lub zakazów określonych w uchwale sejmiku województwa przyjętej na podstawie art. 91  ust. 3 i 5, podlega karze grzywny.

Art.  332. Nie przestrzeganie przepisów uchwały sejmiku województwa w sprawie planu działań krótkoterminowych

• Kto nie przestrzega ograniczeń, nakazów lub zakazów, określonych w uchwale sejmiku województwa przyjętej na podstawie art. 92 ,plan działań krótkoterminowych, ust. 1c, podlega karze grzywny.

Art.  332a. Promocja produktu szkodliwego dla środowiska

• 1. Kto, reklamując lub w inny sposób promując produkt, narusza wymagania określone w art. 80a , reklama, ust. 1, podlega karze grzywny.
• 2. Tej samej karze podlega, kto nie zamieszcza w reklamie lub materiale promocyjnym informacji wymaganych na podstawie art. 80a  ust. 2.

Art.  333. Uchylanie się od obowiązku pomiaru poziomu substancji w powietrzu

• Kto, będąc obowiązany decyzją wydaną na podstawie art. 95 , decyzja nakładająca obowiązek pomiaru poziomu substancji w powietrzu, do prowadzenia pomiarów poziomów substancji w powietrzu, nie spełnia tego obowiązku lub nie przechowuje wyników pomiarów w wymaganym okresie, podlega karze grzywny.

Art.  334. Nie przestrzeganie przepisów uchwały sejmiku województwa w sprawie dopuszczonych do stosowania paliw

• Kto nie przestrzega ograniczeń, nakazów lub zakazów, określonych w uchwale sejmiku województwa przyjętej na podstawie art. 96 ,uchwała sejmiku województwa, podlega karze grzywny.

Art.  335. Uchylony

Art.  335a. Niedopełnienie obowiązku prowadzenia badań

• 1. Kto nie prowadzi badań zanieczyszczenia gleby i ziemi, będąc do tego obowiązany decyzją wydaną na podstawie art. 101f  ust. 1 lub nie przechowuje wyników badań w wymaganym okresie wbrew art. 101f  ust. 4, podlega karze grzywny.
• 2. Tej samej karze podlega, kto nie zapewnia wykonania badań przez laboratorium zgodnie z art. 101f  ust. 2.

Art.  335b. Niedopełnienie obowiązku zgłoszenia zanieczyszczenia powierzchni ziemi

• Kto, będąc do tego obowiązany na podstawie art. 101e  ust. 1, nie zgłasza regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska historycznego zanieczyszczenia powierzchni ziemi, podlega karze grzywny.

Art.  335c. Niedopełnienie obowiązku przeprowadzenia remediacji

• Kto, będąc do tego obowiązany na podstawie art. 101h  ust. 1 i 2, nie przeprowadza remediacji, podlega karze grzywny.

Art.  335d. Naruszenie przepisów ustawy w zakresie remediacji

• 1. Kto, wbrew art. 101l  ust. 1, prowadzi remediację niezgodnie z ustalonym planem remediacji lub będąc do tego obowiązany na podstawie art. 101l  ust. 2, nie przedkłada regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska projektu planu remediacji, podlega karze grzywny.
• 2. Tej samej karze podlega, kto uniemożliwia przeprowadzenie remediacji lub prowadzenie badań zanieczyszczenia gleby i ziemi, zgodnie z obowiązkami określonymi w art. 101l  ust. 6, art. 101m  ust. 7 i art. 101o  ust. 1.

Art.  336. Używanie do prac ziemnych zanieczyszczonej gleby lub ziemi

• Kto, wbrew art. 101r , używa do prac ziemnych glebę lub ziemię, jeżeli przekroczona w nich jest dopuszczalna zawartość substancji powodującej ryzyko, podlega karze grzywny.

Art.  337. Uchylony

Art.  337a. Naruszenie decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu

• Kto narusza warunki decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu, podlega karze aresztu albo ograniczenia wolności albo karze grzywny.

Art.  338. Odpowiedzialność za naruszenie uchwał rady powiatu

• Kto nie przestrzega ograniczeń, nakazów lub zakazów, określonych w uchwale rady powiatu wydanej na podstawie art. 116  ust. 1, podlega karze grzywny.

Art.  338a. Niewykonywanie obowiązku pomiaru pól elektromagnetycznych w środowisku

• Kto, będąc obowiązany do wykonywania pomiarów pól elektromagnetycznych w środowisku, na podstawie art. 122a , nie wykonuje tych pomiarów, podlega karze aresztu albo ograniczenia wolności albo karze grzywny.

Art.  338b. Niewykonywanie obowiązku terminowego przekazywania wyników pomiarów elektromagnetycznych w środowisku

• Kto, będąc obowiązany do przekazywania wyników pomiarów pól elektromagnetycznych w środowisku, nie przekazuje ich w terminie określonym w art. 122a  ust. 2, podlega karze grzywny.

Art.  339. Niedotrzymywanie standardów emisyjnych

• 1. Kto, będąc do tego obowiązany na podstawie art. 145  pkt 1, wprowadzając do środowiska substancje lub energie, w zakresie, w jakim nie wymaga to pozwolenia, nie dotrzymuje standardów emisyjnych, podlega karze grzywny.
• 2. Tej samej karze podlega ten, kto:
  • 1) nie postępuje w sposób, o którym mowa w art. 145  pkt 4;
  • 2) nie zatrzymuje instalacji i urządzenia do spalania lub współspalania odpadów, zgodnie z art. 145  pkt 5;
  • 3) nie stosuje paliw, surowców lub materiałów, w tym substancji lub mieszanin, zgodnie z wymaganiami lub ograniczeniami, o których mowa w art. 145  pkt 6;
  • 4) nie stosuje rozwiązań technicznych, zgodnie z wymaganiami, o których mowa w art. 145  pkt 7;
  • 5) nie przekazuje informacji lub danych, o których mowa w art. 145  pkt 8.

Art.  339a. Niedopełnienie obowiązków określonych w ustawie

• Kto, będąc do tego obowiązany na podstawie art. 146g :
  • 1) nie dotrzymuje maksymalnych emisji substancji, o których mowa w art. 146g  pkt 1,
  • 2) nie realizuje działań zapobiegających, o których mowa w art. 146g  pkt 2,
  • 3) nie przekazuje informacji, zgodnie z art. 146g  pkt 3,
  • 4) nie przestrzega wymagań, o których mowa w art. 146g  pkt 4, podlega karze grzywny.

Art.  340. Naruszenie obowiązków zakresie pomiarów

• 1. Kto, będąc obowiązany na podstawie:
  • 1) art. 147  ust. 1 – do prowadzenia okresowych pomiarów wielkości emisji,
  • 2) art. 147  ust. 2 – do prowadzenia ciągłych pomiarów wielkości emisji,
  • 3) art. 147  ust. 4 – do prowadzenia wstępnych pomiarów wielkości emisji z instalacji nowo zbudowanej lub zmienionej w sposób istotny, nie wykonuje tych obowiązków lub nie przechowuje wyników pomiarów w wymaganym okresie, podlega karze grzywny.
• 2. Tej samej karze podlega kto:
  • 1) będąc obowiązany do zapewnienia wykonania pomiarów wielkości emisji lub innych warunków korzystania ze środowiska, w tym pobierania próbek, przez laboratorium lub certyfikowane jednostki badawcze, o których mowa w art. 147a  ust. 1, nie spełnia tego obowiązku;
  • 2) będąc obowiązany w drodze decyzji wydanej na podstawie art. 150  ust. 1–3 do prowadzenia w określonym czasie pomiarów wielkości emisji lub przedkładania wyników tych pomiarów, nie spełnia tego obowiązku;
  • 3) nie przechowuje wyników przeprowadzonych pomiarów w okresie, o którym mowa w art. 147  ust. 6.

Art.  341. Niedopełnienie obowiązku przedstawienia wyników pomiarów

• Kto, będąc do tego obowiązany na podstawie art. 149 , przedstawienie wyników pomiarów inspektorowi ochrony środowiska, ust. 1, nie przedkłada właściwym organom wyników pomiarów, podlega karze grzywny.

Art.  342. Niedopełnienie obowiązków w zakresie eksploatacji instalacji

• 1. Kto, będąc obowiązany na podstawie art. 152  do zgłoszenia informacji dotyczących eksploatacji instalacji, nie spełnia tych obowiązków lub eksploatuje instalację niezgodnie ze złożoną informacją, podlega karze grzywny.
• 2. Tej samej karze podlega, kto:
  • 1) eksploatuje instalację pomimo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 152  ust. 4, albo rozpoczyna eksploatację instalacji przed upływem terminu do wniesienia sprzeciwu, chyba że wydano zaświadczenie o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu;
  • 2) narusza warunki decyzji, o której mowa w art. 154  ust. 1 lub 1a, określającej wymagania w zakresie ochrony środowiska dotyczące eksploatacji instalacji wymagającej zgłoszenia, o którym mowa w art. 152  ust. 1;
  • 3) nie dotrzymuje dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 122  ust. 1.

Art.  343. Naruszenie zakazu używania instalacji lub urządzeń nagłaśniających

• 1. Kto narusza zakaz używania instalacji lub urządzeń nagłaśniających określony w art. 156 , zakaz używania instalacji nagłaśniających, ust. 1, podlega karze grzywny.
• 2. Tej samej karze podlega, kto nie przestrzega ograniczeń, nakazów lub zakazów określonych w uchwale rady gminy, wydanej na podstawie art. 157 , uchwała rady gminy, ust. 1.

Art.  344. Łamanie zakazu wprowadzania substancji stwarzających szczególne zagrożenie dla środowiska

• Kto narusza zakaz wprowadzania do obrotu lub ponownego wykorzystania substancji stwarzających szczególne zagrożenie dla środowiska określony w art. 160 , substancje stwarzające szczególne zagrożenie dla środowiska, ust. 1, podlega karze aresztu albo ograniczenia wolności, albo grzywny.

Art.  345. Uchylanie się od obowiązku unieszkodliwiania instalacji

• Kto, będąc do tego obowiązany na podstawie art. 161 , nie oczyszcza lub nie unieszkodliwia instalacji lub urządzeń, w których są lub były wykorzystywane substancje stwarzające szczególne zagrożenie dla środowiska albo co do których istnieje uzasadnione podejrzenie, że były w nich wykorzystywane takie substancje, podlega karze aresztu albo ograniczenia wolności, albo grzywny.

Art.  346. Uchylanie się od obowiązku informowania organów samorządu terytorialnego

• 1. Kto, wykorzystując substancje stwarzające szczególne zagrożenie dla środowiska, nie przekazuje okresowo odpowiednio marszałkowi województwa albo wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta informacji o rodzaju, ilości i miejscach ich występowania, czym narusza obowiązek określony w art. 162 , eliminacja substancji, ust. 3 i 4, podlega karze grzywny.
• 2. Tej samej karze podlega, kto w wymaganym zakresie nie dokumentuje rodzaju, ilości i miejsc występowania substancji stwarzających szczególne zagrożenie dla środowiska oraz sposobu ich eliminowania, czym narusza obowiązek określony w art. 162 , eliminacja substancji, ust. 2.

Art.  347. Wprowadzanie do obrotu jednorazowych naczyń i sztućców bez umieszczenia na nich wymaganych informacji

• 1. Kto, wprowadzając do obrotu wykonane z tworzyw sztucznych jednorazowe naczynia i sztućce, nie zamieszcza na nich informacji o ich negatywnym oddziaływaniu na środowisko, czym narusza obowiązek określony w art. 170 , ograniczenia wykorzystywania produktów negatywnie wpływających na środowisko, ust. 1, podlega karze grzywny.
• 2. Tej samej karze podlega, kto wprowadza do obrotu określone na podstawie art. 170 , ograniczenia wykorzystywania produktów negatywnie wpływających na środowisko, ust. 2 produkty z tworzyw sztucznych i nie zamieszcza na nich informacji o ich negatywnym oddziaływaniu na środowisko.

Art.  348. Wprowadzanie do obrotu produktów niespełniających wymagań

• 1. Kto narusza określony w art. 171  zakaz wprowadzania do obrotu produktów, które nie odpowiadają wymaganiom, o których mowa w art. 169  ust. 1, podlega karze grzywny.
• 2. Tej samej karze podlega, kto narusza obowiązek, o którym mowa w art. 167  ust. 2, nie spełniając wymagań, o których mowa w art. 167  ust. 3, lub kto narusza obowiązek, o którym mowa w art. 167  ust. 5.
• 3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do osoby fizycznej będącej przedsiębiorcą, która dokonuje wprowadzenia do obrotu kotła na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej nie większej niż 500 kW w rozumieniu art. 172a  pkt 2, który nie odpowiada wymaganiom określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 169  ust. 1.

Art.  349. Uchylanie się od obowiązków prowadzenia wymaganych ustawą pomiarów

• 1. Kto, będąc obowiązany na podstawie:
  • 1) art. 175  ust. 1 – do prowadzenia okresowych pomiarów poziomów w środowisku wprowadzanych substancji lub energii,
  • 2) art. 175  ust. 2 – do prowadzenia ciągłych pomiarów poziomów w środowisku wprowadzanych substancji lub energii,
  • 3) art. 175  ust. 3 – do przeprowadzenia pomiarów poziomów w środowisku wprowadzanych substancji lub energii w związku z eksploatacją obiektu przebudowanego, nie wykonuje tych obowiązków lub nie przechowuje wyników pomiarów w wymaganym okresie, podlega karze grzywny.
• 2. Tej samej karze podlega ten, kto będąc obowiązany w drodze decyzji, wydanej na podstawie art. 178  ust. 1–3, do prowadzenia w określonym czasie pomiarów lub ich przedkładania, nie spełnia tego obowiązku, a także kto nie przechowuje wyników tych pomiarów w wymaganym okresie.

Art.  350. Nie przedkładanie przez zobowiązanego wyników pomiarów i mapy akustycznej terenu

• 1. Kto, będąc obowiązany na podstawie art. 177  ust. 1, nie przedkłada właściwym organom wyników pomiarów, podlega karze grzywny.
• 2. (uchylony)

Art.  351. Eksploatacja instalacji bez wymaganego pozwolenia lub z naruszeniem jego warunków

• 1. Kto eksploatuje instalację bez wymaganego pozwolenia lub z naruszeniem jego warunków, podlega karze aresztu albo ograniczenia wolności, albo grzywny.
• 2. Tej samej karze podlega ten, kto eksploatuje instalację bez wniesienia wymaganego zabezpieczenia, o którym mowa w art. 187 , zabezpieczenie.

Art.  351a. Ujawnianie informacji uzyskanych w związku z wykonywaniem czynności weryfikatora środowiskowego

• Kto ujawnia informacje uzyskane w związku z wykonywaniem czynności weryfikatora środowiskowego, podlega karze aresztu albo karze grzywny.

Art.  351b. Nieuprawnione używanie znaków udziału w krajowym systemie ekozarządzania i audytu

• Kto, nie będąc do tego uprawnionym, używa znaków udziału w krajowym systemie ekozarządzania i audytu (EMAS), podlega karze grzywny.

Art.  351c. Naruszenie obowiązków w zakresie raportu końcowego

• Kto, będąc obowiązany do sporządzenia raportu końcowego, nie spełnia tego obowiązku lub przedłożył raport niezgodny z wymaganiami, o których mowa w art. 217b  ust. 3, podlega karze grzywny.

Art.  352. Niedopełnienie obowiązku zawiadomienie o wystąpieniu awarii

• Kto, zauważywszy wystąpienie awarii, nie zawiadomi o tym niezwłocznie osób znajdujących się w strefie zagrożenia oraz jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej albo wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, czym narusza obowiązek określony w art. 245  ust. 1, podlega karze grzywny.

Art.  353. Naruszenie decyzji wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska

• Kto nie wykonuje obowiązków nałożonych decyzją wydaną na podstawie art. 247 , decyzja wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska w przypadku awarii, ust. 1, podlega karze aresztu albo ograniczenia wolności, albo grzywny.

Art.  354. Niedopełnienie obowiązków przez prowadzącego zakład o zwiększonym lub dużym ryzyku

• Kto, prowadząc:
  • 1) zakład o zwiększonym ryzyku, nie wypełnia obowiązków określonych w art. 250  ust. 1, 4, 5, 8 i 9, art. 251  ust. 1, 5–8, art. 252  ust. 1, art. 258 , art. 261a  ust. 1 lub art. 264 ,
  • 2) zakład o dużym ryzyku, nie wypełnia obowiązków określonych w art. 250  ust. 1, 4, 5, 8 i 9, art. 251  ust. 1, 5–8, art. 252  ust. 1, art. 253  ust. 1, art. 254  ust. 1, art. 256 , art. 257 , art. 261  ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2–5, art. 261a  ust. 1 i 2, art. 262 , art. 263  lub art. 264  podlega karze aresztu albo ograniczenia wolności albo grzywny.

Art.  355. Naruszenie przepisów ustawy w zakresie programu zapobiegania awariom

• Kto, prowadząc:
  • 1) zakład o zwiększonym ryzyku, wbrew art. 255  ust. 1 uruchamia zakład lub jego część albo dokonuje zmiany, o której mowa w art. 258  ust. 1, bez pozytywnego zaopiniowania przez komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej programu zapobiegania awariom albo zmian tego programu,
  • 2) zakład o dużym ryzyku, wbrew art. 255  ust. 2 uruchamia zakład lub jego część albo dokonuje zmiany, o której mowa w art. 257  ust. 1, bez pozytywnego zaopiniowania przez komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej programu zapobiegania awariom i wewnętrznego planu operacyjno-ratowniczego albo ich zmian lub zatwierdzenia przez ten organ raportu o bezpieczeństwie albo zmian tego raportu podlega karze aresztu albo ograniczenia wolności albo grzywny.

Art.  356. Uchylony

Art.  357. Uchylony

Art.  358. Niedopełnienie obowiązków nałożonych decyzją w sprawie ustalenia grupy zakładów mogących spowodować zagrożenie wynikające z ich lokalizacji

• Kto nie dopełnia obowiązków nałożonych decyzją wydaną na podstawie art. 264d  ust. 1, podlega karze grzywny.

Art.  359. Uchylanie się od obowiązku przedkładania wykazu

• 1. (uchylony)
• 2. Kto, będąc do tego obowiązany na podstawie art. 286 , nie dopełnia obowiązku terminowego przedkładania wykazu podlega karze grzywny.

Art.  360. Nie wykonywanie obowiązków określonych w decyzji organu

• Kto nie wykonuje decyzji:
  • 1) o wstrzymaniu działalności, wydanej na podstawie art. 364 , ,
  • 2) o wstrzymaniu oddania do użytkowania lub zakazu użytkowania obiektu budowlanego, zespołu obiektów, instalacji lub urządzenia, wydanej na podstawie art. 365 , art. 367  lub art. 368 ,
  • 3) o zakazie produkcji, sprowadzania z zagranicy lub wprowadzania do obrotu produktów niespełniających wymagań ochrony środowiska, wydanej na podstawie art. 370 ,
  • 4) nakazującej usunięcie w określonym terminie stwierdzonych uchybień lub wstrzymującej uruchomienie albo użytkowanie zakładu, instalacji, w tym magazynu lub jakiejkolwiek ich części, wydanej na podstawie art. 373  ust. 1, podlega karze aresztu albo ograniczenia wolności, albo grzywny.

Art.  361. Odesłanie do przepisów ustawy - kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

• Orzekanie w sprawach o czyny określone w art. 330 –360 następuje na podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Art.  362. Decyzja o nałozeniu obowiązków

• 1. Jeżeli podmiot korzystający ze środowiska negatywnie oddziałuje na środowisko, organ ochrony środowiska może, w drodze decyzji, nałożyć obowiązek:
  • 1) ograniczenia oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia;
  • 2) przywrócenia środowiska do stanu właściwego.
• 2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, organ ochrony środowiska może określić:
  • 1) zakres ograniczenia oddziaływania na środowisko lub stan, do jakiego ma zostać przywrócone środowisko;
  • 1a) czynności zmierzające do ograniczenia oddziaływania na środowisko lub przywrócenia środowiska do stanu właściwego;
  • 2) termin wykonania obowiązku.
• 2a. Jeżeli liczba stron w postępowaniu przekracza 20, do stron innych niż prowadzący instalację stosuje się przepis art. 49  Kodeksu postępowania administracyjnego.
• 3. W przypadku braku możliwości nałożenia obowiązku podjęcia działań, o których mowa w ust. 1, organ ochrony środowiska może zobowiązać podmiot korzystający ze środowiska do uiszczenia na rzecz budżetów właściwych gmin, z zastrzeżeniem ust. 4, kwoty pieniężnej odpowiadającej wysokości szkód wynikłych z naruszenia stanu środowiska.
• 4. Jeżeli szkody dotyczą obszaru kilku gmin, organ, o którym mowa w ust. 1, zobowiązuje do wpłaty kwot na rzecz budżetów właściwych gmin proporcjonalnie do wielkości szkód.
• 5. Do należności z tytułu obowiązku uiszczenia kwoty pieniężnej, o której mowa w ust. 3, stosuje się przepisy działu III ustawy – Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują organowi ochrony środowiska właściwemu do nałożenia obowiązku.
• 6. (uchylony).

Art.  363. Ograniczenie negatywnego oddziaływania na środowisko

• 1. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać osobie fizycznej, której działanie negatywnie oddziałuje na środowisko, wykonanie w określonym czasie czynności zmierzających do:
  • 1) ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia;
  • 2) przywrócenia środowiska do stanu właściwego.
• 2. Przepisy art. 362  ust. 2–5 stosuje się odpowiednio.

Art.  364. Wstrzymanie działalności

• Jeżeli działalność prowadzona przez podmiot korzystający ze środowiska albo osobę fizyczną powoduje pogorszenie stanu środowiska w znacznych rozmiarach lub zagraża życiu lub zdrowiu ludzi, wojewódzki inspektor ochrony środowiska wyda decyzję o wstrzymaniu tej działalności w zakresie, w jakim jest to niezbędne dla zapobieżenia pogarszaniu stanu środowiska.

Art.  365. Wstrzymanie eksploatacji instalacji

• 1. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzyma, w drodze decyzji, użytkowanie instalacji eksploatowanej bez wymaganego pozwolenia zintegrowanego.
• 2. W odniesieniu do nowo zbudowanego lub przebudowanego obiektu budowlanego, zespołu obiektów lub instalacji związanych z przedsięwzięciem zaliczonym do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzyma, w drodze decyzji:
  • 1) oddanie do użytkowania, jeżeli nie spełniają one wymagań ochrony środowiska, o których mowa w art. 76 ;
  • 2) użytkowanie w przypadku stwierdzenia niedotrzymywania wynikających z mocy prawa standardów emisyjnych albo określonych w pozwoleniu warunków emisji w okresie 30 dni od zakończenia rozruchu;
  • 3) użytkowanie, jeżeli w ciągu 5 lat od oddania do użytkowania zostanie ujawnione, iż przy oddawaniu do użytkowania nie zostały spełnione wymagania ochrony środowiska, o których mowa w art. 76 , i nie są one nadal spełnione, a inwestor nie dopełnił obowiązku poinformowania wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o fakcie oddawania do eksploatacji instalacji lub obiektów.

Art.  366. Rygor natychmiastowej wykonalności

• 1. Decyzji, o której mowa w art. 364 , wstrzymanie działalności, i art. 365 , wstrzymanie eksploatacji instalacji, ust. 2, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
• 2. Rygoru natychmiastowej wykonalności nie nadaje się, gdy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 365 , wstrzymanie eksploatacji instalacji, ust. 2 pkt 3; art. 367 , wstrzymanie użytkowania instalacji, ust. 2 stosuje się odpowiednio.
• 3. W decyzji, o której mowa w art. 364 , wstrzymanie działalności, oraz art. 365 , wstrzymanie eksploatacji instalacji, ust. 1 i ust. 2 pkt 2 i 3, określa się termin wstrzymania działalności lub użytkowania, uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska zakończenia działalności lub użytkowania.

Art.  367. Wstrzymanie użytkowania instalacji przez inspektora ochrony środowiska

• 1. W razie:
  • 1) wprowadzania przez podmiot korzystający ze środowiska substancji lub energii do środowiska bez wymaganego pozwolenia lub z naruszeniem jego warunków,
  • 2) naruszania przez podmiot korzystający ze środowiska warunków decyzji określającej wymagania dotyczące funkcjonowania instalacji wymagającej zgłoszenia,
  • 3) niezgłoszenia instalacji przez podmiot korzystający ze środowiska lub eksploatacji instalacji niezgodnie z informacją zawartą w zgłoszeniu wojewódzki inspektor ochrony środowiska może wstrzymać, w drodze decyzji, użytkowanie instalacji.
• 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, wojewódzki inspektor ochrony środowiska może na wniosek prowadzącego instalację, w drodze decyzji, ustalić termin usunięcia naruszenia.
• 3. W razie nieusunięcia naruszenia w wyznaczonym terminie wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzyma, w drodze decyzji, użytkowanie instalacji.
• 4. W decyzji, o której mowa w ust. 1 i 3, określa się termin wstrzymania użytkowania instalacji, uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska zakończenia użytkowania.
• 5. W przypadku przekroczenia warunków decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio.

Art.  368. Wstrzymanie użytkowania instalacji przez wójta, burmistrza, prezydenta miasta

• 1. W razie naruszenia warunków decyzji określającej wymagania dotyczące eksploatacji instalacji, z której emisja nie wymaga pozwolenia, prowadzonej przez osobę fizyczną w ramach zwykłego korzystania ze środowiska, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, wstrzymać użytkowanie instalacji; art. 367 , wstrzymanie użytkowania instalacji, ust. 2–4 stosuje się odpowiednio.
• 2. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, wstrzymać użytkowanie instalacji lub urządzenia, jeżeli osoba fizyczna nie dostosowała się do wymagań decyzji, o której mowa w art. 363 , ograniczenie negatywnego oddziaływania na środowisko.

Art.  369. Wyłączenie przepisów

• Przepisów art. 367  ust. 1 lub art. 368  nie stosuje się, jeżeli zachodzą przesłanki do wydania decyzji zgodnie z art. 364  lub art. 365 .

Art.  369a. Wyłączenie stosowania niektórych przepisów ustawy

• 1. Przepisów art. 367  ust. 1 pkt 1, w zakresie wprowadzania przez podmiot korzystający ze środowiska substancji lub energii z naruszeniem warunków wymaganego pozwolenia, lub art. 368  nie stosuje się do jednostek rynku mocy, o których mowa w art. 0_2 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy (Dz. U. z 2018 r. poz. 9), pracujących w okresach zagrożenia, o których mowa w art. 0_2 ust. 1 pkt 26 tej ustawy.
• 2. Przepisu ust. 1 w zakresie art. 367  ust. 1 pkt 1 nie stosuje się, w przypadku gdy w ocenie wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska wprowadzanie przez podmiot korzystający ze środowiska substancji lub energii do środowiska z naruszeniem warunków wymaganego pozwolenia może spowodować zagrożenie dla zdrowia ludzi lub grozi znaczącym bezpośrednim negatywnym skutkiem dla środowiska..

Art.  370. Zakaz produkcji, sprowadzania zza granicy i wprowadzania do obrotu produktów

• Wojewódzki inspektor ochrony środowiska zakaże, w drodze decyzji, produkcji, sprowadzania z zagranicy lub wprowadzania do obrotu produktów niespełniających wymagań ochrony środowiska.

Art.  371. Odpady

• Przepisy ustawy o odpadach wskazują inne niż wymienione w ustawie przypadki wstrzymywania przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, w drodze decyzji, działalności prowadzonej z naruszeniem wymagań ochrony środowiska.

Art.  372. Podjęcie wstrzymanej działalności

• Po stwierdzeniu, że ustały przyczyny wstrzymania działalności lub użytkowania, na podstawie decyzji, o których mowa w niniejszym dziale, wojewódzki inspektor ochrony środowiska, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, na wniosek zainteresowanego, wyraża zgodę na podjęcie wstrzymanej działalności lub użytkowania.

Art.  373. Decyzja nakazująca usunięcie uchybień lub wstrzymująca użytkowanie zakładu

• 1. Właściwy organ Państwowej Straży Pożarnej w razie naruszenia przez prowadzącego zakład przepisów art 248–264:
  • 1) może wydać decyzję nakazującą usunięcie w określonym terminie stwierdzonych uchybień lub
  • 2) wydaje decyzję wstrzymującą uruchomienie albo użytkowanie zakładu, instalacji, w tym magazynu lub jakiejkolwiek ich części, jeżeli stwierdzone uchybienia mogą powodować ryzyko wystąpienia awarii przemysłowej.

Art.  374. Uzgodnienie decyzji

• 1. Decyzje, o których mowa w niniejszym dziale, z wyjątkiem decyzji określonych w art. 365  i art. 372 , dotyczące:
  • 1) ruchu zakładu górniczego – wymagają uzgodnienia z dyrektorem właściwego okręgowego albo urzędu górniczego;
  • 2) morskiego pasa ochronnego – wymagają uzgodnienia z właściwym dyrektorem urzędu morskiego.
• 2. Niezajęcie stanowiska, w terminie 14 dni, przez organ właściwy do uzgodnienia oznacza brak uwag i zastrzeżeń.
• 3. Uzgodnienie nie jest wymagane, jeżeli decyzja jest podejmowana w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia ludzi lub bezpośredniego zagrożenia pogorszeniem stanu środowiska w znacznych rozmiarach.

Art.  375. Wszczęcie postępowania z urzędu

• Postępowanie w sprawie wydania decyzji, o których mowa w niniejszym dziale, wszczyna się z urzędu.